">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης, η ηγέτιδα Γερμανία, έδωσε το μήνυμά της: Το ουκρανικό ζήτημα πρέπει να λυθεί εδώ και τώρα. Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες, η Άνγκελα Μέρκελ αγνόησε παντελώς τις «συνήθεις» διαδικασίες της Κομισιόν και της Ευρωβουλής για να προσεγγίσει τη Μόσχα, στην προσπάθειά της να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για μία αποκλιμάκωση του ουκρανικού ζητήματος.
Την ώρα που το Κίεβο εξαπολύει ολομέτωπη επίθεση εναντίον των αυτονομιστών στην ανατολική Ουκρανία - πολιορκώντας τις πόλεις Ντόνετσκ και Λουχάνσκ – και η Κομισιόν αναγκάζεται να αποζημιώσει τους αγρότες που πλήττονται από το ρωσικό τροφικό εμπάργκο, η Γερμανία κάθισε στο ίδιο τραπέζι με τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Γαλλία. Συγκεκριμένα την περασμένη Κυριακή, οι υπουργοί Εξωτερικών των τεσσάρων χωρών συναντήθηκαν στο Βερολίνο, υπό τη σκιά των ευρωπαϊκών κυρώσεων, του ρωσικού εμπάργκο και της επικείμενης ανακατάληψης των ουκρανικών πόλεων από τους αυτονομιστές.
Η συνάντηση θύμιζε τη γερμανική απόπειρα αποκλιμάκωσης επί πλατείας Μάινταν. Τότε, οι ΥΠΕΞ της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Πολωνίας υπέγραφαν συμφωνία με την ουκρανική αντιπολίτευση, τη Ρωσία και τον Γιανουκόβιτς. Προτού στεγνώσει το μελάνι, οι Αμερικανοί είχαν τορπιλίσει τη συμφωνία – απ’ την οποία έλειπε η δική τους συγκατάθεση – αναγκάζοντας τον Γιανουκόβιτς να φύγει από το Κίεβο και στελεχώνοντας τη νέα κυβέρνηση με ανθρώπους της επιλογής τους. Έκτοτε, με καταλύτη την κατάρριψη του μαλαισιανού Μπόινγκ, η Ευρώπη έχει συρθεί από το Λευκό Οίκο σε ανοικτή ρήξη με τη Ρωσία.
Οι Τάιμς της Μόσχας το έθεσαν ως έξης: «Το εμπάργκο του Πούτιν διασπά την ΕΕ για τη σοφία των κυρώσεων». Πράγματι. Καθόλου ομοιογενές, το μπλοκ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιθυμεί τελείως διαφορετικά πράγματα: 1) χώρες ανοικτά και ιστορικά «αντι-ρωσικές», όπως η Πολωνία, θέλουν την ενίσχυση των κυρώσεων, 2) χώρες «δεμένες» εμπορικά, ενεργειακά και πολιτικά με τη Μόσχα, όπως η Γερμανία ή η Ελλάδα, θέλουν την ομαλοποίηση των σχέσεων.
Έτσι, το ουκρανικό ζήτημα έγινε βούτυρο στο ψωμί των Αμερικανών: Η Πολωνία πίεζε «από μέσα» για αντιρωσική στροφή και το Μπόινγκ έδωσε στις ΗΠΑ το συγκριτικό πλεονέκτημα. Πώς θα μπορούσε η ΕΕ να αρνηθεί να αντιδράσει, όταν καθημερινά ο διεθνής τύπος παρουσίαζε ως υπεύθυνο της κτηνωδίας τον Πούτιν;
Μάλιστα, οι ΗΠΑ είχαν κι άλλον έναν άσο στο μανίκι τους: Tην ίδια την ευρωπαϊκή κρίση. Ειδικά ο ευρωπαϊκός νότος βρίθει, πλέον, από αντι-γερμανικά αισθήματα. Όχι άδικα. Η Γερμανία ανέλαβε τη διαχείριση της κρίσης, οδηγώντας όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και χώρες οικονομικά κραταιές όπως η Ιταλία, η Ισπανία, ακόμη και η Γαλλία σε νέα αδιέξοδα.
Διόλου τυχαία η χθεσινή δημοσίευση των Τάιμς της Νέας Υόρκης επιτίθεται στο Βερολίνο: «Κανένας δεν πρέπει να εκπλήσσεται με το γεγονός πως η οικονομία της ευρωζώνης πάει με την… όπισθεν. Αυτό είναι το απολύτως αναμενόμενο αποτέλεσμα των λανθασμένων πολιτικών που ακολουθούν πεισματικά οι Ευρωπαίοι ηγέτες, παρά τα αποδεικτικά στοιχεία πως είναι το λάθος φάρμακο». Ξέρουν και τον «ένοχο» οι Τάιμς και δεν φοβούνται να τον ονομάσουν. Μία πρόταση αρκεί: «Η Γερμανία ηγείται της επιμονής της Ευρωπαϊκής Ένωσης»!
Η Ουκρανία έγινε το θερμό μέτωπο του νέου Ψυχρού Πολέμου, όμως, μαζί με τη Ρωσία οι ΗΠΑ «χτυπούν» τη Γερμανία. Πλέον, το ερώτημα είναι ένα: Έχει μάθει από τα λάθη της η Ευρώπη; Θα μπορέσει να αντισταθεί στις αμερικανικές πιέσεις, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν την ήπειρο σε ενεργειακό εγκλωβισμό και εμπορικό κραχ; Δυστυχώς, η διαχείριση της οικονομικής κρίσης δεν μπορεί να μας κάνει αισιόδοξους.
