Του Δημήτρη Κετικίδη | Από την έντυπη έκδοση «Τύπος Θεσσαλονίκης»
Την απόλυτη ανατροπή κατάφερε ο Ζοχράν Μαμντάνι, ο οποίος κέρδισε τον δήμο της Νέας Υόρκης στις εκλογές του Νοεμβρίου. Ο 34χρονος, όντας το απόλυτο αουτσάιντερ ακόμη και από τις εσωκομματικές εκλογές των Δημοκρατικών, κατάφερε να κερδίσει τον Άντριου Κουόμο, και με ποσοστό λίγο πάνω από το 50% εξελέγη δήμαρχος και αναμένεται να αναλάβει επίσημα από τον Ιανουάριο.
Μουσουλμάνος και Δημοκρατικός Σοσιαλιστής, δηλαδή το ακριβώς αντίθετο προφίλ από αυτό του Ντόναλντ Τραμπ ο οποίος μάλιστα είχε… απειλήσει με παρακράτηση χρηματοδοτήσεων της Νέας Υόρκης αν εκλεγεί ο Ζοχράν Μαμντάνι.
Πώς όμως κατάφερε ο ίδιος την απόλυτη ανατροπή; Ο «Τύπος Θεσσαλονίκης» επικοινώνησε με τον κ. Αντώνη Γουναλάκη, εθελοντή στο επιτελείο του Ζοχράν Μαμντάνι και διδακτορικό φοιτητή στα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, υποψήφιο ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ και νυν μέλος του Κινήματος Δημοκρατίας, ο οποίος είπε μεταξύ άλλων πως «ο Μαμντάνι ξεκίνησε με μηδενική αναγνωρισιμότητα».
«Τον παρακολουθούσα μέσω διαδικτύου πριν τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών πριν κάνει το μεγάλο μπαμ που έγινε γνωστός. Από τον Αύγουστο που ξεκίνησε η καμπάνια για τις εκλογές του Νοεμβρίου, δήλωσα συμμετοχή και έκανα κινητοποίηση μέσω τηλεφώνου. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, πήγα στη Νέα Υόρκη για να βοηθήσω και από κοντά» ανέφερε αρχικά.
Όσον αφορά το πώς κατάφερε ο Ζοχράν Μαμντάνι να κινητοποιήσει περισσότερους νέους να ψηφίσουν, ο κ. Γουναλάκης είπε:
«Αυτό είναι ίσως το πιο συγκλονιστικό. Το πιο δύσκολο για τον Μαμντάνι ήταν αυτό που πέτυχε την άνοιξη και όχι τώρα, καθώς το πιο δύσκολο εμπόδιο ήταν να κερδίσει τις εσωκομματικές εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις εκεί τον έδειχναν 8-10 μονάδες κάτω ακόμη και μια εβδομάδα πριν τις εσωκομματικές.
Η τάση για τον Μαμντάνι υπήρχε και αυτό που έκανε που δεν έχει ξαναγίνει, είναι ότι κατάφερε η πλειοψηφία του κόσμου που ψήφισε κάτω των 45 να είναι παραπάνω σε απόλυτο αριθμό από όσους ήταν άνω των 45. Αυτό τον πριμοδότησε να κερδίσει, να πάρει το χρίσμα, και να κερδίσει και τον Νοέμβριο.
Ο Μαμντάνι ξεκίνησε με μηδενική αναγνωρισιμότητα. Μετά την εκλογή Τραμπ βγήκε στον δρόμο με μικρόφωνο, πήγε στις γειτονιές της Νέας Υόρκης που ψήφισαν συγκριτικά περισσότερο υπέρ του Τραμπ απ’ ότι το 2020 και μίλησε με αυτόν τον κόσμο. Πολύς κόσμος παρόλο που ήταν από αυτούς που στοχοποιεί ο Τραμπ, έλεγε ότι με αυτόν ήταν καλύτερα.
Ακούγοντας τον κόσμο και βγαίνοντας ο ίδιος στον δρόμο, έφτιαξε ένα πρόγραμμα με βασικές προτάσεις όπως το ενοίκιο, το κόστος ζωής και οι μεταφορές, και είπε ότι αυτή είναι η ατζέντα μου. Στην ερώτηση από πού θα βρει τα λεφτά, είπε ότι θα τα βρει φορολογώντας τους πολύ πλούσιους».
Ο κ. Γουναλάκης αναφέρθηκε και στο πώς μπορεί να πείσει κάποιος υποψήφιος στην Ελλάδα τον κόσμο να τον ψηφίσει, υπογραμμίζοντας ότι «αυτό που ζητά ο κόσμος είναι νέα πρόσωπα με φρέσκες ιδέες».
«Ο Μαμντάνι για κάθε δημοκρατικό συμβουλάτορα και πολιτικό επιστήμονα είχε μειονεκτήματα για να μπορέσει να διεκδικήσει με αξιώσεις το δημοκρατικό χρίσμα αλλά και τη δημαρχία. Ήταν ξένος, από άλλη χώρα και μουσουλμάνος, νέος, και ήταν και άνθρωπος που τα έβαζε με ισχυρούς, ενώ υπερασπιζόταν και την Παλαιστίνη. Όλα αυτά ήταν πράγματα που δεν θα μπορούσε να υπερβεί ένας δημοκρατικός υποψήφιος.
Νομίζω και στην Ελλάδα αυτό που ζητά ο κόσμος είναι νέα πρόσωπα με φρέσκες ιδέες, και να δει ανθρώπους που αυτά που προωθούν δεν εξαρτώνται από συμφέροντα.
Επίσης να έχει και το θάρρος της γνώμης του και να μην προέρχεται από κάποιο πολιτικό τζάκι, και να δημιουργήσει επαφή με τον κόσμο, όπως έκανε ο Μαμντάνι» είπε.
Ο κ. Γουναλάκης αναφέρθηκε και στο νεαρό της ηλικίας του κ. Μαμντάνι, με δεδομένο ότι τόσο στην Ελλάδα όσο και στις ΗΠΑ, είναι εξαιρετικά σπάνιο το να αναλαμβάνει κάποιος νέος έναν τόσο μεγάλο δήμο.
«Εδώ είναι οι ομοιότητες μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής, Μην ξεχνάμε ότι η Νέα Υόρκη είναι η παγκόσμια μητρόπολη, μεγαλούπολη, αλλά η Αθήνα είναι επίσης πολύ ακριβή πόλη στην Ευρώπη, οπότε τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των δύο πόλεων δεν είναι τόσο διαφορετικά. Παντού το να είσαι νέος είναι ένα επιχείρημα. Οι βασικές επιθέσεις που δέχτηκε ο Μαμντάνι είναι ότι ήταν άπειρος και πώς θα διαχειριζόταν μια τέτοια πόλη. Το θέμα είναι ότι δεν έπιασαν, ενώ ούτε οι ΗΠΑ έχουν παράδοση σε κάτι τέτοιο. Είδαμε ότι οι δύο υποψήφιοι πρόεδροι των ΗΠΑ το 2020 ο ένας ήταν στα 80 και ο άλλος στα 78.
Αυτή η «γεροντοκρατία» και ο ηλικιακός ρατσισμός, είναι κάτι που ισχύει παντού. Όταν όμως έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι, τότε ένας νέος άνθρωπος μπορεί να αποτελέσει το καύσιμο για κάτι νέο» τόνισε.
Η κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Κάθι Χότσουλ, έχει δηλώσει τη στήριξή της σε προελογικές δεσμεύσεις του Μαμντάνι. Θα ακολουθούσε ο ίδιος μια διαφορετική πολιτική, χωρίς τη στήριξή της, ή αν έπρεπε να έρθει σε απευθείας συνεννόηση με τον Τραμπ;
«Είναι δύο πολύ κρίσιμα ερωτήματα. Το ένα είναι πώς θα συμπεριφερθούν οι δυνάμεις εξουσίας και εντός Δημοκρατικών αλλά και ο Τραμπ απέναντι στον Μαμντάνι αλλά και το πόσο ρεαλιστικό είναι το πλάνο του Μαμντάνι. Ο Μαμντάνι έχει πει καθαρά ότι προτεραιότητά του είναι να χρηματοδοτηθούν οι επιπλέον δαπάνες για τα 2-3 πράγματα που έχει υποσχεθεί. Θεωρεί ότι η καλύτερη λύση είναι η φορολογία των πλουσίων πάνω από 1.000.000 ευρώ, ωστόσο έχει πει ότι αν υπάρχει αντιπρόταση να βρεθούν τα χρήματα από αλλού, θα το ακούσει.
Έχει πει για τον Τραμπ ότι εξελέγη με τρεις προτάσεις βασικές, να διώξει τους ξένους, να αντιμετωπίσει το κόστος ζωής και να κυνηγήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Σε ό,τι αφορά τους ξένους και το κυνήγι των πολιτικών αντιπάλων, θα είναι απέναντι. Σε ό,τι αφορά το κόστος ζωής, είναι διατεθειμένος ο Μαμντάνι να μιλήσει μαζί του για το συγκεκριμένο ζήτημα» είπε ο κ. Γουναλάκης.
«Το κόστος για τα δωρεάν λεωφορεία είναι 700.000.000 δολάρια τον χρόνο σε πόλη που έχει προϋπολογισμό 120 δισεκ. ευρώ, δηλαδή σχεδόν 0,6% του μπάτζετ. Είναι απόλυτα εφικτό, σε μια πόλη εκατομμυριούχων να χρηματοδοτηθεί αυτό.
Η ίδια η κυβερνήτης έχει εκλογές το 2026 οπότε θα πρέπει να σταθμίσει αν θέλει να παραμείνει κυβερνήτρια με τη στήριξη του Μαμντάνι βοηθώντας τον να υλοποιήσει την ατζέντα του ή αν θα επιλέξει να είναι απέναντι και ενδεχομένως να χάσει» τόνισε στη συνέχεια.
Σχετικά με το αν θα μπορούσε να θεωρηθεί κάποιο «μήνυμα» η εκλογή Μαμντάνι, με δεδομένη την πεποίθηση ότι ο πλανήτης «συντηρητικοποιείται» είπε:
«Σίγουρα, αυτή είναι η δική μου θεώρηση. Όσο και να προσπαθούν οι συντηρητικοί να μας γυρίσουν 100 χρόνια πίσω χωρίς εργασιακά δικαιώματα, αφαιρώντας τα δικαιώματα των γυναικών επιτιθέμενοι στις μειονότητες ενώ ο πλούτος εξακολουθεί να συγκεντρώνεται σε λίγους και ισχυρούς και η πλειοψηφία να μένει πίσω και να φτάνει σε εποχές προ του 20ου αιώνα, αυτό είναι η περίοδος που γέννησε επανατάσεις. Έτσι περάσαμε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο στο να χτίζεται η μεσαία τάξη. Όλο αυτό θέλω να πιστεύω ότι έχει ημερομηνία λήξης.
Η μια πρόταση της δεξιάς είναι φασισμός, ή να υπάρξει μια προοδευτική δημοκρατική άποψη που είναι να φορολογηθούν παραπάνω οι πλούσιοι».
«Όταν οι ηγεσίες των κομμάτων κλείνονται στους πύργους τους και νομίζουν ότι απευθύνονται σε υπηκόους, αυτό οδηγεί σε καταστροφικά αποτελέσματα. Όταν οι ηγεσίες βγαίνουν στον δρόμο και ακούνε τα παράπονα του κόσμου και συναναστρέφονται μαζί του, τότε πραγματικά εκτίθενται και τσαλακώνονται. Αυτή είναι η μόνη λύση να μπορέσει να πραγματοποιηθεί ένα παλλαϊκό κίνημα. Είναι αναγκαία προϋπόθεση η ηγεσία και τα μέλη να συνδεθούν με την κοινωνία» σχολίασε στο τέλος.
