">
Του Μιχαήλ Λιάπη
Τα πράγματα αλλάζουν όταν πέφτει το σκοτάδι στους χώρους του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από «άσυλο ιδεών» την ημέρα, το βράδυ μετατρέπεται σε «άσυλο αστέγων» και καταυλισμό αθιγγάνων. Ο «Τ.Θ.» έκανε επιτόπια έρευνα και διαπίστωσε ότι στα σημεία που την ημέρα οι φοιτήτριες και οι φοιτητές, απολαμβάνουν το αγαθό της μάθησης, γεύονται τον έρωτά τους και γελούν με τις παρέες τους, το βράδυ, βρίσκουν καταφύγιο άστεγοι συνάνθρωποί μας που δεν έχουν που την κεφαλή κλίνη. Επιπλέον, την διαφορετική αυτή σκοτεινή εικόνα, συνθέτουν διάφοροι που όντας υπό την επήρεια ουσιών κοιμούνται ακόμα και σε σκαλιά. Ακόμη όταν πέσει η νύχτα στο πανεπιστήμιο, στήνονται παρέες από αθιγγάνους κυρίως απέναντι από τον χώρο που βρίσκεται το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ οι οποίο απλώνουν τα ρούχα τους, κοιμούνται και κουβεντιάζουν σε παρέες στήνοντας έναν άριστο, τέλειο μαχαλά.
Σκουπίδια πεταμένα
Επίσης από την επιτόπια έρευνα, διαφαίνεται λαμπρά σαν αστέρι στον σκοτεινό ουρανό ένα πρόβλημα που έχει ειπωθεί πάμπολλες φορές από διαφόρους και αφορά το πρόβλημα των σκουπιδιών και της καθαριότητας στους χώρους του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου.
