">
Αίσθηση έχει προκαλέσει μία πρόσκληση για παιδικό πάρτι που κάνει τον γύρο του διαδικτύου προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στα social media και πλήθος σχολίων για τις υπερβολικές απαιτήσεις των διοργανωτών.
Αντί για τις συνηθισμένες πληροφορίες σχετικά με την ώρα, τον χώρο και τα δώρα, το μήνυμα που δημοσίευσε η ψυχολόγος και συγγραφέας Λίζα Βάρβογλη περιλάμβανε μια σειρά από συγκεκριμένες οδηγίες προς τους καλεσμένους.
Η πρόσκληση, η οποία αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έγινε γρήγορα viral, με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στους κανόνες που καλούνταν να ακολουθήσουν τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς τους.
Σύμφωνα με το περιεχόμενο του μηνύματος, οι γονείς παρακαλούνταν να μην πάρουν μαζί τους αδελφάκια των παιδιών που είχαν προσκληθεί. Παράλληλα, τους ζητούνταν να επιλέξουν δώρο αποκλειστικά από μια συγκεκριμένη λίστα που είχε επισυναφθεί στην πρόσκληση.
Οι οδηγίες, ωστόσο, δεν περιορίζονταν στα δώρα και στον αριθμό των καλεσμένων. Τα παιδιά θα έπρεπε να φορούν ρούχα σε αποχρώσεις του μπλε, ενώ οι γονείς καλούνταν να στείλουν εκ των προτέρων φωτογραφία με τα ρούχα που είχαν επιλέξει για τα παιδιά τους.
Μία ακόμη απαίτηση αφορούσε τις μητέρες, από τις οποίες ζητούνταν να μην φορούν ψηλοτάκουνα παπούτσια.
Η κ. Λίζα Βάρβογλη επέλεξε να μοιραστεί την πρόσκληση με τους ακολούθους της, όχι για να δώσει μια έτοιμη απάντηση, αλλά για να τους καλέσει να εκφράσουν τη δική τους άποψη.
Το βασικό ερώτημα που έθεσε αφορά το πού βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην προσπάθεια ενός οικοδεσπότη να οργανώσει σωστά μια εκδήλωση και στις απαιτήσεις που μπορεί να κάνουν τους προσκεκλημένους να αισθανθούν άβολα.
Όπως επισημαίνει, ορισμένες οδηγίες μπορεί αρχικά να φαίνονται λογικές, ενώ άλλες να προκαλούν απορία. Δεν έχει σημασία, επομένως, μόνο το περιεχόμενο ενός αιτήματος, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο διατυπώνεται.
Η ίδια κάλεσε τους χρήστες να αναρωτηθούν τι θα έκαναν αν λάμβαναν ένα αντίστοιχο μήνυμα πριν από τα γενέθλια ενός παιδιού. Θα αποδέχονταν τους όρους, θα ζητούσαν περισσότερες διευκρινίσεις ή θα επέλεγαν να αρνηθούν ευγενικά την πρόσκληση;
Ολόκληρη η ανάρτηση αναφέρει:
Ελάτε να το συζητήσουμε!
Δεν θα σας πω αν έλαβα αυτό το μήνυμα μετά από πρόσκληση σε παιδικό πάρτι στην Αμερική ή την Ελλάδα, θα σας ρωτήσω όμως τα εξής:
Σας φαίνεται σαν πρόσκληση σε παιδικό πάρτι ή… λίστα προϋποθέσεων;
Φαντάσου να λάμβανες αυτό το μέιλ πριν πας το παιδί σου σε γενέθλια.
Το διαβάζεις μία φορά. Μετά άλλη μία. Κάποια σου φαίνονται λογικά. Σε άλλα, ίσως σηκώνεις το φρύδι.
Πού τελειώνει η καλή οργάνωση και πού αρχίζουν οι υπερβολικές απαιτήσεις; Παίζει ρόλο μόνο αυτό που ζητάμε ή και ο τρόπος που το ζητάμε;
Εσύ τι θα έκανες; Θα πήγαινες το παιδί σου, θα ζητούσες διευκρινίσεις ή θα αρνιόσουν ευγενικά; Ποιο σημείο θα επηρέαζε περισσότερο την απόφασή σου;
