Skip to main content
Menu Αναζήτηση
espa-banner

Επιτήδειοι κλέβουν καπάκια που συγκεντρώνονται για αναπηρικά αμαξίδια

Τι κατήγγειλε η πρόεδρος του Συλλόγου Παραπληγικών και Ατόμων με Κινητικά Προβλήματα Ν. Πέλλας

Το όνειρο των παιδιών που συγκεντρώνουν τα γαλάζια καπάκια για να προσφέρουν αναπηρικά αμαξίδια σε ΑΜΕΑ, «κλέβουν» επιτήδειοι παριστάνοντας τα μέλη συλλόγων παραπληγικών. Εμφανίζονται στα σχολεία και παίρνουν τις ποσότητες πλαστικών καπακιών που συγκεντρώνουν οι μαθητές για την αγορά αναπηρικών αμαξιδίων. Τις καταγγελίες αυτές έκανε η πρόεδρος του Συλλόγου Παραπληγικών και Ατόμων με Κινητικά Προβλήματα Ν. Πέλλας, Δήμητρα Χριστάκη, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο fm104.9».

«Αυτό που ανακαλύψαμε εμείς τελευταία είναι ότι πολλοί εκμεταλλεύονται την όλη κατάσταση. Ή πάνε από τα σχολεία και μαζεύουν τα καπάκια εκ μέρους μας, ενώ δεν είμαστε εμείς. Έχουμε τέτοια κρούσματα πολλά. Δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά γιατί δεν μπορούμε να κατοχυρώσουμε αυτό που κάνουμε» κατήγγειλε η πρόεδρος του Συλλόγου και τόνισε ότι «κάποιες ποσότητες τυγχάνει να μην φτάνουν στον προορισμό τους. Γίνεται εκμετάλλευση από κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι εκμεταλλεύονται το όλο θέμα και αυτό γίνεται ανά την Ελλάδα πλέον. Λένε ότι μαζεύουν καπάκια για αμαξίδια κάποιοι νομίζουν ότι τα στέλνουν σε εμάς, αλλά δεν φτάνουν ποτέ σε εμάς».

Η κ. Δήμητρα Χριστάκη αναφερόμενη στις κινήσεις που έχει υιοθετήσει ο σύλλογος προκειμένου να αντιμετωπίσει το φαινόμενο είπε, «εμείς αυτό που κάνουμε είναι ότι εφόσον παραλαμβάνουμε καπάκια και βάλαμε πλέον ένα πρόγραμμα, τους στέλνουμε ευχαριστήρια επιστολή. Οπότε όταν κάποιος δεν λαμβάνει ευχαριστήρια επιστολή ξέρει άμεσα ότι δεν έχουμε λάβει και τα καπάκια. Και λέμε σε όλους ότι όταν αποστέλλουν καπάκια με κάποιες μεταφορικές που έχουμε ανά την Ελλάδα, να μας ενημερώνει τι έχει στείλει και με ποια μεταφορική τα έχει στείλει. Και έτσι μπορούμε πλέον λίγο να το ελέγξουμε το όλο θέμα.

Τα καπάκια έχουν προσφέρει πάνω από 300 αμαξίδια

Η πρόεδρος του Συλλόγου Παραπληγικών και ατόμων με κινητικά προβλήματα νομού Πέλλας περιέγραψε πως ξεκίνησε η μεγάλη αυτή προσπάθεια συγκέντρωσης καπακιών, που έχει ως στόχο να προσφέρει αμαξίδια σε μικρά παιδιά αλλά και άπορους ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη. «Όλα αυτά ξεκίνησαν από ένα πρωινό αστείο, ένα πρωινό αστείο το οποίο εξελίχθηκε πραγματικά σε κάτι πολύ χρήσιμο. Ένα πρωινό είπαμε θα βάλουμε μια ανακοίνωση και θα μαζεύουμε πλαστικά καπάκια. Είχαμε φτάσει πλέον στα όρια μας, ερχόντουσαν καθημερινά άτομα από την περιοχή μας και μας ζητούσαν καροτσάκια. Πόσα καροτσάκια πλέον να έχεις έστω και μεταχειρισμένα. Δεν υπήρχαν καροτσάκια. Ο κόσμος όμως είχε ανάγκη γιατί βλέπετε με την κρίση οι περισσότεροι είναι πλέον στην Πρόνοια. Έτσι μου κατέβηκε εκείνο το πρωί αυτή η ιδέα, χωρίς βέβαια να σκεφτώ το καπάκι πώς θα δοθεί, που θα δοθεί, τι ποσότητα χρειάζεται και όλα τα σχετικά. Ήταν ένα απλό αστείο»

«Ήταν τόσο δύσκολο. Υπήρχε τόσο κοροϊδία από τον κόσμο, και τι είναι αυτό που κάνεις και γιατί το κάνεις και τι χαζά είναι αυτά και τι θα τα κάνεις τα καπάκια και σιγά μη δώσεις αμαξίδιο. Από ανακύκλωση σε ανακύκλωση κάτι τιμές εξευτελιστικές, 3 λεπτά το κιλό, πέντε λεπτά το κιλό. Βέβαια στην πορεία των πραγμάτων και μετά από αρκετά χρόνια μπορέσαμε να καταφέρουμε ώστε οι ανακυκλώσεις να βοηθάνε, όχι όπως το ξεκινήσαμε και δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ και πλέον φτάσαμε σε σημείο με έναν τόνο να μπορούμε να παίρνουμε καροτσάκια. Ένας τόνος είναι 540.000 καπάκια. Έναν τόνο λέμε εμείς για ένα απλό χειροκίνητο αμαξίδιο», επισήμανε η κ. Χριστάκη και πρόσθεσε «μέχρι τώρα έχουμε προσφέρει 300 αμαξίδια μπορεί και λίγα παραπάνω. Πολλοί προσπάθησαν να το ξεκινήσουν και να το κάνουνε πράξη αλλά δεν είναι κάτι εύκολο. Θέλει δουλειά, θέλει καθημερινά να είσαι με ένα τηλέφωνο, θέλει καθημερινά να πηγαίνεις ταχυδρομείο ΚΤΕΛ. Κάποιους παππούδες που μαζεύουν να πηγαίνεις να τα παραλαμβάνεις.

Όταν όμως γίνονται τα αιτήματα στο e-mail του Συλλόγου, δεν είναι απλά να παραμείνει το αίτημα, αίτημα. Αυτό το αίτημα πρέπει να το εκπληρώσεις γιατί κάποιο παιδάκι περιμένει να του στείλεις ένα αμαξίδιο. Πρέπει να δοθεί το αμαξίδιο, όποιος και αν μας κάνει αίτημα. Μπορεί να μη μας στείλει τα καπάκια που πρέπει, αλλά αμαξίδιο θα πάρει» αναφέρει συγκινημένη.

Μπορεί το εγχείρημα να είναι αρκετά δύσκολο όπως λέει η κ. Χριστάκη ωστόσο αξίζει τον κόπο. «Η χαρά όχι μόνο του παιδιού, να ακούτε, όταν σε παίρνει εκείνη η μάνα και κλαίει στο τηλέφωνο και λέει «ευχαριστώ», το ευχαριστώ και μόνο φτάνει για εμάς. Είναι κάτι απερίγραπτο αυτό που γίνεται. Τα παιδάκια χαίρονται πάρα πολύ γιατί τα καροτσάκια τους είναι πολύχρωμα. Είναι κάτι πάρα πολύ όμορφο. Όσον αφορά τους μεγάλους ανθρώπους και εκεί υπάρχει μεγάλη χαρά γιατί είναι άνθρωποι που κάποτε ήταν καλά οικονομικά. Τώρα πλέον δεν έχουνε πόρους, δεν μπορούν να αγοράσουνε αμαξίδιο δεν μπορούν να βγούνε μια βόλτα. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα σε αυτές τις εποχές που ζούμε. Εμείς θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, παρόλο που κάποιοι δεν τους αρέσει αυτό που κάνουμε. Εμείς κάνουμε συμπληρωματικό έργο στην Πολιτεία, τίποτε παραπάνω»

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μεγάλη Παραίτηση στην Ελλάδα: Ένας στους τρεις προτιμά να μείνει χωρίς δουλειά
Αλλάζουν οι καιροί και οι εργαζόμενοι προτιμούν να μείνουν χωρίς δουλειά από το να δουν την προσωπική τους ζωή να μπαίνει στο περιθώριο
Μεγάλη Παραίτηση στην Ελλάδα: Ένας στους τρεις προτιμά να μείνει χωρίς δουλειά