«Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι τη στιγμή που μια γυναίκα θέλει να φύγει, δεν μπορεί να το κάνει. Παλαιότερα, μετά την μήνυση για ενδοοικογενειακή βία, μπορούσες να πάρεις τα παιδιά σου, να πας σ’ έναν ξενώνα, στην ξαδέλφη σου, οπουδήποτε, μέχρι να βγουν οι αποφάσεις των αστικών δικαστηρίων που θα ρυθμίζουν την κατάσταση. Επομένως ήταν προστατευμένες μέχρι τότε. Τώρα με τον καινούριο νόμο, τον 4800 της συνεπιμέλειας, η γυναίκα δεν έχει αυτό το δικαίωμα, μέχρι να βγει η απόφαση των αστικών δικαστηρίων.
Οπότε βρισκόμαστε στην πολύ δυσάρεστη κατάσταση, μητέρες να έχουν καταγγείλει ή να έχουν φύγει ή να τις έχουν διώξει και να πρέπει να στείλουν ένα SMS ή όποια άλλη μορφή επικοινωνίας, να ενημερώσουν τον κακοποιητή που θα κοιμηθεί το παιδί του και να του δώσουν ελεύθερη πρόσβαση, στο παιδί. Αυτό όμως σημαίνει και στις ίδιες. Ξέρετε, οι δράστες ενδοοικογενειακής βίας χρησιμοποιούν τα παιδιά τους ακριβώς για να έχουν τις γυναίκες τους υπό τον έλεγχό τους. Και φυσικά, εγώ δεν μιλάω για όλους τους ανθρώπους, μιλάω μόνο για τους δράστες ενδοοικογενειακής βίας…»
