Του Δημήτρη Κετικίδη | Από την έντυπη έκδοση «Τύπος Θεσσαλονίκης»
Σε άνθιση αρχίζει να βρίσκεται και στην Ελλάδα το φαινόμενο της «εκδικητικής παραίτησης», τη νέα τάση που ξεκίνησε από το εξωτερικό και κερδίζει έδαφος και στη Θεσσαλονίκη.
Ο «Τύπος Θεσσαλονίκης» επικοινώνησε με τη δικηγόρο – εργατολόγο και νομική σύμβουλο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, κ. Νεκταρία Αγγελάκη, η οποία ανέφερε με άλλα λόγια πως πρόκειται για μια μορφή αποχώρησης που δεν γίνεται «σιωπηλά» αλλά με «θόρυβο» και πολλές φορές δημόσια έκθεση.
Αρχικά η κ. Αγγελάκη στάθηκε στο γεγονός ότι μέχρι και το προηγούμενο έτος, κυριαρχούσε η σιωπηλή παραίτηση, με τους εργαζόμενους να περιορίζονται «στα τελείως απαραίτητα» όπως τόνισε χαρακτηριστικά.
«Καταρχάς θεωρώ ότι είναι δύο οι βασικότεροι λόγοι της εκδικητικής παραίτησης. Εκδικητική παραίτηση είναι η παραίτηση από την πλευρά των εργαζομένων με εκκωφαντικό τρόπο επειδή αισθάνονται εξουθενωμένοι και αποφασίζουν να φύγουν χωρίς να τηρήσουν την προειδοποιητική προθεσμία, και όχι "αθόρυβα". Μέχρι και τα τέλη του 2024 είχαμε τη σιωπηλή παραίτηση, που οι εργαζόμενοι περιορίζονταν στα τελείως απαραίτητα, επειδή στην ουσία τους ωθούσαν σε εκούσια παραίτηση.
Στην Ελλάδα έχουμε δει εκδικητική παραίτηση, ωστόσο όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό.
Σε μεγάλες εταιρίες κυρίως στο εξωτερικό, θέλουν να εκφράσουν την ανάγκη για αλλαγή και αναγνώριση των δικαιωμάτων τους ή και της δουλειάς που προσφέρουν. Η εκδικητική παραίτηση λαμβάνει έκταση, τη δημοσιοποιούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυρίως στο TikTok και έτσι εκτίθεται η εταιρεία αλλά σίγουρα και ο εργαζόμενος.
Τα περιστατικά στο εξωτερικό, δεν έχουν εμποδίσει τους εργαζόμενους να βρουν εργασία μετά την παραίτησή τους» είπε.
«Έντονο το φαινόμενο στη Θεσσαλονίκη»
Η εργατολόγος τόνισε ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο άρχισε να εμφανίζεται και στη χώρα μας, χωρίς ωστόσο να είναι συχνή η δημοσιοποίησή του. Αναφερόμενη στη Θεσσαλονίκη, γνωστοποίησε ότι οι κλάδοι στους οποίους είναι πιο εμφανές, είναι η εστίαση και τα logistics.
«Στην Ελλάδα προς το παρόν έχει αρχίσει να «ανθίζει» αυτό το φαινόμενο, αλλά χωρίς να το δημοσιοποιούν. Αυτό που συναντάμε κυρίως στη χώρα μας, είναι το να αλλάζουν τις συνθήκες οι εργοδότες, και να σκέφτονται οι εργαζόμενοι να τους εγκαταλείψουν απροειδοποίητα.
Θέλουν να δείξουν ότι έχουν εργασιακή εξουθένωση και να δείξουν στον εργοδότη ότι τον εγκαταλείπουν για κάτι καλύτερο. Το αντιμετωπίσαμε και το καλοκαίρι στην εστίαση. Είχαν μεγάλο πρόβλημα οι εργαζόμενοι διότι τους ωθούσαν σε πολλές ώρες εργασίας, και έλεγαν θα τα παρατήσουμε και το έκαναν και έμεναν έκθετοι οι εργοδότες.
Στη Θεσσαλονίκη, είναι πάρα πολύ έντονο το φαινόμενο και το έχουμε παρατηρήσει στην εστίαση και στα logistics. Ένας λόγος επίσης είναι ότι πολλές φορές οι εργαζόμενοι το κάνουν για να τους πουν ότι πρέπει να αλλάξουν τις συνθήκες εργασίας, ενώ υπάρχει και το φαινόμενο να λένε σε άλλους να μην πηγαίνουν σε συγεκριμένες εταιρείες.
Όταν π.χ. δεν υπάρχουν σωματεία και λαμβάνουν κάποιοι την πρωτοβουλία να δημιουργήσουν, τότε ο εργοδότης αλλάζει τις συνθήκες και έχουμε και τότε εκδικητικές παραιτήσεις. Οι εργαζόμενοι, μέσα από την αλληλεγγύη θέλουν να περάσουν το μήνυμα ότι αν ενωθούν, τότε μπορεί να αλλάξει κάτι.
Αυτό ίσως έχει μεγαλύτερα αποτελέσματα στις άλλες χώρες επειδή εδώ έχουμε μεγαλύτερη προστασία του εργοδότη πλέον από τον εργαζόμενο».
Σχετικά με το αν είναι πιο συχνό το να ωθούν οι εργοδότες τους εργαζόμενους σε παραίτηση, ή να παραιτούνται οι εργαζόμενοι από μόνοι τους, η κ. Αγγελάκη είπε:
«Μέχρι και τον Μάρτιο του 2025 το πιο συχνό ήταν το πρώτο. Από εδώ και πέρα βλέπουμε μεν την εκούσια παραίτηση αλλά πλέον βλέπουμε και την εκδικητική παραίτηση. Έχουμε άνθιση του φαινομένου της ώθησης του εργοδότη προς την εκούσια παραίτηση και γι' αυτόν τον λόγο αντιδρούν οι εργαζόμενοι με εκδικητική παραίτηση. Πιστεύω ότι θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, λόγω του νέου νομοσχεδίου για το 13ωρο. Μπορεί η κυβέρνηση να είπε ότι αυτό γίνεται με συναίνεση, ωστόσο αν διαβάσει κάποιος το νομοσχέδιο τη διάταξη του άρθρου 6 θα δει ότι δεν αναφέρεται πουθενά η λέξη συναίνεση. Η μόνη αναφορά που γίνεται στο νομοσχέδιο είναι η άρνηση του εργαζόμενου στην 13ωρη εργασία όπου εκεί λένε ότι μπορεί να αρνηθεί για την υπερωρία, χωρίς αυτό να συνιστά λόγο απόλυσης» τόνισε.
«Σήμερα παραιτείται πολύ πιο εύκολα ένας εργαζόμενος, οπότε έχουμε πληθώρα εργατικού δυναμικού, ωστόσο έχει πιο απαιτητικός σε σχέση με παλιότερα, επειδή σκέφτεται “τι είχα τι έχασα”. Αυτό πιστεύω ότι το σκέφτεται επειδή σχεδόν όλοι οι τομείς της ζωής του δεν πάνε καλά.
Αν ήταν πολύ καλός ο μισθός, ακόμη κι αν χειροτέρευαν οι συνθήκες εργασίας, πιστεύω οι περισσότεροι δεν θα παραιτούνταν. Όταν όμως όλες οι εταιρίες πληρώνουν τα ίδια, τότε η διαφορά ανάμεσα σε αυτές είναι οι συνθήκες εργασίας. Επειδή η προσφορά της πληροφορίας είναι πολύ μεγαλύτερη, βλέπει ότι αρχίζουν και ξεσηκώνονται εργαζόμενοι και βρίσκουν δουλειά, τότε σκέφτεται ότι και αυτός δεν θα πάει χαμένος» είπε στο τέλος η κ. Αγγελάκη.
