">
“Η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας δε θα πρέπει να αποτελέσει την αφορμή και τη δικαιολογία για εκχώρηση της διαχείρισης των υπηρεσιών ύδρευσης -αποχέτευσης σε ιδιωτικά συμφέροντα που έχουν σα μοναδικό σκοπό το κέρδος και δεν παρέχουν καμία απολύτως εγγύηση για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος”.
Τα παραπάνω αναφέρει, μεταξύ άλλων η Διοικούσα Επιτροπή του Περιφερειακού Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΓΕΩΤ.Ε.Ε.), σε έγγραφό της με θέμα "Ιδιωτικοποίηση της Ε.Υ.Α.Θ." το οποίο απευθύνει προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος.
Η οικονομική κρίση θα πρέπει, αντιθέτως, “να αποτελέσει ευκαιρία για τον εξορθολογισμό της λειτουργίας των Δ.Ε.Υ.Α. και την οικονομική τους εξυγίανση μέσα από την αναμόρφωση και τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού τους πλαισίου, καθώς και μέσα από παρεμβάσεις που οι ίδιες οι επιχειρήσεις θα κάνουν, ώστε να γίνουν περισσότερο αποτελεσματικές και να αναβαθμίσουν τις παρεχόμενες στους πολίτες υπηρεσίες”, συνεχίζει η επιστολή του ΓΕΩΤ.Ε.Ε. Κ. Μακεδονίας.
Επίσης, επισημαίνει ότι θεωρεί “αδιανόητη τη χάραξη και εφαρμογή οποιασδήποτε εθνικής ή περιφερειακής πολιτικής διαχείρισης υδατικών πόρων με ιδιωτικές εταιρείες ύδρευσης ή/και αποχέτευσης, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους με το μικρότερο δυνατό γι’ αυτές λειτουργικό και επενδυτικό κόστος”.
Μάλιστα, στο έγγραφο, το οποίο κοινοποιείται στα πολιτικά κόμματα, σε άλλα υπουργεία, σε τοπικούς φορείς της Θεσσαλονίκης αλλά και σε δήμους γειτονικών περιοχών, καθώς επίσης και στο ΤΑΙΠΕΔ και την ΕΥΑΘ, γίνεται αναλυτική αναφορά στη διεθνή εμπειρία από την ιδιωτικοποίηση του νερού αλλά και στους κυριότερους λόγους που τεκμηριώνουν την ανάγκη για το δημόσιο/δημοτικό χαρακτήρα των Οργανισμών Ύδρευσης και Αποχέτευσης στην Ελλάδα και αλλού.
Τι δείχνει η διεθνής εμπειρία
Ειδικότερα τονίζεται ότι “η διεθνής εμπειρία από την ιδιωτικοποίηση του νερού δείχνει τις αρνητικές επιπτώσεις που θα έχει αυτή στη ζωή μας:
- Αλματώδης αύξηση των τιμών 250% - 300% με τη μερική ιδιωτικοποίηση της Ε.Υ.Α.Θ. (δωδεκαπλασιασμός τιμών στο Βουκουρέστι σε διάστημα 13 ετών, 400% και 6% κάθε χρόνο στο Pacos de Ferreira στην Πορτογαλία).
-Υποβάθμιση της ποιότητας του νερού και άνιση πρόσβαση στις υπηρεσίες ύδρευσης.
-Ελλιπής συντήρηση δικτύου & αθέτηση συμβατικών όρων για επενδύσεις.
-Μονοπωλιακές πρακτικές & καρτέλ.
-Έλλειψη λογοδοσίας & μυστικές συμφωνίες”.
Επίσης, το ΓΕΩΤ.Ε.Ε. στην αρχή κιόλας της επιστολής του, αναφέρεται σε ψήφισμα του Ο.Η.Ε. με το οποίο αναγνώρισε την ύδρευση και την αποχέτευση ως ανθρώπινα δικαιώματα και αναγνώρισε ότι το καθαρό, πόσιμο νερό και οι εγκαταστάσεις αποχέτευσης είναι θεμελιώδεις παράγοντες για την επίτευξη όλων των δικαιωμάτων τού ανθρώπου. “Την κίνηση αυτή υποστήριξαν 122 κράτη, δεν την καταψήφισε κανένα, ενώ 41 κράτη απείχαν μεταξύ των οποίων 17 ευρωπαϊκά. Τώρα, ο Ο.Η.Ε. προωθεί το ανθρώπινο δικαίωμα ύδρευσης ζητώντας από όλες τις κυβερνήσεις να αξιοποιήσουν όλους τους πόρους τους για να επιτύχουν καθολική πρόσβαση σε υπηρεσίες ύδρευσης”, επισημαίνεται χαρακτηριστικά.
Η υπηρεσίες ύδρευσης στον κόσμο
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στοιχεία που παρατίθεται από το τμήμα Κ. Μακεδονίας του ΓΕΩΤ.Ε.Ε. σχετικά με τον “χάρτη” των υπηρεσιών ύδρευσης στον κόσμο.
“Οι υπηρεσίες ύδρευσης ανήκουν και παρέχονται από το δημόσιο τομέα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 90% στις 400 μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου (πόλεις με πληθυσμό μεγαλύτερο από 1 εκατομμύριο κατοίκους), ενώ στις μικρές πόλεις και την επαρχία το ποσοστό είναι ακόμη μεγαλύτερο. Στην Ευρώπη, οι μόνες χώρες όπου η πλειοψηφία των υπηρεσιών ύδρευσης έχουν ιδιωτικοποιηθεί είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Ισπανία και η Δημοκρατία της Τσεχίας. Στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες η ύδρευση παρέχεται από το δημόσιο τομέα σε ολόκληρη την επικράτεια ή στο μεγαλύτερο τμήμα της”, σημειώνεται και προστίθεται ότι: “Στην Γερμανία οι υπηρεσίες ύδρευσης παρέχονται από το δημόσιο τομέα παντού εκτός από το Βερολίνο (με την ιδιωτική υπηρεσία ύδρευσης του οποίου έχουν ανακύψει πολλά προβλήματα). Οι Κάτω Χώρες νομοθέτησαν το 2004 ότι είναι παράνομο οποιοσδήποτε άλλος εκτός από δημόσιο οργανισμό να παρέχει υπηρεσίες ύδρευσης. Στην Ιταλία το 2011 καταψηφίστηκε με δημοψήφισμα νόμος που θα διευκόλυνε την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης. Στη Γαλλία, όπου εδρεύει μία από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες ύδρευσης, πολλές πόλεις έχουν πλέον απορρίψει την ιδιωτικοποίηση. Το 2010 η πόλη τού Παρισιού αποφάσισε να ξανακάνει τις υπηρεσίες ύδρευσης δημοτικές, μετά από 25 χρόνια που τις παρείχαν οι δύο μεγαλύτερες ιδιωτικές εταιρείες της Γαλλίας, SUEZ και VEOLIA. Η ύδρευση στο Παρίσι είναι πλέον φθηνότερη (στοιχεία από έρευνα της Διεθνούς Ερευνητικής Ομάδας Δημόσιων Υπηρεσιών, PSIRU). Εκτός Ευρώπης, παρατηρείται πολύ περιορισμένη ιδιωτικοποίηση. Στις Η.Π.Α. περίπου το 85% των υπηρεσιών ύδρευσης ανήκουν και λειτουργούν από το δημόσιο τομέα, ενώ στην Ιαπωνία το 100%”.
