">
Στερήσεις σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες αντιμετωπίζει ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων στην Ελλάδα. Αποκαλυπτικά ως προς τις συνθήκες διαβίωσης των ελληνικών νοικοκυριών, εν μέσω κρίσης, λιτότητας και ανεργίας, είναι τα στοιχεία που δημοσιοποίησε χθες η ΕΛΣΤΑΤ για το 2012 (αφορούν εισοδήματα 2011).
Όπως προκύπτει, το 76,3% του φτωχού πληθυσμού και το 30,8% του μη φτωχού, δηλώνει οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες, ύψους ακόμη και περίπου 540 ευρώ.
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, όχι μόνον ο φτωχός πληθυσμός της χώρας, αλλά και μέρος του μη φτωχού πληθυσμού, έχει πλέον δυσκολία για μία εβδομάδα διακοπών ετησίως, για γεύμα με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι- ή ισοδύναμο για χορτοφάγους- κάθε δεύτερη ημέρα, για επαρκή θέρμανση της κατοικίας, για αγορές διαρκών αγαθών (όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωμη ΤV, τηλέφωνο, κινητό τηλέφωνο ή αυτοκίνητο), για αποπληρωμή δανείων ή αγορών με δόσεις, για πληρωμή πάγιων λογαριασμών, κ.λπ.
Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια των 5 τελευταίων ετών (2008-2012), υπάρχει αύξηση της υλικής στέρησης, τουλάχιστον σε 4 από τις 9 κατηγορίες των βασικών αγαθών και υπηρεσιών. Η αύξηση αυτή είναι μεγαλύτερη στα άτομα ηλικίας 0-17 ετών και 0-64 ετών, από ότι στα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω. Πιο συγκεκριμένα, το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με αποτέλεσμα να στερείται, τουλάχιστον, 4 από τις 9, συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης ανέρχεται σε 19,5% το 2012, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 15,2% το 2011, 11,6% το 2010, 11% το 2009 και 11,2% το 2008.
Αδυναμία για ικανοποιητική θέρμανση από το 26,7%
Ενα από τα ανησυχητικά ευρήματα της έρευνας είναι το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που δηλώνει οικονομική αδυναμία να έχει ικανοποιητική θέρμανση ανέρχεται σε 26,7% το 2012, από 16,4% το 2008, ενώ αντίστοιχα για
το φτωχό πληθυσμό είναι 47,6% το 2012, από 33,0% το 2008 και για το μη φτωχό πληθυσμό 20,8% το 2012, από 12,1% το 2008. Είναι ακόμη ενδεικτικό τότι παραπάνω από ένας στους δύο (το 51,1% του φτωχού πληθυσμού), δηλώνει δυσκολία στην πληρωμή πάγιων λογαριασμών εγκαίρως, όπως αυτών του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, του φυσικού αερίου, κλπ.
Επίσης, το 35,7% του μη φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι επιβαρύνεται πάρα πολύ από τις συνολικές δαπάνες στέγασης, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το φτωχό πληθυσμό εκτιμάται σε 62,6%.
Το 40,3% του πληθυσμού που έχει λάβει καταναλωτικό δάνειο για αγορά αγαθών και υπηρεσιών, δηλώνει ότι δυσκολεύεται πάρα πολύ στην αποπληρωμή αυτού ή των δόσεων.
Το 55,5% του φτωχού πληθυσμού αναφέρει μεγάλη δυσκολία στην αντιμετώπιση των συνήθων αναγκών του με το συνολικό μηνιαίο ή εβδομαδιαίο εισόδημά του. Σημειώνεται ότι το ελάχιστο μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα για την αντιμετώπιση των αναγκών των νοικοκυριών της Χώρας ανέρχεται, κατά δήλωσή τους, σε 1.940 ευρώ. Τα φτωχά νοικοκυριά χρειάζονται 1.677 ευρώ, ενώ τα μη φτωχά νοικοκυριά 2.014 ευρώ.
Συγκριτικά με τις υπόλοιπες ευρωπαικές χώρες, η Ελλάδα κατατάσσεται πλέον στην 6η χειρότερη θέση μεταξύ 30 χωρών, αφού ανέβηκε θέση. Το υψηλότερο ποσοστό καταγράφεται στη Βουλγαρία (44,1%), ενώ το χαμηλότερο στην Ελβετία (0,8%).
