"Υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα με το μεταναστευτικό, το οποίο δυστυχώς βρίσκεται εν μέρει και υπεράνω της δυνατότητας διακυβέρνησης της χώρας, επειδή εξαρτάται εν πολλοίς από τη διάθεση του εξ ανατολών γείτονά μας", παραδέχθηκε μιλώντας τον Focus Fm 103,6, ο υπουργός Επικρατείας, Γιώργος Γεραπετρίτης.
"Επειδή υπάρχει η πίεση της Τουρκίας, είναι εξαιρετικά δύσκολη η διαχείριση. Καθυστέρηση όμως δεν υπήρξε", είπε ο κ.Γεραπετρίτης, μιλώντας στην εκπομπή "Σχολιάζοντας την επικαιρότητα" με τη Δέσποινα Μποτίτση και το Γιάννη Πηλίδη.
"Θα υπάρξει μεγάλη, πραγματική, αναβάθμιση όλων των δομών, ώστε να γίνουν ανθρώπινες οι συνθήκες, θα υπάρξουν κλειστές προαναχωρησιακές δομές, δηλαδή θα υπάρχει ελεγχόμενη ροή εντός των προαναχωρησιακών κέντρων, έτσι ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα του κράτους να διασφαλίζει την τήρηση της νομιμότητας. Με βάση την πρόσφατη νομοθεσία ισχύει, ότι οποιοσδήποτε δεν τηρεί τους κανόνες νομιμότητας και εσωτερικών τάξης θα βγαίνει από το σύστημα, άρα θα χάνει τη δυνατότητα για ταχεία επεξεργασία του αιτήματος ασύλου-και θα υπάρξει σοβαρότατη αναβάθμιση των μέτρων τα οποία θα δοθούν με τη μορφή της αντιστάθμισης προς τις κοινωνίες, που δέχονται μετανάστες. Το βάθος χρόνου για τις δομές αυτές είναι η επόμενη άνοιξη", επεσήμανε.
"Έχουμε ένα σχέδιο για μεγάλο αριθμό επιστροφών. Στο παρελθόν οι επιστροφές ήταν μηδαμινές. Σας δηλώνω, ότι θα υπάρξει μία πολύ στιβαρή θέση στο ζήτημα αυτό, ώστε να υπάρξει επιστροφή από οποιοδήποτε μέρος βρίσκονται, αλλά και δεν θα επιστρέφονται μόνο στην Τουρκία, αλλά στις χώρες καταγωγής τους, ώστε να αυξηθεί ο αριθμός όσων επιστρέφονται", ξεκαθάρισε ο κ.Γεραπετρίτης.
Ερωτηθείς για τις ανησυχίες Καραμανλή, ότι υπάρχει κίνδυνος αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας, απάντησε, ότι "Σε αυτή τη φάση δεν υπάρχει κανένας τέτοιος κίνδυνος". Αντίθετα, όπως είπε, "στο βαθμό, που θα υπάρξει μία μικρή ενσωμάτωση στην ελληνική κοινωνία και γνήσια απολαμβάνουν καθεστώς διεθνούς προστασίας, οικογένειες, που έρχονται συγκροτημένα και έχουν οικονομικούς πόρους, έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν, τα παιδιά μπορούν να πάνε στο οικείο σχολείο. Δηλαδή αντιστρόφως, σε ένα ποσοστό, οικογενειών, που προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες, θα μπορούσαμε να το δούμε και αντίστροφα, μία μικρή ένεση σε ότι αφορά τη ζωντάνια και την εργατική παραγωγή στις τοπικές κοινωνίες, που φθίνουν χρόνο με το χρόνο".
