Χ. Σμιτ: «Η Ελλάδα μπήκε στην Ε.Ε. για να στηριχθεί πολιτικά μετά τη δικτατορία»

«Η Ελλάδα έπρεπε να γίνει δεκτή στην Κοινή Αγορά, προκειμένου να στηριχθεί, καθώς είχε μόλις βγει από την δικτατορία» υποστηρίζει ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ, στο βιβλίο του με τίτλο «Η δική μου Ευρώπη» και επισημαίνει ότι αυτή ήταν η επιχειρηματολογία του πρώην Προέδρου της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν, με την οποία ο ίδιος συμφωνεί ακόμη και σήμερα. «Εγώ δεν θεωρούσα ότι η Ελλάδα ήταν αρκετά ώριμη, ώστε να γίνει δεκτή στην Κοινή Αγορά, αλλά ο Ζισκάρ ήταν πεπεισμένος: τώρα μόλις βγήκαν από τη δικτατορία, ομοίως οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι, τώρα πρέπει να σταθούμε δίπλα τους, ώστε να εισέλθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η άποψη ακόμη και σήμερα έχει νόημα για εμένα» αναφέρει ο κ. Σμιτ σε κεφάλαιο του βιβλίου του, στο οποίο μεταφέρεται συζήτηση του πρώην καγκελάριου με τον πρώην υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας, Γιόσκα Φίσερ. Αποσπάσματα από το βιβλίο προδημοσίευσε την Πέμπτη η εφημερίδα «Die Zeit». Ο Γ. Φίσερ από την πλευρά του απορρίπτει την πολιτική εξόδου από την κρίση που έχει επιβάλει στην Ελλάδα η Άνγκελα Μέρκελ και υποστηρίζει ότι «όσο περισσότερο οι Έλληνες παίρνουν μέσα λιτότητας, τόσο περισσότερο συρρικνώνεται η οικονομία και κατ’ επέκταση μεγαλώνει το χρέος». Τονίζει ότι «ο διακανονισμός των παλαιών χρεών είναι ένα πρόβλημα που αποφεύγουμε συνεχώς να επιλύσουμε, επειδή αυτό θα σήμαινε κόστος για μας» και τάσσεται υπέρ της κοινής ανάληψης χρέους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Χρειαζόμαστε μια προοπτική κοινής ανάληψης χρέους, πείτε το ευρωομόλογο ή όπως θέλετε. Χωρίς κοινή ανάληψη χρέους το πράγμα δεν μπορεί να προχωρήσει» δηλώνει χαρακτηριστικά. Ο κ. Σμιτ πάντως δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο θέμα της ανεργίας των νέων στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αναλάβει κοινές δράσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κατηγορεί, μάλιστα, την Άνγκελα Μέρκελ ότι απαιτεί από τις χώρες του Νότου να διορθώσουν την αγορά εργασίας, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και το σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης χωρίς να υπάρχει κοινό σχέδιο.