Η μεγάλη νίκη του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος ανήλθε στην εξουσία υποσχόμενος να αντισταθεί στις μεταρρυθμίσεις, είναι το γεγονός ότι «προστάτευσε την εκλογική του "πελατεία" από περικοπές», ειδικά σε ό,τι αφορά τον δημόσιο τομέα και τις συντάξεις, μετά την υποχώρηση του ΔΝΤ στο συγκεκριμένο σημείο, τονίζει ο κ. Νίξον, σημειώνοντας ότι ο φόβος για διάλυση της Ευρωζώνης οδηγεί σχεδόν πάντα σε συμβιβασμούς μεταξύ των «19», ακόμη και χωρίς μακρόπνοη οικονομική λογική.
Το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας θεώρησε σημαντικότερη την προστασία του ευρύτερου δημοσίου από περικοπές σε σχέση με μια γενναία ελάφρυνση χρέους δείχνει, σύμφωνα με τον κ. Νίξον, ότι το ζήτημα του χρέους είναι ένα θέμα δεύτερης γραμμής το οποίο χρησιμοποιείται έντεχνα από την ελληνική κυβέρνηση για να αποσπά την προσοχή από τους δισταγμούς της σε ό,τι αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
«Στην πραγματικότητα, οι ηττημένοι της συμφωνίας είναι ο ελληνικός λαός και ειδικότερα η νεολαία, που θα συνεχίσουν να πληρώνουν τις πολιτικές επιλογές της ελληνικής κυβέρνησης», σημειώνει ο αρθρογράφος, συμπληρώνοντας ότι πλέον οι κ.κ. Τσίπρας και Τσακαλώτος δεν θα μπορούν «να κρύβονται πίσω από την κακή φήμη των προηγούμενων κυβερνήσεων».
