Skip to main content
Menu

Τατιάνα Αβέρωφ: «Το αστυνομικό ήταν για μένα μια ενδιαφέρουσα πρόκληση»

Τατιάνα Αβέρωφ: «Το αστυνομικό ήταν για μένα μια ενδιαφέρουσα πρόκληση»

Η συγγραφέας έγραψε το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα το οποίο και παρουσιάζει στην πόλη μας

Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ

Η Μαρία Λάζου είναι αγροτική γιατρός σ' ένα ακριτικό χωριό, ξεχασμένο κάπου στα βουνά της Ηπείρου. Η ζωή της κυλά ήσυχα και αρμονικά. Μέχρι που γίνεται ένας φόνος...

Ένας αστυνομικός από τα Γιάννενα έρχεται για εξιχνιάσει τον μυστηριώδη θάνατο. Ποια εμπόδια θα του βάλουν οι ντόπιοι και γιατί;

Τις απαντήσεις θα τις πάρετε διαβάζοντας το νέο βιβλίο της Τατιάνας Αβέρωφ με τίτλο «Έγκλημα στον παράδεισο» (εκδ. Μεταίχμιο).

«Το αστυνομικό ήταν για μένα μια ενδιαφέρουσα πρόκληση», μας είπε η συγγραφέας, και κόρη του Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα, εν μέσω του ταξιδιού της στην πόλη μας για την παρουσίαση του μυθιστορήματός της. Παράλληλα εξήγησε γιατί επέλεξε να τοποθετήσει τη δράση σε μια πολύ μικρή επαρχιακή πόλη, αλλά και το ρόλο που παίζουν οι ντόπιοι στην υπόθεση του βιβλίου της. Τέλος τη ρωτήσαμε πώς βλέπει τους εν δυνάμει νέους συγγραφείς, δεδομένου του γεγονότος πως διδάσκει σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής.

-Πώς γεννήθηκε η ιδέα για αυτό το βιβλίο;

-Μ’ αρέσει γενικά να καταπιάνομαι με διαφορετικά είδη γραφής. Το αστυνομικό ήταν για μένα μια ενδιαφέρουσα πρόκληση. Επίσης, ήθελα να «ξεκουραστώ» μετά τη μακριά περίοδο συναισθηματικής φόρτισης που βίωσα γράφοντας το προηγούμενό μου μυθιστόρημα, το «Δέκα ζωές σε μία», που αναφερόταν στη ζωή του πατέρα μου.

Η ιδέα για αυτό το βιβλίο γεννήθηκε στο Μέτσοβο, καθώς περπατούσα σ’ ένα στενό μονοπάτι ψηλά στο βουνό, όπου αριστερά μου υπήρχε ένας γκρεμός, μια χαράδρα τεράστια που σου έκοβε την ανάσα. Εκείνη την ώρα είπα μέσα μου «εδώ βρέθηκε το πτώμα!».

 

-Είναι το πρώτο σας αστυνομικό μυθιστόρημα. Πώς ήταν η μετάβαση και η συγγραφή;

-Δεν το αισθάνθηκα ακριβώς σαν «μετάβαση», αλλά μάλλον σαν ένα ακόμα μυθιστόρημα, απλώς με διαφορετικό περιεχόμενο από τα προηγούμενά μου. Τα συστατικά όμως ήταν ίδια: Μια ιστορία που θέλω να πω, μια πλοκή, ο τόπος, η ατμόσφαιρα, οι χαρακτήρες και η ψυχολογία τους, η υφή της γλώσσας και οι εικόνες που δημιουργείς. Εδώ βέβαια υπήρχε στο επίκεντρο μια αστυνομική πλοκή, που για μένα απαιτούσε αρκετή έρευνα αλλά και μια πιο σφιχτή, σχεδόν «μαθηματική» οργάνωση, ώστε να καταφέρω να δώσω λίγο λίγο τις πληροφορίες στον αναγνώστη και να κρατήσω ζωντανό το ενδιαφέρον του και το σασπένς μέχρι την τελευταία σελίδα.

-Ποιες αρετές του αστυνομικού μυθιστορήματος το κάνουν τόσο αγαπητό στους αναγνώστες;

-Η γρήγορη πλοκή, το μυστήριο και το σασπένς, ίσως και η καταβύθιση στην παραβατικότητα που όλο και περισσότερο αποτελεί σύμπτωμα της κοινωνίας μας. Όμως πρώτα απ’ όλα, ένα καλό αστυνομικό πρέπει να είναι καλό βιβλίο και να έχει όλες τις αρετές του καλού μυθιστορήματος, ανεξαρτήτως περιεχομένου.

-Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε μια επαρχιακή πόλη. Ποιο ρόλο παίζουν οι κάτοικοι και το περιβάλλον στην πλοκή;

-Σημαντικό ρόλο, εξίσου σημαντικό ίσως με την πλοκή καθαυτή. Οι ήρωες ενός μυθιστορήματος σηκώνουν στις πλάτες τους τη δράση, αυτοί είναι οι φορείς της πλοκής. Ο τόπος πάλι, το περιβάλλον, δίνει το πλαίσιο και ορίζει τη γενικότερη ατμόσφαιρα του βιβλίου. Διάλεξα να τοποθετήσω τη δράση σε μια πολύ μικρή επαρχιακή πόλη, γιατί διαισθανόμουν πως αυτό θα μου πρόσφερε την ευκαιρία να περιγράψω μια μικρογραφία της κοινωνίας μας με πιο ζωντανά χρώματα, με δυνατότερη ατμόσφαιρα και ξεχωριστούς αλλά οικείους ανθρώπινους χαρακτήρες.

-Στο βιβλίο, την εξιχνίαση του εγκλήματος καλείται να την κάνει ένας ξένος, ένας αστυνομικός που έρχεται από τα Γιάννενα. Γιατί η λύση δίνεται από έναν τρίτο; Πόσο «εμπλεκόμενοι» είναι οι ντόπιοι στο έγκλημα; Και γενικά αυτό συμβαίνει και στη ζωή; Ένας τρίτος μπορεί να δει πιο ξεκάθαρα ένα πρόβλημα και τη λύση του;

-Ισχύει αυτό που λέτε. Σε γενικές γραμμές η απόσταση και η απουσία προσωπικής εμπλοκής σε βοηθάει να δεις τα πράγματα πιο καθαρά. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, ο λόγος που ανέλαβε την υπόθεση ένας «ξένος» αστυνομικός από τα Γιάννενα ήταν πιο απλός: Το έγκλημα ήταν σοβαρό ‒φόνος‒, το θύμα ήταν δημόσιο πρόσωπο, τα μέσα είχαν σπεύσει και η είδηση είχε γίνει πρώτο θέμα, ενώ το τοπικό τμήμα ασφαλείας δεν επαρκούσε ούτε σε ανθρώπινο δυναμικό ούτε σε εμπειρία για να αναλάβει μια τέτοια υπόθεση.

-Παράλληλα με τη συγγραφή βιβλίων κάνετε και σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Πώς κρίνετε τη νέα φουρνιά εν δυνάμει συγγραφέων;

-Είμαστε ένας λαός που γράφει. Και είναι συγκινητικό πόσοι πολλοί άνθρωποι παλεύουν να δαμάσουν σε γραπτό λόγο και να εκφράσουν λογοτεχνικά αυτά που έχουν μέσα τους. Δεν είναι εύκολο και δεν τα καταφέρνουν όλοι. Πιστεύω όμως πως όλοι παίρνουν κάτι από την εμπειρία τους αυτή στα σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Είναι ένα ταξίδι που μπορεί να μη σε οδηγήσει απαραίτητα στον προορισμό που περίμενες, αλλά θα ανακαλύψεις στον δρόμο πολλά για το πού θέλεις τελικά να πας, και πώς.

-Τι διαβάζετε αυτό το διάστημα;

-Επιστρέφω στα κλασικά αυτό τον καιρό. Μόλις τέλειωσα τον «Γέρο και τη θάλασσα» του Χέμινγουεϊ που τούτη τη φορά το βρήκα πραγματικά συγκλονιστικό. Τώρα έχει σειρά ο «Μόμπι Ντικ» του Χέρμαν Μέλβιλ που πολύ το απολαμβάνω.

Λογοτεχνική εκδήλωση με καλεσμένη τη συγγραφέα έγινε στο πλαίσιο της Λέσχης Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας στην Περιφερειακή Βιβλιοθήκη Χαριλάου (Νικάνορος 3, τηλ. 2310 324666) την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου στις 8:30 το απόγευμα.

Εξάλλου βιβλιοπαρουσίαση γίνεται και σήμερα Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου, στις 19.00, στο βιβλιοπωλείο IANOS (Αριστοτέλους 7). Εκεί θα μιλήσει ο συγγραφέας Πέτρος Μαρτινίδης. Η συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ