Skip to main content
Menu

71ο Φεστιβάλ Καννών: Οι κοινωνικές ανισότητες στο επίκεντρο

71ο Φεστιβάλ Καννών:  Οι κοινωνικές ανισότητες στο επίκεντρο

Μικρή απόδραση στο χώρο της φαντασίας και της διασκέδασης με το Solo A Star Wars Story

Αποστολή: Λευτέρης Αδαμίδης

Οι Κάννες γνώρισαν για λίγο μια μικρή, ευχάριστη, ανάπαυλα για χάρη του Solo A Star Wars Story, άλλη μια προσθήκη στη μυθολογία του Πολέμου των Άστρων, μια μικρή απόδραση στο χώρο της φαντασίας και της διασκέδασης που φώτισε επιτέλους τον νυχτερινό ουρανό με τα παραδοσιακά πυροτεχνήματα που μας είχαν λείψει είναι η αλήθεια. Η ταινία του Ρον Χάουαρντ είναι άκρως διασκεδαστική και αναμένεται να σκίσει στα ταμεία παγκοσμίως, ενώ και στη χώρα μας θα προβάλλεται από την επόμενη Πέμπτη. Το διαγωνιστικό στην επάνοδό του  μας χάρισε με τη σειρά του δύο ακόμη αξιοπρόσεκτες στιγμές με φόντα για βραβεία. Καθόλου τυχαία και οι δύο ταινίες που μας έρχονται από τη Γαλλία και τη Νότιο Κορέα έχουν στο επίκεντρό τους τις κοινωνικές ανισότητες του σύγχρονου κόσμου μας που δυστυχώς βαθαίνουν ολοένα και περισσότερο. Στο At War ο Στεφάν Μπριζέ συνεχίζει εκεί που σταμάτησε με τον Νόμο της Αγοράς, φτιάχνοντας εδώ ένα δυνατό πορτρέτο συνδικαλιστικών αγώνων με αφορμή το κλείσιμο μιας κερδοφόρας, στην πραγματικότητα, βιομηχανίας γερμανικών συμφερόντων που αναμένεται να αφήσει άνεργους 1100 εργάτες και τις οικογένειές τους απειλώντας να μετατρέψει μια ολόκληρη πόλη σε φάντασμα. Ο Μπριζέ χρησιμοποιεί μια σχεδόν ντοκιμαντερίστικη γλώσσα ακολουθώντας από κοντά τον αγώνα των εργαζομένων, τον διχασμό τους μπροστά στην άτεγκτη στάση της εργοδοσίας και στο διαφαινόμενο αδιέξοδο της απεργίας μέχρι το αναπάντεχο συγκλονιστικό φινάλε. Μια ταινία επίκαιρη όσο ποτέ και για τη Γαλλία που βλέπει και αυτή με τη σειρά της τα σημάδια της οικονομικής κρίσης και την εφαρμογή πολιτικών λιτότητας και εργασιακής αβεβαιότητας. Ο σταθερός πρωταγωνιστής του Μπριζέ Βινσέν Λιντόν στο ρόλο του ηγέτη των εργατών είναι αυθεντικά αφοπλιστικός και δίκαια γνώρισε την αποθέωση στην πρεμιέρα της ταινίας με το κοινό να χειροκροτεί όρθιο για ένα δεκαπεντάλεπτο. Το Burning του σπουδαίου Κορεάτη Λι Τσανγκ-ντονγκ, που έχει διατελέσει Υπουργός Πολιτισμού στη χώρα του και το κοινό της Θεσσαλονίκης είχε την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά πριν από μια δεκαετία στα πλαίσια αφιερώματος στο έργο του, μιλά και αυτός με τον δικό του πιο υπόγειο τρόπο για την φτωχοποίηση και περιθωριοποίηση ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας στη χώρα του, εδώ με τη μορφή ενός βραδυφλεγούς θρίλερ. Με αφορμή και αφετηρία ένα διήγημα του Χαρούκι Μουρακάμι, ο Λι ξετυλίγει την αινιγματική ιστορία ενός  νέου που ζει στα όρια της φτώχειας, αλλά ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας. Η γνωριμία και η σχέση του με μια πανέμορφη κοπέλα που παλεύει να ανεβεί κοινωνικά και  συνδέεται στενά με ένα πλούσιο νεαρό θα αποβεί καθοριστική. Όταν η κοπέλα εξαφανίζεται ο επίδοξος συγγραφέας καλείται  να λύσει το μυστήριο σε μια αναζήτηση που χρησιμοποιεί όσο και ανατρέπει τους κανόνες του θρίλερ δίνοντας την ευκαιρία στο σκηνοθέτη να μιλήσει υπόγεια τόσο για την ανθρώπινη φύση όσο και για μια κοινωνία βαθιά ταξική όπου τα πάντα καθορίζονται από το χρήμα.  Σίγουρα μια δύσκολη για το θεατή ταινία που εξελίσσεται αργά στις δυόμισι ώρες της και που ακόμη και στο φινάλε της αρνείται να δώσει εύκολες απαντήσεις ή μια λύτρωση, αφήνοντας τον καθένα να αναζητήσει τις δικές του λύσεις σε ένα κόσμο που μοιάζει ολοένα και περισσότερο να χάνει το νόημά του. Οι κριτικοί μιλούν για ένα φαβορί για το Χρυσό Φοίνικα και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με μοναδική επιφύλαξη το γεγονός ότι αποτελεί μια πρόταση που ίσως δύσκολα θα αγγίξει ένα μεγαλύτερο κοινό.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ