Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Το τραγούδι τους «Mi Ultimo tango en Atenas» («Τo τελευταίο μου τανγκό στην Αθήνα» αν προτιμάτε στα ελληνικά), το ρεφρέν του οποίου ερμηνεύει η Έλλη Πασπαλά, έχει προκαλέσει αίσθηση από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε.
Ο δημιουργός του, Ντανιέλ Αρμάντο, που είναι μέλος του συγκροτήματος Apurimac σκέφτηκε να κάνει ένα ισπανικό τραγούδι με λέξεις που έχουν ελληνική ρίζα και να εκφράσει με αυτό τον τρόπο μια κραυγή. Μια αφύπνιση στους πολίτες που δέχονται χωρίς αντίδραση τα μέτρα που τους επιβάλλονται.
«Δυστυχώς επειδή δεν αντιδρούμε και είμαστε ακίνδυνοι οι άνθρωποι της Τρόικας μας περνάνε μέτρα, κάνουνε πειράματα πάνω μας. Αν δεν κάνουμε κάτι αυτή τη στιγμή, πιθανόν δεν θα έχουμε την ευκαιρία να χορέψουμε κανένα άλλο τανγκό. Θα είναι το τελευταίο μας», είπε σε συνέντευξή του στον «Τ.Θ.» ο δημιουργός που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αργεντινή.
Για το αν η χώρα μας μπορεί να διδαχθεί από την δική του τόνισε πως «η εμπειρία του άλλου δεν μας πείθει. Πρέπει να το περάσουμε μόνοι μας».
Ανέφερε πως η συνεργασία τους με την Έλλη Πασπαλά είναι κάτι που ελπίζουν να συνεχιστεί και μέσα στον χειμώνα, ενώ για την λάτιν μουσική σημείωσε πως δεν σταμάτησε ποτέ να έχει μια θέση στην Ελλάδα. Τρανή απόδειξη οι Apurimac που την υπηρετούν πιστά εδώ και 30 χρόνια.
Ένα δείγμα από την δουλειά τους, αλλά και από την λάτιν επέμβασή τους στα τραγούδια της Έλλης Πασπαλά θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε απόψε στην συναυλία που θα δώσουν στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών.
-Το «Mi Ultimo Tango en Atenas» είναι ένα ισπανικό τραγούδι με ελληνικές λέξεις που χρησιμοποιούνται διεθνώς. Πώς το φτιάξατε; Πώς το σκεφτήκατε;
-Είναι ένα ισπανικό τραγούδι με ισπανικό στίχο. Εγώ έγραψα τη μουσική και το στίχο και επέλεξα 100 λέξεις που χρησιμοποιούμε στα ισπανικά και είναι ελληνικές.
Η ιδέα μου ήρθε από ένα βιβλίο που αγόρασα σε ένα ταξίδι μου στην Κούβα. Σε αυτό οι διάφοροι συγγραφείς έγραφαν μικρά διηγήματα και αντιλήφθηκα ότι χρησιμοποιούσαν πολλές ελληνικές λέξεις.
Πράγμα βέβαια που το ήξερα, αλλά το συνειδητοποίησα πιο έντονα σε αυτό το βιβλίο.
Άρχισα λοιπόν να δουλεύω μέσα μου τη σκέψη να κάνω ένα τραγούδι που να είχε τέτοιες λέξεις. Τελικά μου βγήκε σαν μια κραυγή.
Και αυτό γιατί γεννήθηκε μέσα σε αυτή την κατάσταση που ζούμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, και που την ξέρω από την Αργεντινή γιατί είμαι αργεντίνος και έχω όλη την οικογένειά μου εκεί, οπότε γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει όλο αυτό το πράγμα. Το «Τελευταίο μου τανγκό στην Αθήνα» σημαίνει ότι αν δεν κάνουμε κάτι ως άνθρωποι αυτή τη στιγμή, πιθανόν δεν θα έχουμε την ευκαιρία να χορέψουμε κανένα άλλο τανγκό. Θα είναι το τελευταίο μας.
-Είναι δηλαδή κάτι σαν τελεσίγραφο;
-Ακούγεται κάπως βαρύ έτσι όπως το λέω, αλλά είναι μια σκέψη δική μου. Ξέρω βέβαια ότι και πολλοί άλλοι άνθρωποι στην Ελλάδα το σκέφτονται έτσι: πώς κάποια στιγμή κάτι πρέπει να γίνει στη χώρα.
Δεν ξέρω τι ακριβώς θα είναι αλλά, έτσι όπως πηγαίνουν τα πράγματα βλέπουμε ότι δεν οδηγούν πουθενά.
Θεωρώ τον εαυτό μου Έλληνα μετά από τόσα χρόνια που έχω ζήσει εδώ, και πιστεύω πως έχουμε κοιμηθεί στην Ελλάδα και δυστυχώς επειδή είμαστε ακίνδυνοι μας περνάνε μέτρα οι άνθρωποι της Τρόικας. Κάνουνε πειράματα πάνω μας επειδή εμείς δεν αντιδρούμε.
-Το ότι οι λέξεις που επιλέξατε χρησιμοποιούνται και σε άλλες γλώσσες μπορεί να ληφθεί ως μήνυμα και προς άλλες χώρες;
-Επειδή εγώ νιώθω Έλληνας και Αργεντίνος, αυτό το πράγμα μου επέτρεψε να συμπτύξω σε ένα τραγούδι τις δύο κουλτούρες. Τη δική μου τη λατινοαμερικάνικη που την κουβαλάω έτσι κι αλλιώς γιατί εκεί γεννήθηκα και μεγάλωσα και την Ελληνική γιατί έχω πολλά χρόνια που μένω εδώ. Οπότε ένιωσα ότι με αυτό τον τρόπο μιλάω και στις δύο γλώσσες και μπορώ να εκφράζομαι στις δύο γλώσσες που έχω μέσα μου. Τώρα αν αυτό μπορεί να είναι ένα μήνυμα για άλλους λαούς και άλλες χώρες, μακάρι να είναι κι έτσι. Εγώ δεν το έκανα για να ξυπνήσω όλες τις χώρες του κόσμου που έχουν πρόβλημα. Το έκανα γιατί ένιωσα την ανάγκη να το κάνω σαν Αργεντίνος και Έλληνας.
-Η Ελλάδα έχει να διδαχτεί από το παράδειγμα της Αργεντινής;
-Πιθανόν. Το πρόβλημα όμως είναι ότι όταν είμαστε σε τόσο δύσκολες καταστάσεις και ως χώρα και ως άνθρωποι η εμπειρία του άλλου δεν μας πείθει. Πρέπει να το περάσουμε μόνοι μας.
Πολλές φορές σου λένε «κάνε αυτό γιατί εκεί έγινε έτσι». Αλλά δεν το πιστεύεις μέχρι να το αποφασίσεις από μόνος σου ότι τελικά μπορεί να είναι το ίδιο ή απλά να υπάρχουν κάποια κοινά στοιχεία.
-Apurimac τι σημαίνει;
-Ο Θεός του λόγου. Apurimac ήταν Θεός τον Ίνκας και ο μύθος λέει ότι κατέβηκε από τον ουρανό και έδωσε στον άνθρωπο τη δυνατότητα να μιλάει και να συνεννοείται. Μας “βάφτισε” σε μια πρόβα ένας φίλος μας, πριν 30 χρόνια, όταν ακόμη ψάχναμε όνομα. Μας εξήγησε τι σημαίνει, μας φάνηκε πολύ ωραίο ως έννοια και τελικά το επιλέξαμε.
-Η συνεργασία με την κα Πασπαλά πώς προέκυψε;
-Όταν φτιάχναμε το τραγούδι ψάχναμε μια φωνή για να τραγουδήσει το ρεφρέν. Και θέλαμε να είναι ελληνική φωνή και να το λέει στα Ισπανικά. Θέλαμε μια φωνή δυνατή, εκφραστική και με μεγάλο ειδικό βάρος. Σκεφτήκαμε την Έλλη Πασπαλά και το ερμήνευσε ακριβώς όπως το είχαμε στο νου μας. Κάπως έτσι ξεκίνησε η συνεργασία μας. Θα περιοδεύσουμε ανά τη χώρα το καλοκαίρι και ελπίζουμε να συνεχίσουμε και από το χειμώνα γιατί είναι πολύ όμορφο αυτό που έχουμε κάνει.
-Τι θα ακούσουμε απόψε στη Μονή Λαζαριστών;
-Τραγούδια από τη δισκογραφία μας που είναι λάτιν (με ελληνικό στίχο, ισπανικό στίχο, με ινδιάνικο ήχο, σάλσα ήχο κλπ), γνωστές επιτυχίες από Κούβα και το Πουέρτο Ρίκο που θα τις τραγουδήσει η Έλλη, αλλά και πολλά τραγούδια της που τα φέραμε στα μέτρα μας. Τα κάναμε δηλαδή λάτιν. Δεν είχαν καμία σχέση με αυτό το είδος μουσικής, αλλά εμείς έχουμε αυτό το σκουλήκι μέσα μας και αποφασίσαμε ότι θα τα κάνουμε λάτιν. Το αποτέλεσμα είναι ένα χαρούμενο και δυνατό πρόγραμμα που μας κάνει να περνάμε πολύ καλά πάνω στη σκηνή.
-Η λάτιν μουσική γνωρίζει άνθιση το τελευταίο διάστημα;
-Πιστεύω ότι ειδικά στην Ελλάδα η λάτιν μουσική δεν σταμάτησε ποτέ να έχει μια θέση. Ο Χιώτης είχε φέρει τα λάτιν τη δεκαετία του ’50. Εμείς όταν ξεκινήσαμε πριν 30 χρόνια μπορεί να ήταν λίγο εξωτικό αυτό που κάναμε αλλά πάντα είχαμε μια θέση. Και η απόδειξη είναι ότι από τότε κάνουμε αυτή τη μουσική. Δεν αλλάξαμε. Με αυτούς τους ήχους και αυτά τα χρώματα. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος μας αποδέχεται. Δεν είναι ότι εμείς έχουμε μια θέση, είναι ότι η λάτιν μουσική έχει μια θέση στην Ελλάδα.
Ποιοι είναι
Οι Apurimac είναι οι: Daniel Armando (κρουστά, ινδιάνικα πνευστά, κιθάρα, φωνή), Δημήτρης Βαρελάς (μπάσο), Pedro Fabián Cordova (κρουστά, ινδιάνικα πνευστά και έγχορδα, φωνή), Μάκης Παπαγαβριήλ (κιθάρα, κρουστά, φωνή), Σταύρος Λίνος (πλήκτρα, κρουστά), Δημήτρης Καραγιάννης (άλτο, σοπράνο, τενόρο σαξόφωνο, κρουστά), Βαγγέλης Κατσαρέλης (τρομπέτα, κρουστά).
Χρήσιμα
Εισιτήρια: Προπώληση (από Μονή Λαζαριστών και Εκδοτήρια ΚΟΘ –Αριστοτέλους) προς 10 ευρώ, Στο ταμείο 12 ευρώ. Ώρα έναρξης 21:30.