">
Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
Μπορεί ένας γυναικείος ρόλος να υποδυθεί καλύτερα από έναν άνδρα, παρά από μια γυναίκα; Από έναν εκπρόσωπο του ισχυρού φύλου που δεν μπορεί να γεννήσει και να βιώσει τι θα πει μητρότητα, τι σημαίνει να ζεις τον πόνο και τον χαμό των παιδιών σου ως μάνα;
Στην περίπτωση του Γιώργου Κιμούλη είχαμε μια Μήδεια από τις καλύτερες των τελευταίων ετών. Μια ερμηνεία που ξεχώρισε στην παράσταση που δόθηκε την Δευτέρα και την Τρίτη στο Θέατρο Δάσους. Δίπλα σε έναν αδύναμο ερμηνευτικά Ιάσωνα (Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος) που έπαιξε το ρόλο του δίχως τις απαραίτητες εξάρσεις. Στο ύψος των περιστάσεων στάθηκαν ο Τάσος Νούσιας ως Κρέων, ο Μάνος Βακούσης ως Τροφός, ο Νίκος Αναστασόπουλος ως παιδαγωγός και ο Δημήτρης Παπανικολάου ως Αιγέας.
Ο χορός υποστήριξε με πυγμή και το εγχείρημα του κ. Ευαγγελάτου να υπάρξει ανδρική διανομή στην παράσταση. Καταλυτική στο τελικό αποτέλεσμα ήταν και η χρήση των επιβλητικών κοστουμιών που έφτιαξε ο Γιάννης Μετζικώφ. Λιτά και λειτουργικά τα σκηνικά του Γιώργου Πάτσα, και εξαιρετική η μουσική του Θάνου Μικρούτσικου.Δεν είχα την τύχη να δω το ανέβασμα που είχε γίνει πριν 12 χρόνια από τον Σπύρο Α. Ευαγγελάτο με τη Λήδα Τασοπούλου στο ρόλο της Μήδειας, όμως θαρρώ πως από το τελικό αποτέλεσμα που είδα προχθές στη σκηνή είναι μια παράσταση που πρέπει να δείτε!
