">
Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
«Θεός ο Σάκης!». Αυτή η φράση μπορεί να λέγονταν από τις απανταχού Ρουβίτσες τόσα χρόνια, όμως πλέον είναι και πραγματικότητα. Τουλάχιστον κατά τις ώρες που ο Σάκης Ρουβάς υποδύεται τον Θεό Διόνυσο για τις ανάγκες της παράστασης «Βάκχες» του Ευριπίδη που ανεβαίνουν σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη.
Είδαμε τη δουλειά αυτή στην πόλη μας, με λίγη ταλαιπωρία ομολογουμένως λόγω του ότι το λεωφορείο των Χιλίων Δέντρων «δεν ανέβαινε μέχρι τον τελικό του προορισμό γιατί είχε πολλά αυτοκίνητα και δεν θα μπορούσε να κάνει αναστροφή». Ανηφόρα με… πεζό δύο λοιπόν από τον Άγιο Παύλο μέχρι το Θέατρο Δάσους αλλά χαλάλι του Σάκη. Και των υπόλοιπων συντελεστών.
Ο γνωστός τραγουδιστής κατάφερε να μας δείξει μια αξιοπρεπή ερμηνευτικά παρουσία. Και ο ρόλος του ταίριαζε, και ο Λιγνάδης έπαιξε σκηνοθετικά με την εικόνα του θεού Διόνυσου και την μύθο που έχει χτιστεί τόσα χρόνια για τον γνωστό καλλιτέχνη του πενταγράμμου.
Για πρώτη θεατρική δουλειά λοιπόν τα πήγε καλά. Ήταν τυχερός όμως γιατί μοιράστηκε και τη σκηνή με πολύ καλούς ηθοποιούς όπως η Ρούλα Πατεράκη (Τειρεσίας), ο Γιάννης Καρατζογιάννης (Κάδμος), ο Δημήτρης Πασσάς (Πενθέας), η Μαρία Κίτσου (Αγαύη) και ο Δημήτρης Λιγνάδης (Αγγελιοφόρος). Και με έναν δυναμικό χορό που σείονταν σε αφρικανικούς ρυθμούς. Τα κρουστά έδιναν το απαραίτητο χρώμα, αλλά προσωπικά θεώρησα καλύτερη στιγμή το μοιρολόγι της Γιώτας Βέη προς το τέλος της παράστασης.
Ίσως κάποια στοιχεία να μην έδεναν μεταξύ τους, όμως στο σύνολο βγήκε μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Μοναδική ένσταση: το συνεχές χειροκρότημα ακόμη και σε σημεία που δεν ταίριαζε.
