Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πολιτισμός

Γιώργης Χριστοδούλου: «Νιώθω ένας εξερευνητής αισθημάτων μέσα από τη μουσική»

Γιώργης Χριστοδούλου: «Νιώθω ένας εξερευνητής αισθημάτων μέσα από τη μουσική»
Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google Google Logo">

Φωτογραφία Ignasi Casas

Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ

Η «Φάβα» του αγαπήθηκε από το κοινό. Το «Φλανέρ» του μας ταξίδεψε σε άλλες εποχές, πιο ρομαντικές. Σε λίγες μέρες ο Γιώργης Χριστοδούλου θα αφήσει για λίγο την Βαρκελώνη, που είναι από το 2011 ο τόπος κατοικίας του, και θα μεταβεί στην Καστοριά για να τραγουδήσει σε παλιούς και νέους φίλους του στην πρώτη μέρα του 35ου River Party στο Νεστόριο.

Με αφορμή αυτή την εμφάνιση ο «Τ.Θ.» μίλησε μαζί του για την ζωή του στην Ισπανία όπου «τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα όσον αφορά στη μουσική αλλά και στην καθημερινότητα», την επιλογή του να συνεχίσει να φτιάχνει ξενόγλωσσους δίσκους μιας και η γλώσσα της καθημερινότητάς του δεν είναι πια τα ελληνικά, όπως μας είπε, αλλά και τα μελλοντικά του σχέδια ανάμεσα στα οποία είναι και η κυκλοφορία του δίσκου «Barcelonauta» στις αρχές του Νοέμβρη.

-Από Βαρκελώνη, Αθήνα και μετά Καστοριά. Νιώθετε ένας μουσικός περιηγητής;

Η κίνηση πόσο και πού βοηθά έναν άνθρωπο και έναν καλλιτέχνη;

-Νιώθω περισσότερο ένας εξερευνητής, αισθημάτων μέσα από τη μουσική κι ύστερα τόπων και πολιτισμών που μ' ενδιαφέρουν. Ποτέ δεν αισθάνθηκα την ανάγκη να δηλώσω πως είμαι από ένα συγκεκριμένο μέρος. Κατάγομαι από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μεγάλωσα στην Αθήνα, τώρα ζω στη Βαρκελώνη και μέχρι τα 18 μοίραζα χωρίς τη θέλησή μου τη ζωή μου ανάμεσα σε σπίτια συγγενών κι ένα οικοτροφείο. Έτσι έμαθα από νωρίς πως τίποτα δε μας ανήκει παρά μόνο ο εαυτός μας και οι σκέψεις μας. Νιώθω λοιπόν δικό μου κάθε τόπο και περιβάλλον στο οποίο επιλέγω να υπάρξω.

-Τι έχει αλλάξει στην καθημερινότητά σας και στην επαγγελματική σας ζωή από τη στιγμή που αποφασίσατε να αφήσετε την Ελλάδα και να ζήσετε μόνιμα στη Βαρκελώνη;

-Στη Βαρκελώνη τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα όσον αφορά στη μουσική αλλά και στην καθημερινότητα. Έχεις την αίσθηση ότι δεν χρειάζεσαι τόσους "γνωστούς" για να φτάσεις ένα στόχο - ίσως και να χρειάζεσαι κάποιους, σαφώς όμως πολύ λιγότερους. Αν το πάρουμε ανάποδα, η Ελλάδα είναι για τον ξένο μια δύσκολη χώρα. Πρέπει να ρωτήσεις και να βρεις το γνωστό του γνωστού για οτιδήποτε, να πας συστημένος, που λέμε - και ισχύει για έναν υδραυλικό για το σπίτι μέχρι για θέματα δουλειάς, υγείας, εκπαίδευσης, παντού. Αυτό στη Βαρκελώνη δεν είναι ο κανόνας και φυσικά έτσι και η καθημερινότητα σου αλλάζει.

-Πολιτικά και κοινωνικά υπάρχουν ομοιότητες στις δύο χώρες;

-Η διαφθορά κι η διαπλοκή υπάρχει παντού, είναι στην ανθρώπινη φύση, ιδίως όταν μιλάμε για πολιτικούς- αριβίστες. Η πλειοψηφία του κόσμου όμως στην Ευρώπη μοιάζει να είναι πιο πειθαρχημένη σε κάποια θέματα. Σαφώς και μοιάζουμε πολύ, είμαστε όλοι μεσόγειοι άλλωστε, όμως διαφορές θα βρεις εξίσου πολλές.

-Έχετε βγάλει ξενόγλωσσο δίσκο αλλά και δίσκους στα ελληνικά. Το κοινό είναι ένα ή διαφορετικό; Και αν είναι διαφορετικό πού σκέφτεστε να προσανατολιστείτε μελλοντικά (σε ελληνικό ή ξένο στίχο);

-Δεν είμαι ειδικός σε θέματα "κοινού", κανείς δεν είναι. Αυτά τα λένε οι διάφοροι μάνατζερ για να θολώνουν τα νερά - ότι τάχαμου κάτι γνωρίζουν παραπάνω. Όσο αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης σας, ναι, θα συνεχίσω να φτιάχνω ξενόγλωσσους δίσκους, μιας και η γλώσσα της καθημερινότητας μου δεν είναι πια τα ελληνικά. Δε θα μπορούσα πχ. να ζω στην Ελλάδα, να σκέφτομαι να μιλάω και να κάνω χιούμορ στα ελληνικά αλλά να εκφράζομαι καλλιτεχνικά σε άλλη γλώσσα. Θα ήταν ξένο ρούχο πάνω μου. Όποιος από την Ελλάδα θελήσει θα ψάξει τους δίσκους μου, όπως έγινε και με το "Φλανέρ", όμως στην περίοδο αυτή της ζωής μου δε μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο τίμιο από το να εκφραστώ με τον ίδιο τρόπο όπως στην καθημερινότητα μου - είναι μια καλή ευκαιρία.

-Σε ποιο στάδιο βρίσκεται ο δίσκος “Barcelonauta” που θα έχει στίχους και στα καταλανικά;

-Ο "Barcelonauta" είναι ένας δίσκος αφιερωμένος στον κοσμοπολιτισμό της Βαρκελώνης γι’ αυτό και θα περιλαμβάνει τραγούδια στα καταλανικά, ισπανικά, γαλλικά και αγγλικά. Βρισκόμαστε στο τέλος των ηχογραφήσεων. Υπολογίζω ότι θα κυκλοφορήσει στις αρχές του Νοέμβρη.

-Η «Φάβα» πώς… “μαγειρεύτηκε”; Πώς γεννήθηκε το τραγούδι;

-Η Φάβα είναι ένα απρόσμενο δώρο της Μάρως Μαρκέλλου και του Πάνου Σουρούνη που το έγραψαν. Μου έστειλαν το τραγούδι σε μέιλ λέγοντας μου πως το 'γραψαν σκεπτόμενοι τη φωνή μου. Το τραγούδι το ηχογραφήσαμε και γυρίσαμε το βίντεο στη Βαρκελώνη - και μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από το www.soundcloud.com.

-Αν μπορούσατε να ταξιδέψετε στο χώρο ή/και στο χρόνο με ποιον θα μοιραζόσασταν τη σκηνή;

-Δεν έχω σκεφτεί ποτέ κάτι ανάλογο, αλλά τώρα που το λέτε με φαντάζομαι να τραγουδάω με την Μπαρμπαρά ή τον Σαρλ Τρενέ. Ή ακόμα να με συνοδεύει ο Κώστας Γαννίδης στο πιάνο.

-Και από τις συνεργασίες που έχετε κάνει τα χρόνια που πέρασαν ποιες έχουν ξεχωριστή θέση;

-Θυμάμαι πάντα με αγάπη τη συνεργασία μου με την Αρλέτα, το Νότη Μαυρουδή, τη Νένα Βενετσάνου, την Ανδριάνα Μπάμπαλη.

-Τι θα τραγουδήσετε στο River Party;

-Τραγούδια από το “Barcelonauta” που ετοιμάζεται, το “Flaneur” και άλλους δίσκους μου, τη "Φάβα" φυσικά, αλλά και κάποιες διασκευές ξενόγλωσσων τραγουδιών που αγαπώ.

-Ποια τα σχέδιά σας για το επόμενο διάστημα;

-Πρώτα να τελειώσω το νέο άλμπουμ και να το παρουσιάσω στην Ισπανία και την Ελλάδα. Το Σεπτέμβριο θα βρεθώ και πάλι στην Ελλάδα και θα συμμετάσχω ως καλεσμένος στη συναυλία του Νίκου Ξυδάκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και θα δώσω και κάποιες προσωπικές συναυλίες εντός κι εκτός Αθήνας.

Ο Γιώργης Χριστοδούλου θα τραγουδήσει την Τετάρτη 31/7 στο 35ο River Party.

Εισιτήρια για το φεστιβάλ που θα διαρκέσει έως τις 4/8 διατίθενται στο www.livetickets.gr, τα καταστήματα Public και τα εκδοτήρια της Ticket Services (Πανεπιστημίου 39, Στοά Πεσματζόγλου).

Περισσότερες πληροφορίες στο: www.riverparty.org

Ακολουθήστε το Typosthes στo Google news Google News

Περισσότερα από Πολιτισμός

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ
9ο DramaicaYouth Festival : Οι νέοι έκαναν φεστιβάλ για τους νέους

Εγχειρίδιο Αναγνώρισης Αγίων, μέρος δεύτερο