">
Με την ταινία «Οι διαβολογυναίκες» του Ανρύ Ζώρζ Κλουζώ (1955) συνεχίζονται την Πέμπτη στις 21.00 οι προβολές που πραγματοποιεί στην Αγγελάκη 14 στον πεζόδρομο η άτυπη υπό ίδρυση κινηματογραφική λέσχη στο πλαίσιο του αυτοδιαχειριζόμενου θερινού σινεμά των εργαζομένων στα τρία ραδιόφωνα της ΕΡΤ-3(102 FM,9.58, βραχέα).
Και με αυτή την ταινία, αλλά και με το «Ασανσέρ για δολοφόνους» του Λουί Μαλ (1959) που θα προβληθεί στις 26/8 (στις 21.00), αρχίζει και ένα δίπτυχο αφιέρωμα στο κλασικό ασπρόμαυρο γαλλικό φιλμ νουάρ, σε μια προσπάθεια αναβίωσης του κλίματος του θερινού σινεμά της δεκαετίας του ’50-’60.
Η επιλογή είναι των εργαζομένων στα ραδιόφωνα της ΕΡΤ3 και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. Οι δύο ταινίες προβάλλονται με την ευγενική προσφορά της εταιρείας New Star σε μια κίνηση αλληλεγγύης του ιδρυτή της κ. Βελισσάριου Κοσυβάκη. Και τις προβολές υποστηρίζει το ΚΕΜΕΣ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει σε πρώτη προβολή για την Θεσσαλονίκη τις επανεκδόσεις των δύο αυτών κλασικών φιλμ.
Λίγα λόγια για τις «Διαβολογυναίκες»
Σε ένα γαλλικό σχολείο εσώκλειστων μαθητών ο διευθυντής είναι πολύ αυταρχικός. Μια μέρα η σύζυγος και η ερωμένη του αποφασίζουν να τον δολοφονήσουν. Το κάνουν, αλλά το πτώμα εξαφανίζεται και συνεχίζονται παράξενα γεγονότα. Θα ακολουθήσουν σεναριακές ανατροπές και ένα τέλος πέρα από κάθε προσδοκία.
Ο Κλουζώ είναι ένας μισάνθρωπος σκηνοθέτης. Δεν εμπιστεύεται, δεν εκτιμά τους ανθρώπους, πιστεύει ότι άγονται και φέρονται από τα πάθη τους αλλά και τα καπρίτσια της μοίρας: Κινηματογραφεί ιδίως περιγράμματα, σκιές, ψιθύρους και τεφρούς χώρους, σκελετούς κτιρίων, σκονισμένους δρόμους, σκοτεινούς τόπους. Όλα αυτά αντιστοιχούν με τις ψυχικές καταστάσεις των ηρώων και την διάχυτη κοινωνική νεύρωση. Παίζουν: Σιμόν Σινιορέ, Σαρλ Βάνελ, Βέρα Κλουζώ, Πωλ Μερίς. «Οι διαβολογυναίκες» έχουν βραβευτεί με τέσσερα μεγάλα βραβεία. Το σενάριό τους προέρχεται από την νουβέλα των Πιέρ Μπουλώ και Τόμας Ναρσετζακ. Το φιλμ την δεκαετία του ΄90 έγινε έγχρωμο αμερικανικό ρημέηκ από τον Τζερεμαια Τσέτσικ με τις Σάρον Στόουν, Ιζαμπέλ Αντζανί, Κάθυ Μπέητς, Τζάζ Παλμιντερι.
Και για το «Ασανσέρ για δολοφόνους»
Η δεύτερη ταινία του αφιερώματος στο κλασικό γαλλικό φιλμ νουάρ είναι το «Ασανσέρ για δολοφόνους»(1959) που χάρισε στο νεαρότατο σκηνοθέτη Λουί Μάλ το μεγάλο γαλλικό βραβείο Λουί Ντελίκ. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία είναι του Ανρί Ντεκαέ και η ιστορική ανεπανάληπτη μουσική επένδυση γράφηκε από τον Μάιλς Ντέηβις. Πρωταγωνιστούν: Ζαν Μορώ, Μωρίς Ρονέ, Λίνο Βεντούρα, Ζαν Κλωντ Μπριαλύ.
Όσο για την υπόθεση; Ένας νέος γυρίζει από τον πόλεμο της Ινδοκίνας και πιάνει δουλειά σ΄ έναν πάμπλουτο έμπορο όπλων. Αναπτύσσεται ένα έντονο ερωτικό πάθος με την πανέμορφη σύζυγό του αφεντικού. Αποφασίζουν να τον δολοφονήσουν αλλά ο εραστής εγκλωβίζεται για μια ολόκληρη νύχτα σ΄ ένα ασανσέρ. Ένα επιπόλαιο ζευγάρι ερωτευμένων κλέβει το αυτοκίνητό του. Τότε θα αρχίσουν μια σειρά από παιγνίδια της μοίρας και οι εξελίξεις φθάνουν ανατρεπτικές.
Το «Ασανσέρ για δολοφόνους» είναι ένα ατμοσφαιρικό και σκοτεινό, νυκτερινό ρέκβιεμ πάνω σε μια ανολοκλήρωτη φαντασίωση, στον αιώνιο ύπνο, στην ανεκπλήρωτη προσμονή.
* Τις προβολές θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου.
