">
Το 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, πραγματοποιεί αφιέρωμα στο Σύγχρονο Αργεντίνικο Κινηματογράφο αποκαλύπτοντας την πολύμορφη εικονογραφία μιας χώρας που χαράζει την πορεία της στη δίνη των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων. Καθώς αλλάζει το πρόσωπο της Αργεντινής, οι κινηματογραφιστές της εστιάζουν στο ανθρώπινο στοιχείο, απαλλαγμένο από τους μύθους του παρελθόντος. Οι αργεντινοί σκηνοθέτες, απόφοιτοι στην πλειοψηφία τους του Πανεπιστημίου Κινηματογράφου της Μπουένος Άιρες, χειρίζονται με δεξιοτεχνία το μέσο τους, ρισκάρουν, πειραματίζονται στιλιστικά και την ίδια στιγμή επικεντρώνονται στα ακανθώδη ζητήματα που τους απασχολούν. Ταξικές διαφορές, σύγκρουση γενεών, νέοι σε αδιέξοδο, θέματα ταυτότητας και επιστροφή στη φύση, κυριαρχούν στις ταινίες που συνθέτουν το αφιέρωμα.
Η έννοια της ιδιοκτησίας σκιαγραφείται στην ταινία Los Duenos (Ειδική μνεία στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών 2013) των Αγκουστίν Τοσκάνο και Εζεκιέλ Ραντούσκι (φωτ.).
Στο φιλμ La Paz του Σαντιάγκο Λόσα, ο ήρωας, ένας νέος μεγαλοαστικής τάξης με ψυχιατρικά προβλήματα, αναζητά την «ειρήνη» του τίτλου.
Ο Μάρκο Μπέργκερ υπογράφει το βραδυφλεγές δράμα Hawaii. Στην τρίτη του μεγάλου μήκους ταινία (μετά το Plan B και το El Reloj), ο αργεντινός δημιουργός χτίζει μια ερωτική ιστορία από το μηδέν. Δυο νέοι άντρες συναντώνται τυχαία μετά από χρόνια. Ο Εουχένιο μένει στο εξοχικό σπίτι του θείου του για το καλοκαίρι με σκοπό να ολοκληρώσει το μυθιστόρημά του. Ο Μαρτίν, άστεγος και άνεργος επιστρέφει στα πάτρια εδάφη, αναζητώντας στέγη και δουλειά. Ο Εουχένιο του προσφέρει διέξοδο, προτείνοντάς του κάποιες εργασίες στο σπίτι. Αυτή η συνύπαρξη γεννά τη φιλία και πολύ σύντομα τον πόθο.
Οι ερωτικές σχέσεις και οι λεπτές ισορροπίες και αποχρώσεις τους πρωταγωνιστούν στην ταινία Viola του Ματίας Πινιέιρο. Μια ταινία, σύντομη σε διάρκεια (μόλις 65 λεπτά), πλούσια σε εκφράσεις, διάλογο και ένταση, εστιάζει σε μια ομάδα νέων γυναικών που ανήκουν στη καλλιτεχνική ζωή του Μπουένος Άιρες.
Με πειραματική διάθεση χτίζει την ιστορία του και ο Λεονάρντο Μπρεζίτσκι στο Noche. Ο δημιουργός αντλεί την πρώτη ύλη του από τη φύση, το θάνατο, τη ζωή, αλλά και τον ήχο. Ο ήχος πρωταγωνιστεί μέσα από διαφορετικές εκδοχές. Η ταινία Leones της Χασμίν Λόπες, με ήρωες πέντε νέους που περιφέρονται στο δάσος, λειτουργεί ως μεταφορά. Η αφηγηματική σύμβαση της σκηνοθέτιδας καταργεί τις έννοιες του χρόνου και του χώρου όπως τις γνωρίζουμε. Οι νέοι μιλούν μεταξύ τους αλλά δεν κατανοούν ο ένας τον άλλον. Κινούνται σε έναν φανταστικό λαβύρινθο, παίζουν με τις λέξεις, μέχρι που η Ιζαμπέλ, αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πάει καλά. Το ενδιαφέρον στοιχείο της δημιουργού είναι ο τρόπος με τον οποίον χειρίζεται την κάμερα. Λίγο μετά την έναρξη της αφήγησης, η κάμερα παίρνει ζωή, σα να αυτονομείται, σα να είναι ένα ακόμη πρόσωπο που ακολουθεί μια πορεία, παράλληλη με αυτή των ηρώων.
Στο Deshora η Μπάρμπαρα Σαρασόλα – Ντέι, με φόντο μια φυτεία καπνού στη βορειοδυτική Αργεντινή, παρατηρεί τον τρόπο με τον οποίο ένα τρίτο πρόσωπο διαταράσσει την καθημερινότητα ενός ζευγαριού. Το πλήρες πρόγραμμα του αφιερώματος στο Σύγχρονο Αργεντίνικο Κινηματογράφο θα ανακοινωθεί σύντομα.
Το αφιέρωμα χρηματοδοτείται μεταξύ άλλων δράσεων του 54ου ΦΚΘ από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.
Σημειώνεται ότι το 54ο ΦΚΘ πραγματοποιείται 1-10 Νοεμβρίου 2013.
