Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πολιτισμός

Ταινίες με ευαισθησίες στο 54ο ΦΚΘ

Ταινίες με ευαισθησίες στο 54ο ΦΚΘ
Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google Google Logo">

Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ

Ταινίες με ευαισθησίες, που δείχνουν ότι η ανθρωπιά σε πείσμα των καιρών επιβιώνει, περιλαμβάνονται στο πρόγραμμά του το 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που θα διεξαχθεί στην πόλη μας από 1 έως 10 Νοεμβρίου.

Ο «Τ.Θ.» σας παρουσιάζει τέσσερις από αυτές σε ένα μίνι αφιέρωμα.

Στο «Gare du Nord» η γαλλίδα δημιουργός Κλερ Σιμόν (Αφιέρωμα Κλερ Σιμόν) «επιστρατεύει» τη ντελικάτη γυναικεία ματιά της για να αποτυπώσει ένα καλειδοσκόπιο ζωών και ανθρώπινων σχέσεων με φόντο τον ομώνυμο σταθμό του Παρισιού και επίκεντρο μια ερωτική ιστορία. Το «Talea» της Καταρίνα Μύκσταϊν («Ανοιχτοί Ορίζοντες») αφηγείται την τρυφερή ιστορία επανασύνδεσης μιας έφηβης κοπέλας με τη μητέρα της. Η ταινία «Βιόλα» του Ματίας Πινιέιρο (Αφιέρωμα Σύγχρονος Αργεντίνικος Κινηματογράφος) προσεγγίζει με ευαισθησία τις εξομολογητικές προσωπικές ιστορίες μιας ομάδας γυναικών. Τέλος, η ταινία «Όταν σε είδα» της Ανμαρί Τζασίρ («Ανοιχτοί Ορίζοντες») αποτυπώνει μέσα από την τρυφερή ματιά ενός παιδιού που ζει σε καταυλισμό προσφύγων το παλαιστινιακό ζήτημα.

«Gare du Nord»

Στο φιλμ της «Gare du Nord» ( Γαλλία, 2012) που κέρδισε και Χρυσό Μπαγιάρ (Α΄ Ανδρικού Ρόλου) η Κλερ Σιμόν μας μεταφέρει όπως προϊδεάζει και ο τίτλος του στον ομώνυμο σταθμό της Γαλλικής πρωτεύουσας. Εκεί θα συναντηθούν οι οι Ισμαέλ, Ματίλντ, Σασά και Ζοάν.

Κάθε μέρα, ο Ισμαέλ μαγεύεται, συνεπαίρνεται και εξαντλείται απ’ αυτό το μέρος. Βλέπει τη Ματίλντ για πρώτη φορά σε μια αποβάθρα του προαστιακού. Σιγά σιγά ερωτεύονται. Συναντούν τον Σασά και τη Ζοάν. Ο Σασά αναζητά τη χαμένη του κόρη, ενώ η Ζοάν περνά τη ζωή της σε σταθμούς ανάμεσα στη Λιλ, στο Λονδίνο και στο Παρίσι.

Ο σταθμός είναι ένας αυτοτελής κόσμος, όπου συχνάζουν όλοι: Γάλλοι, μετανάστες, εμιγκρέδες, ταξιδιώτες και φαντάσματα. Ένα σταυροδρόμι όπου κάθε ζωή περνά γρήγορα και χάνεται.

Και στην «Βιόλα» (Αργεντινή, 2012) ο Ματίας Πινιέιρο οι ιστορίες διαφορετικών ανθρώπων θα συναντηθούν, ενώ οι ανατροπές που θα βιώσουν οι ήρωες θα αλλάξουν τη μοίρα και τα συναισθήματά τους.

Η υπόθεση; Η Σεσίλια είναι μια νεαρή ηθοποιός που περνά τις μέρες της κάνοντας πρόβες για το έργο Δωδεκάτη νύχτα του Ουΐλιαμ Σαίξπηρ, σ’ ένα μικρό θέατρο του Μπουένος Άιρες. Η Βιόλα περνά τις μέρες της καβάλα στο ποδήλατό της, παραδίδοντας πειρατικές ταινίες στις αμέτρητες συνοικίες τις ίδιας πόλης. Η Σαμπρίνα είναι αυτή που θα φέρει κοντά αυτές τις δύο ιστορίες. Ενώ η Σαμπρίνα έχει αποφασίσει να χωρίσει τον φίλο της, Αγουστίν, η Σεσίλια, συνεργάτης της στο έργο, προσπαθεί να τη μεταπείσει με αμφιβόλου εγκυρότητας θεωρίες για τον έρωτα. Κι ενώ ο Αγουστίν σιγά σιγά περνά στη σφαίρα του παρελθόντος της, αυτός επιμένει να της στέλνει ταινίες μέσω της Bιόλα, της πωλήτριας των πειρατικών DVD. Έτσι, μια συνάντηση ανάμεσα στη Bιόλα και τη Σεσίλια είναι αναπόφευκτη, και οι αλλαγές στο ερωτικό παιχνίδι επικείμενες.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας μέρας σ’ αυτήν την πόλη, όπου η συνάντηση αυτών των δύο ιστοριών μέσα από διάφορες ανατροπές μεταμορφώνει τα συναισθήματα και τη μοίρα των πρωταγωνιστών. Η Bιόλα συνυφαίνει διαφορετικές θεωρίες για την επιθυμία με όνειρα, στίχους και ιστορίες, σ’ έναν κόσμο σαιξπηρικών γυναικών, όπου τα μυστήρια σπανίως επιλύονται, αλλά όπου ο έρωτας κυλά χωρίς φραγμό.

Η ταινία έχει κερδίσει Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής – Valdivia IFF 2012 (Χιλή), Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας, Βραβείο FIPRESCI – Buenos Aires IFF BAFICI 2012 (Αργεντινή).

Ταλέα είναι ιταλική λέσχη και σημαίνει το μόσχευμα που χρησιμοποιείται στο μπόλιασμα των φυτών. Στην ομώνυμη ταινία που γύρισε η Καταρίνα Μύκσταϊν (Αυστρία, 2013) θα δούμε ένα μπόλιασμα μιας νέας σχέσης.

Όλα ξεκινούν μετά την αποφυλάκιση της Εύας που είναι βιολογική μητέρα της 14χρονης Γιασμίν. Μαζί θα κάνουν μια εκδρομή στην εξοχή προκειμένου να γνωριστούν.

Καπνίζουν, χορεύουν και κάνουν βόλτες – η ατμόσφαιρα μεταξύ τους υπόσχεται πολλά. Ωστόσο, ξανά και ξανά αποκαλύπτεται πως οι ανάγκες κι οι προσδοκίες τους απέχουν. Προς το παρόν, ούτε η Εύα ούτε η Γιασμίν φαίνεται να καλύπτει η μία τις ανάγκες της άλλης για αναγνώριση κι υποστήριξη. Η ταινία

κέρδισε Βραβείο Μαξ Οφίλς 2013/Βραβείο Καλύτερων Κουστουμιών

– Diagonale FF 2013, (Αυστρία).

«Όταν σε είδα»

Μια ιστορία για τους ανθρώπους που επηρεάζονται από το κλίμα της εποχής τους και ψάχνουν για κάτι περισσότερο στη ζωή τους, και επιθυμούν να είναι ελεύθεροι πάνω από όλα, είναι αυτή που έφτιαξε στην ταινία της με τίτλο «Όταν σε είδα» η Ανμαρί Τζασίρ. Πρόκειται για μια συμπαραγωγή Παλαιστίνης, Ιορδανίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Ελλάδας.

Στην Ιορδανία του 1967 χιλιάδες πρόσφυγες εισρέουν από τα σύνορα με την Παλαιστίνη. Ο 11χρονος Τάρεκ, που χωρίστηκε από τον πατέρα του στο χάος του πολέμου, κι η μητέρα του, Γκάιντα, βρίσκονται μέσα σ’ αυτό το κύμα των προσφύγων. Μένουν σε «προσωρινά» στρατόπεδα συγκέντρωσης σε σκηνές και προκάτ σπίτια, και περιμένουν μέχρι να καταφέρουν να επιστρέψουν, σαν την προηγούμενη γενιά που έφτασε το 1948. Έχοντας δυσκολίες να προσαρμοστεί στη ζωή στο στρατόπεδο Χαρίρ, και μια βαθιά επιθυμία να ξανανταμώσει με τον πατέρα του, ο Τάρεκ ψάχνει διέξοδο κι ανακαλύπτει τη νέα ελπίδα που ανθίζει σ’ αυτούς τους καιρούς...

Η ταινία κέρδισε Βραβείο Netpac (Forum) στο Φεστιβάλ Βερολίνου 2013 και

Ειδικό Βραβείο στο Cairo IFF 2013, (Αίγυπτος).

* Η ενότητα «Ανοιχτοί Ορίζοντες», τα αφιερώματα στους Αλέν Γκιροντί και Κλερ Σιμόν, το επετειακό αφιέρωμα του τμήματος «Ματιές στα Βαλκάνια», το σύνολο του ελληνικού προγράμματος, καθώς και η Αγορά του 54ου ΦΚΘ χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.

Ακολουθήστε το Typosthes στo Google news Google News

Περισσότερα από Πολιτισμός

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ
Φωκάς Ευαγγελινός: «Δυστυχώς η ιστορία επαναλαμβάνεται»

Ένας “πράσινος” ανελκυστήρας με ελληνική υπογραφή