">
Η διάθεση στα ύψη, το κέφι στα ντουζένια. Το επόμενο δεκαήμερο θα είναι διαφορετικό, θα είναι πιο χρωματιστό, θα είναι πιο ταξιδιάρικο και γοητευτικό. Από την 1η ως την 10η Νοεμβρίου λοιπόν, χαράς ευαγγέλια για κάθε σινεφίλ ψυχή αυτής της πόλης, αφού το 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανοίγει τις πύλες του και σας καλεί όλους να το τιμήσετε. Η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια σε καιρό κρίσης, είναι αντιθέτως είδος πρώτης και άμεσης ανάγκης, επομένως η δικαιολογία της «γενικότερης κατάστασης» δεν πρόκειται να γίνει δεκτή. Μην βαρεθείτε, μην χασομερήσετε, μην διστάσετε. Κάντε μία βόλτα από το λιμάνι και σας εγγυώμαι πως θα τα περάσετε υπέροχα. Ας ρίξουμε όμως μια αναλυτική ματιά στο φετινό πρόγραμμα.
Τελετές έναρξης και λήξης
Θα ξεκινήσουμε με ένα σχήμα κύκλου. Θα πιάσουμε το νήμα από την αρχή για να καταλήξουμε στο τέλος, το οποίο ευτυχώς αργεί ακόμη. Την αυριανή τελετή έναρξης που θα πραγματοποιηθεί στο «Ολύμπιον» θα τιμήσει με την παρουσία του ο πρίγκιπας του αμερικάνικου ανεξάρτητου κινηματογράφου, Τζιμ Τζάρμους. Ο μεγαλύτερος Αμερικάνος δημιουργός του indie cinema έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και πέρα από την προβολή της νέας του ταινίας «Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί» την Παρασκευή, θα παραθέσει και συνέντευξη τύπου το μεσημέρι του Σαββάτου. Το αδιαχώρητο τόσο στην αίθουσα του «Ολύμπιον» όσο και στην Αποθήκη Γ’ θα πρέπει να θεωρείται κάτι παραπάνω από δεδομένο. Ανάλογου βεληνεκούς και αντίστοιχου ενδιαφέροντος πάντως είναι και η ταινία λήξης του φετινού φεστιβάλ. Όταν φτάσουμε στην αποφράδα 9η Νοεμβρίου, ημέρα της επίσημης λήξης του Φεστιβάλ (προβολές πραγματοποιούνται και την επομένη), μετά την απονομή των βραβείων θα μας χρυσώσει το χάπι η νέα ταινία του αγαπημένου Αμερικάνου σκηνοθέτη (ελληνικής καταγωγής) Αλεξάντερ Πέιν, με τον τίτλο «Νεμπράσκα».
Η κούρσα για τον Χρυσό Αλέξανδρο
Δεκατέσσερις ταινίες έχουν πάρει θέση στην αφετηρία και διεκδικούν το πρώτο βραβείο του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Αναπόφευκτα και εκ των πραγμάτων, ξεχωρίζουμε την ελληνική ταινία «Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά», στην οποία ευχόμαστε να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Μία στιλιζαρισμένη κινηματογραφική παραβολή για την πρόσφατη (;) Ελλάδα του κιτς, του νεοπλουτισμού, της φανφάρας και του φαίνεσθαι. Μία άσκηση ύφους, άρτια στη σύλληψη και την εκτέλεσή της, με κλιμακούμενη ένταση και αλλεπάλληλους συμβολισμούς. Με μία έξοχη και ακραία απαιτητική ερμηνεία από τον πάντα στιβαρό Χρήστο Στεργιόγλου. Καλή τύχη και στο εγχώριο φεστιβάλ (σε αυτά του εξωτερικού έχει αποσπάσει βραβεία και πολύ καλές κριτικές) και με πολλά εισιτήρια στις ελληνικές αίθουσες ευχόμαστε από τη μεριά μας.
Ανοιχτοί Ορίζοντες
Συνέχεια με το πραγματικό καμάρι του Φεστιβάλ, το πνευματικό παιδί του διευθυντή του ΦΚΘ, Δημήτρη Εϊπίδη. Το πρόγραμμα φέτος πραγματικά τσακίζει κόκκαλα και προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Οφείλουμε να αποδώσουμε τα ειλικρινή μας εύσημα και να ευχηθούμε πάντα τέτοια. Μεγαλύτεροι «κράχτες» του τμήματος η νέα ταινία του αισίως 80χρονου Ρόμαν Πολάνσκι, καθώς και το «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά που σάρωσε στην πρόσφατη Μπιενάλε. Από εκεί και έπειτα, ειλικρινά όλα τα έχει ο μπαχτσές και θα ικανοποιήσει όλα τα πιθανά και απίθανα γούστα. Ξεχωρίζουμε τις νέες ταινίες των Ξαβιέ Ντολάν, Ούλριχ Ζάιντλ, Ρομπέν Καμπιγιό και Γιαν Χρέμπεϊκ, αλλά και το αφιέρωμα στον σπαρακτικό «Δεκάλογο» του Κριστόφ Κισλόφκσι.
Ματιές στα Βαλκάνια
Οι πολυαγαπημένες «Ματιές στα Βαλκάνια» σβήνουν 20 κεράκια στην τούρτα και το γιορτάζουν με ένα αφιέρωμα στις κορυφαίες τους στιγμές την τελευταία εικοσαετία. Αναμφίβολα, από τα must see σκέλη του φετινού φεστιβάλ οι επετειακές προβολές παλαιότερων ταινιών κορυφαίων Βαλκάνιων σκηνοθετών, μεταξύ των οποίων οι Γκόραν Πασκαλίεβιτς, Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν, Σεμίχ Καπλάνογλου και Κρίστι Πούιου. Στο φετινό πρόγραμμα του τμήματος αναμένουμε με φοβερή ανυπομονησία τη νέα ταινία του εξαίρετου Ρουμάνου Κορνέλιου Πορουμπόιου, με τον αινιγματικό και πιασάρικο τίτλο «Όταν βραδιάζει στο Βουκουρέστι ή μεταβολισμός».
Θεματικά αφιερώματα
Όπως κάθε χρόνο, οι ρετροσπεκτίβες του φεστιβάλ αποτελούν πόλη έλξης και σημείο αναφοράς. Στη φετινή διοργάνωση, τρία είναι τα αφιερώματα που θα μας απασχολήσουν. Αρχικά, ο φόρος τιμής που αποτίνει το φεστιβάλ στον σύγχρονο αργεντίνικο κινηματογράφο, μία από τις πλέον ραγδαία αναπτυσσόμενες εθνικές κινηματογραφίες σε παγκόσμιο επίπεδο. Το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας που απέσπασε η ταινία του Χουάν Χοσέ Καμπανέγια «Το μυστικό στα μάτια της» πριν λίγα χρόνια ήταν μόνο η αρχή. Συνέχεια με ένα μάστορα του ανορθόδοξου, με ένα τεχνίτη του άβολου και του αμήχανου, τον Γάλλο Αλέν Γκιροντί. Όνειρα, παρορμήσεις, φετιχισμοί και παραδοξότητες, μα πάνω απ’ όλα μία ακανθώδης και τολμηρή πολιτική σκέψη και έκφραση. Κλείνουμε με την επίσης γαλλικής καταγωγής Κλερ Σιμόν, η οποία ακροβατεί ανάμεσα στη μυθοπλασία και την τεκμηρίωση. Το φετινό φεστιβάλ είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να γνωρίσουμε το έργο της, μία γνήσια και εκ βάθους ουμανιστική κατάθεση ψυχής.
Ελληνικές ταινίες
Αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας, θα πέσει να μας πλακώσει ως γνωστόν, γι’ αυτό σώφρον θα ήταν να δώσουμε τη δέουσα σημασία στις ελληνικές ταινίες του φετινού φεστιβάλ. Όπως έχουμε αναφέρει και πρωτύτερα, το βαρύ πυροβολικό συνιστούν το «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά και το «Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά» της Ελίνας Ψύκου. Ως προς τις υπόλοιπες ταινίες, το ενδιαφέρον μας έχουν κεντρίσει το «Να κάθεσαι και να κοιτάς» του Γιώργου Σερβετά και το «Wild Duck» του Γιάννη Σακαρίδη. Ευελπιστούμε κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον οι εμφανιστούν εκ νέου οι συνθήκες που θα πείσουν άπαντες τους Έλληνες σκηνοθέτες να παρουσιάζουν τις ταινίες στα πλαίσια του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Αυτά τα ολίγα από εμάς και τίποτα περισσότερο. Ραντεβού στις αίθουσες, στις αποθήκες και στο πλακόστρωτο του λιμανιού. Θα κρατηθεί απουσιολόγιο.
