">
Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
Η 16χρονη Νουφ αγνοείται. Η οικογένειά της προσλαμβάνει τον Ναΐρ Ας-Σαρκί, έναν ευσεβή μουσουλμάνο οδηγό της ερήμου, να ηγηθεί της έρευνας. Δέκα μέρες μετά το πτώμα της βρίσκεται στην έρημο. Η οικογένειά της τηρεί περίεργη στάση και ο Ναΐρ αναλαμβάνει να εξιχνιάσει την υπόθεση μαζί με τη βοήθεια της Κάτια Χιτζάζι, ερευνήτριας στο γραφείο του ιατροδικαστή.
Όλα αυτά στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας, σε μια καθαρά ανδροκρατούμενη κοινωνία με καταπιεστικούς κανόνες για τις γυναίκες, κανόνες που στερούνται πολλές φορές λογικής. Τουλάχιστον ως προς τα δικά μας μάτια.
Η Zoe Ferraris μέσα από το αστυνομικό της μυθιστόρημα «Αναζητώντας τη Νουφ» (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χρυσαλλίδα) μας μεταφέρει σε μια ιστορία που ξετυλίγεται σταδιακά και μοιάζει ρεαλιστική. Σε αυτό τη βοήθησαν και τα βιώματά της ως συζύγου σε οικογένεια Σαουδαραβων-Παλαιστινίων Βεδουίνων.
Αυτό που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι η αντίθεση που υπάρχει ανάμεσα στο παλιό και το νέο, τους ήρωες του βιβλίου (όπως οι γυναίκες στο σπίτι της Νουφ) που τηρούν πιστά τις παραδόσεις και τη θρησκεία, και αυτούς (όπως η Κάτια) που κάνουν μικρές επαναστάσεις (πχ η επιλογή να εργαστεί, το γεγονός ότι πολλές φορές δεν καλύπτει το πρόσωπό της όπως επιβάλλει η θρησκεία της, η επίσκεψη σε εστιατόρια για μη παντρεμένα ζευγάρια απλά και μόνο γιατί έχει καλό φαγητό κα).
Στα πλην του βιβλίου η σχετικά γρήγορη στιγμή που ο αναγνώστης ανακαλύπτει μέρος της αλήθειας.
