">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
«Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να διδάξεις το καλό, από το να δείξεις ολοφάνερα το κακό», αναφέρει ο Γιώργος Κωνσταντίνου με αφορμή το θέμα που θίγει η παράσταση «Ο Έβρος απέναντι», την οποία σκηνοθετεί για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ποιο είναι το επίκεντρο του έργου των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα; Ο ρατσισμός, που, δυστυχώς, παραμένει επίκαιρος.
Λίγο πριν την έναρξη των παραστάσεων που θα γίνει την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου στο Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε στον «Τ.Θ.».
-Γιατί συνεχίζει να είναι επίκαιρο το έργο; Ο ρατσισμός δεν φεύγει;
-Δυστυχώς πολλές φορές τα ΜΜΕ αναφέρουν γεγονότα δίνοντάς τα με υπερβολή με αποτέλεσμα να τρομοκρατείται ο κόσμος.
Φαίνεται ότι αυτό δημιουργεί μια αντιπάθεια προς τους ξένους που έχουν έρθει στη χώρα μας. Ρατσισμός βέβαια υπάρχει και προς τους γκέι και αλλού….
Όμως στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μια σύγχυση στα πράγματα γιατί υπάρχουν ξένοι που είναι ήρεμοι και οικογενειάρχες, αλλά και κάποιοι που ήταν β’ κατηγορίας και μπήκαν στη χώρα.
-Στο έργο πριν έρθει ο Κούρδος μετανάστης οι τέσσερις ήρωες έχουν κάποιες διαφορές. Με την έλευσή του ενώνονται εναντίον του και έχουν σημείο αναφοράς τον ρατσισμό που νιώθουν για τον ξένο απέναντί τους;
-Προηγείται ένα γεγονός: ένας από τους τέσσερις έχει δημιουργήσει μια ομάδα που κυνηγά τους μετανάστες γιατί κλέβουν, μαχαιρώνουν κλπ. Και τυχαίνει οι μετανάστες να του κλέψουν ένα φορτηγό στο οποίο είχε ουίσκι και άλλα ποτά, λαθραία βέβαια, αλλά αυτό δεν έχει και τόση σημασία. Όταν λοιπόν κρύβεται στο σπίτι του ένας Κούρδος προκειμένου να γλιτώσει από την αστυνομία η οποία έχει εξαπολύσει κυνηγητό εναντίον όλων των μεταναστών, καλών ή κακών, καταλαβαίνετε την οργή που νιώθει.
-Οπότε βγάζει πάνω του όλο του το θυμό…
-Ναι, αλλά μετά τον χρησιμοποιεί για να κάνει κάτι χειρότερο και αυτό είναι το μυστικό του έργου.
-Εσείς αφήνετε τον θεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα;
-Ναι. Καμιά φορά κανείς δεν ξέρει τί είναι αυτό που σπρώχνει τον άνθρωπο να κάνει το κακό. Τί ήταν εκείνο που έκανε τους τέσσερις αυτούς ανθρώπους να γίνουν έτσι; Η μιζέρια, η φτώχεια, η πείνα; Τελευταίο αφήνω το ρατσισμό που γεννήθηκε πιο πρόσφατα. Πιστεύω πως ο θεατής θα καταλάβει ή θα ψάξει να βρει γιατί αυτοί οι άνθρωποι έγιναν αυτοί που έγιναν.
-Η συγκεκριμένη παράσταση θα περιοδεύσει και στο πλαίσιο του Κλιμάκιου Μακεδονίας –Θράκης. Ποια η σημασία της παρουσίας του ΚΘΒΕ εκτός των τειχών της πόλης;
-Είναι πολύ σημαντική γιατί ο πολιτισμός πρέπει να διαδίδεται παντού. Και όταν πρόκειται για ένα έργο όπως αυτό που έχει άμεση σχέση με πρόσφυγες και μετανάστες η ευθύνη είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Νομίζω ότι οι θεατές θα το χαρούν και θα εισπράξουν από αυτή την παράσταση. Και φεύγοντας θα έχουν προβληματισμούς και θέματα να συζητήσουν. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να δεις το καλό από το να δείξεις ολοφάνερα το κακό. Αν δεις το έργο θα σκεφτείς «κρίμα… δεν πρέπει να είμαστε έτσι».
Παίζουν με σειρά εμφάνισης: Λίλιαν Παλάντζα (Μίνα), Βασίλης Σεϊμένης (Αλέκος), Γιάννης Χαρίσης (Κώστας), Μαριάννα Παπασάββα (Γιάννα), Δημήτρης Μορφακίδης (Σερχάτ).
Χρήσιμα
Παραστάσεις από 29/11: Τετάρτη & Κυριακή 19.00, Πέμπτη και Παρασκευή 21.00, Σάββατο 18.00 και 21.00. Τηλ. κρατήσεων: 2315 200200.
