">
Ένας ύμνος στη ζωή είναι το έργο του Θόρντον Ουάιλντερ «Η μικρή μας πόλη», που θα ανεβεί από αυτή την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών σε σκηνοθεσία Γιάννη Βούρου.
Λίγο πριν την πρεμιέρα της παράστασης που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ο «Τ.Θ.» μίλησε με το Χρήστο Παπαδημητρίου και με τη Μαριαλένα Ροζάκη που υποδύονται τους ρόλους του Τζωρτζ Γκιμπς και της Έμιλυ Γουέμπ, αντίστοιχα.
Χρήστος Παπαδημητρίου: «Δεν πρέπει
να θεωρούμε τους ανθρώπους δεδομένους»
Τον έχουμε δει σε παραστάσεις της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης («Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο», «Βρικόλακες» κ.ά.) και του ΚΘΒΕ («Βασιλιάς Ληρ», «Μαντάμ Σουσού», «Μικρά Διονύσια», καθώς και στην τριλογία των P.I.G.S. που έκανε με τους ΜΠΑΝΤΑ-ρισμένους, μιας ομάδας ηθοποιών του Κρατικού Θεάτρου, γράφοντας τα κείμενα και συν-σκηνοθετώντας με την Εύη Σαρμή). Τώρα ο Χρήστος Παπαδημητρίου έχει βάλει στοίχημα να υποδυθεί έναν ρόλο διαφορετικό, αυτόν του Τζωρτζ. Και να αποδώσει έναν χαρακτήρα που τον διαπνέει η αθωότητα.
-Πείτε μας δυο λόγια για το έργο.
-Το έργο διαπνέεται από έναν ποιητικό ρεαλισμό. Βλέπουμε την καθημερινότητα της ζωής σε μια φαινομενικά ασήμαντη πόλη, που την έχει επινοήσει ο συγγραφέας. Και μέσα από τη σχέση της Έμιλυ και του Τζωρτζ προκύπτουν όλες αυτές οι εικόνες της αδιάφορης κατά τα άλλα καθημερινότητας, αλλά στο φινάλε το έργο προχωρά σε μια ποιητική έκφραση του τι είναι η ζωή. Ποια στοιχεία συνθέτουν το νόημά της και το μεγαλείο της.
-Ο Ουάιλντερ στο έργο του αυτό καταργεί τα σκηνικά και απευθύνεται στο κοινό μέσω του αφηγητή και μέσω των ηθοποιών. Αυτό τι χαρακτήρα δίνει στο τελικό αποτέλεσμα;
-Δίνει μια ποιητική διάσταση και δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα κόντρα: ενώ παρουσιάζει την καθημερινότητα με μια ρεαλιστική θέση και θέαση της ζωής, με μια νατουραλιστική απεικόνιση πχ βλέπουμε τους ήρωες να τρώνε πρωινό, να έχουν τα μικροπροβλήματά τους κλπ), αυτό το βλέπουμε στη σκηνή με έναν άλλο τρόπο. Δεν θα υπάρχει μια κούπα με καφέ. Θα την κάνει παντομίμα ο ηθοποιός που κουβαλά πχ αντικείμενα και τα χρησιμοποιεί ενώ δεν υπάρχουν. Και αυτό δημιουργεί ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα.
Το έργο εστιάζει στις μικρολεπτομέρειες και αυτή είναι η μεγαλοσύνη του. Στην ουσία υμνεί τη ζωή. Συχνά στη ζωή μας περιμένουμε να συμβεί κάτι μεγάλο και να μας γεμίσει και ξεχνάμε ότι η χαρά είναι στα μικρά πράγματα.
-Ποια είναι η πεμπτουσία της ζωής;
-Αν μπορούσα να το απαντήσω αυτό το ερώτημα νομίζω θα ήμουν αρκετά ισορροπημένος (γέλια).
Στο έργο η Έμιλυ είναι ο μόνος χαρακτήρας που καταλαβαίνει ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν τη ζωή τους. Και το μαθαίνει με έναν περίεργο τρόπο. Αντιλαμβάνεται πόσο περνάει η ζωή χωρίς να της δίνουν σημασία οι άνθρωποι και πόσο η καθημερινότητα θεωρείται δεδομένη. Όταν χάνουμε κάτι το εκτιμούμε.
-Τι αίσθηση αφήνει το έργο;
-Γλυκόπικρη.
-Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του Τζωρτζ;
-Το κύριο χαρακτηριστικό του ρόλου έχει να κάνει με την αθωότητα. Και είναι δύσκολο να την υποδυθείς. Στο βλέμμα, στο σώμα, στο άγγιγμα. Όλα αυτά έχουν μεγάλο ενδιαφέρον το πώς να τα αποδώσεις.
-Το έργο αυτό πώς άλλαξε τον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα;
-Με απασχόλησε η θεώρηση του συγγραφέα, αλλά δεν άλλαξε άρδην αυτά που πιστεύω. Απλά μου υπενθύμισε ότι δεν πρέπει να θεωρούμε τους ανθρώπους που αγαπάμε και συναναστρεφόμαστε δεδομένους. Και ότι πρέπει να είμαστε ευγνώμονες σε αυτό που μας δίνει η ζωή.
-Θα υπάρχει συνέχεια για το P.I.G.S.;
-Ήταν μια υπέροχη τριλογία που κάναμε με τους Μπανταρισμένους, μια ομάδα με ηθοποιούς του ΚΘΒΕ που χορεύουν, τραγουδάνε με κέφι και μπρίο. Ευελπιστούμε στους επόμενους μήνες ή στην επόμενη σαιζόν να κάνουμε ένα come back, με μια διαφορετική πρόταση, κάτι που να μας πάει λίγο παρακάτω.
Μαριαλένα Ροζάκη: «Η ευτυχία είναι η ίδια η ζωή»
Τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο θα παίξει η Μαριαλένα Ροζάκη που θα υποδυθεί το έτερον ήμισυ του Τζωρτζ, την Έμιλυ. Απόφοιτη Θεατρολογίας Αθηνών και έχοντας σπουδάσει και στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν η ηθοποιός μας είπε πως έχει αγωνία μέχρι την επίσημη έναρξη των παραστάσεων, αλλά η χαρά της και η λαχτάρα της είναι μεγαλύτερη. Αναφερόμενη στο έργο του Ουάιλντερ μας είπε πως μιλά για την ευτυχία που βρίσκεται στην απλή καθημερινότητα, αλλά και πως είναι ένας ύμνος στην αγάπη και τις ανθρώπινες σχέσεις.
-Πείτε μας δυο λόγια για τη «Μικρή μας πόλη».
-Είναι ένα έργο που παρόλο που διαδραματίζεται στις αρχές του 1900 μιλάει για ένα θέμα που είναι πάντα επίκαιρο: για το μεγαλείο και την ευτυχία που βρίσκεται στην απλή καθημερινότητα. Το ότι η ευτυχία μπορεί να βρίσκεται στα πράγματα που περνάμε μηχανικά και δεν τους δίνουμε την αξία που τους πρέπει πχ ένα ποτήρι ζεστό καφέ, μια αγκαλιά με έναν αγαπημένο μας, μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα…. Ειδικά στις μέρες μας που λόγω των δυσκολιών που έχουμε όλοι μας, πολλές φορές χάνουμε τη χαρά της ζωής και αφήνουμε τις δυσκολίες να μας ρουφήξουν. Αυτό το έργο είναι σαν ένα καμπανάκι για να μας θυμίσει ότι η ευτυχία είναι η ίδια η ζωή. Είναι εδώ και δεν πρέπει να την αφήσουμε να περάσει χωρίς να τη γευτούμε.
-Και η αγάπη τι θέση έχει;
-«Η μικρή μας πόλη» είναι ένας ύμνος στην αγάπη και στις ανθρώπινες σχέσεις. Το έργο μέσα από τη σχέση των δύο αυτών παιδιών θέλει να δείξει ότι η αγάπη είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή και αν πιστέψουμε σε αυτήν, και τη βρίσκουμε, και νιώθουμε ευτυχία.
-Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της ηρωίδας που υποδύεστε;
-Η Έμιλυ είναι ένα πλάσμα ρομαντικό και ευαίσθητο, βαθιά συναισθηματικό, που ενώ οι γύρω της λένε για το πόσο έξυπνη και ικανή είναι, εκείνη το μόνο που τη νοιάζει είναι να υπάρχει αγάπη στη ζωή της, να μπορέσει να ζήσει μαζί με τον έρωτά της που είναι ο Τζωρτζ.
-Αυτός είναι ο πρώτος μεγάλος σας ρόλος;
-Ναι. Αλλά ήταν ο ρόλος που με έκανε να θέλω να γίνω ηθοποιός. Δεν σας κρύβω ότι έχω πολύ μεγάλη αγωνία, αλλά η χαρά, η λαχτάρα και η ανυπομονησία είναι μεγαλύτερες. Εγώ αισθάνομαι ότι δίνω όλη την ψυχή και την αγάπη μου γι’ αυτή τη δουλειά.
-Η έλλειψη σκηνικών πώς λειτουργεί στο τελικό αποτέλεσμα;
-Είναι μια παραπάνω δυσκολία και πρόκληση και για τον ηθοποιό και φαντάζομαι και για τον σκηνοθέτη. Αλλά επειδή είναι ένα έργο που δεν είναι ρεαλιστικό και θέλει να περάσει την ουσία άλλων πραγμάτων, η έλλειψη των αντικειμένων αυξάνει τη φαντασία των θεατών.
Ξέρετε το θέατρο και όλες οι τέχνες γενικά χρειάζονται και τη φαντασία του θεατή για να ολοκληρωθούν. Οπότε εδώ που λείπουν και τα αντικείμενα βοηθάμε να ξεδιπλωθεί ακόμη περισσότερο η φαντασία του θεατή.
Χρήσιμα
Παραστάσεις από 28/2: Τετάρτη & Κυριακή 19.00, Πέμπτη, Παρασκευή 21.00, Σάββατο 18.00 και 21.00. Τηλ. κρατήσεων: 2315 200200.
