">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Τι γίνεται μετά το «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»; Ποια η μοίρα της Κοκκινοσκουφίτσας, του Πινόκιο, του Πήτερ Παν και άλλων ηρώων γνωστών παραμυθιών; Και τι θα κάνουν για να κερδίσουν ξανά μια θέση στις καρδιές των παιδιών και να νικήσουν σε δημοσιότητα μεγαθήρια όπως ο Χάρι Πότερ; Τις απαντήσεις θα τις δουν επί σκηνής οι μικροί φίλοι του θεάτρου στο Άνετον αυτή την Παρασκευή 9/5 όποτε και θα ανεβεί η παράσταση «Και ζήσαν αυτοί καλά;» που έγραψε και σκηνοθετεί ο Γιάννης Καλατζόπουλος. Πρόκειται μάλιστα και για την δουλειά με την οποία κλείνει ο κύκλος της παρουσίας του στη δεύτερη κρατική σκηνή της χώρας μας.
-Μιλήστε μας για το «Και ζήσαν αυτοί καλά;».
-Είναι συμμετοχή του Κρατικού Θέατρο Βορείου Ελλάδος στο 1ο Ευρωπαϊκό Παιδικό Φεστιβάλ. Είναι μεγάλη μου τιμή που ο Γιάννης Βούρος μου ανέθεσε να κάνω αυτή την παράσταση που θα παιχθεί μόνο μια φορά και γίνεται ειδικά για το συγκεκριμένο φεστιβάλ. Επιστράτευσα παλιούς και καλούς συνεργάτες, την Κατερίνα Ανδριοπούλου που κάνει χορογραφίες και την Κατερίνα Παπαγεωργίου που έφτιαξε τα σκηνικά και τα κοστούμια. Και οι δύο είναι οι δύο καλές μου νεράιδες.
-Τι θα δούμε επί σκηνής;
-Επί σκηνής θα δείτε ουσιαστικά ένα χοροθέατρο- χορεύουμε και παίζουμε οκτώ ηθοποιοί του ΚΘΒΕ. Θα είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που βλέπουν συνήθως τα παιδιά, όταν πάνε σε μια παιδική παράσταση. Και είναι νομίζω και μια ωραία ιδέα να μάθουμε τι απέγιναν οι ήρωες των αγαπημένων μας παραμυθιών μετά το τέλος των παραμυθιών τους. Η Κοκκινοσκουφίτσα, ο Παπουτσωμένος Γάτος, ο Πινίκιο, ο Πήτερ Παν, ο Δον Κιχώτης. Τι γίνανε μετά το «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»;
Θα δώσουμε στα παιδιά την ευκαιρία να σκεφτούν, να φανταστούν λίγο ανατρεπτικά: ότι δεν είναι έτσι όπως μας τα παρουσιάζουν πάντα τα παραμύθια με ένα ευχάριστο τέλος. Όπως και στη ζωή άλλωστε, δεν υπάρχει πάντα happy end.
-Πριν λίγες μέρες έπεσε η αυλαία για τη «Μικρή μας πόλη» την οποία συμμετείχατε. Τι εντυπώσεις σας άφησε;
-Είμαι πολύ χαρούμενος για αυτή τη συμμετοχή. Ήταν μια παράσταση που άρεσε πολύ και χάρηκα πολύ το ρόλο μου. Γενικά η φετινή μου παραμονή στη Θεσσαλονίκη με γέμισε χαρά και για τη «Μικρή μας πόλη», και για «Τα τέσσερα κοριτσάκια» του Πικάσο που έγινε εκτός ΚΘΒΕ, σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο, που και αυτή στέφθηκε με επιτυχία, και συγκέντρωσε θετικά σχόλια από τους θεατές. Μάλιστα υπάρχει ένα μεγάλο ενδεχόμενο η τελευταία του χρόνου θα συμπεριληφθεί στο ρεπερτόριο του ΚΘΒΕ σε έναν από τους εναλλακτικούς χώρους του, πιθανότατα στο φουαγιέ του Βασιλικού Θεάτρου.
Με αυτές τις τρεις δραστηριότητες θα φύγω γεμάτος από τη Θεσσαλονίκη. Τελείωσε το συμβόλαιό μου και τέλειωσε και αυτό το ωραίο ταξίδι που ξεκίνησε από πρόπερσι με τον Σωτήρη Χατζάκη. Και μπορεί η δική του παραμονή να μην είχε αίσιο τέλος, ούτε και η δική μας συνεργασία, όμως οφείλω και σε εκείνον κάποια ωραία πράγματα που έκανα εδώ.
-Φεύγετε με πικρία;
-Όχι. Πιστεύω ότι το επάγγελμα του ηθοποιού είναι τσιγγάνικο επάγγελμα. Καταγόμαστε όλοι από τον Θέσπι που φόρτωνε όλα τα όνειρά του και τα σκηνικά του σε ένα κάρο και γυρνούσε. Δεν έμενε ποτέ στάσιμος. Νομίζω ότι αυτή η σπίθα της μετακίνησης και της αλλαγής είναι σύμφυτη με την έννοια του ηθοποιού. Μου κάνει εντύπωση πως συνάδεφλοί μου μπορούν να είναι για πολλά χρόνια στο ίδιο θέατρο. Καταλαβαίνω τις δυσκολίες που έχει η ζωή όμως προσωπικά δεν θα μπορούσα ποτέ να μείνω για όλη μου τη ζωή σε ένα θεατρικό οργανισμό. Μου αρέσει να αλλάζω χώρο, συνεργάτες, οπτική γωνία, να επικοινωνώ με περισσότερους ανθρώπους. Νομίζω αυτό είναι που κρατά έναν καλλιτέχνη ζωντανό και δεν τον αφήνει να μιζεριάσει και να ρουτινιάσει.
-Τι θα ακολουθήσει;
-Δεν ξέρω ακόμα. Όμως μπορώ να μεταπηδώ από το ένα είδος θεάτρου στο άλλο. Έχω κάνει για χρόνια θέατρο για παιδιά, έχω δουλέψει στα Κρατικά, αλλά και στα Δημοτικά Θέατρα. Έχω συνεργαστεί με ερασιτεχνικές ομάδες με νέους που αγαπούν το θέατρο και ζουν από άλλη δουλειά. Μάλιστα το καλοκαίρι κατά πάσα πιθανότητα θα δουλέψω με ερασιτέχνες μάλλον στην Κεφαλλονιά που είναι και ο τόπος καταγωγής της μάνας μου, και τον χειμώνα με θιάσους εναλλακτικούς. Θέλω να δοκιμάσω ικανότητά μου να προσαρμόζομαι σε διαφορετικά σχήματα, σε διαφορετικούς τρόπους δουλειάς. Καταλαβαίνω την κοινωνική ευαισθησία ενός κρατικού θεάτρου να δίνει δουλειά σε άτομα που έχουν περισσότερη ανάγκη. Όμως πιστεύω ότι το θέατρο δεν πρέπει να φροντίζει αυτούς που το έχουν ανάγκη, αλλά να κρατάει αυτούς που έχει ανάγκη. Αν η χώρα μας μπει σε έναν δρόμο πραγματικής ανάπτυξης ο πολιτισμός, η τέχνη, το θέατρο δεν πρέπει να μπαίνουν στη λογική του εξυπηρετώ ανάγκες, συμφέροντα, αλισβερίσια.
Παίζουν: Μαριάννα Αβραμάκη, Λίλα Βλαχοπούλου, Γιώργος Βουρδαμής-Μαυρογέννης, Θανάσης Δισλής, Γιάννης Καλατζόπουλος, Έκτωρ Καλούδης, Τιμολέων Παπαδόπουλος, Μαρίνα Χατζηιωάννου.
Η παράσταση θα δοθεί στο Θέατρο Άνετον (Παρασκευοπούλου 42) στις 9/5 ώρα 17.00. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. Απευθύνεται σε παιδιά 5-12 ετών.
Το ΚΘΒΕ συμμετέχει στο Φεστιβάλ και με ένα Εργαστήριο κατασκευής κούκλας με την ηθοποιό και εμψυχώτρια Μαρία Τσιμά που θα γίνει στις 10 και 11/5 ώρα 12.00 στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών (με προεγγραφή στο τηλ. 2313 318222). Απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 6-10 ετών.
