">
Ανταπόκριση: Λευτέρης Αδαμίδης
Καθώς το Φεστιβάλ Καννών μπαίνει σιγά-σιγά στο τελευταίο του τετραήμερο, οι στροφές ανεβαίνουν μαζί και ο αριθμός των ταινιών που θα βρίσκονται πιθανά στα βραβεία. Στο μεταξύ η ταινία του Πάνου Κούτρα Xenia άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις και στους ξένους κριτικούς αποσπώντας θερμές κριτικές από έντυπα όπως η εφημερίδα Liberation και το περιοδικό Hollywood Reporter. Στο διαγωνιστικό τμήμα δύο ακόμη από τις σημαντικές στιγμές του Φεστιβάλ αντλούν τη θεματική τους από τη βαθιά κρίση, σε κάθε επίπεδο, που διέρχονται τόσο η Αμερική όσο και η Ευρώπη. Ο Μπένετ Μίλερ στο καταπληκτικό Foxcatcher ανατρέχει βέβαια στην αλλόκοτη ιστορία του παγκόσμιου πρωταθλητή και ολυμπιονίκη στην πάλη στη δεκαετία του ’80 Μάικλ Σουλτς μιλά όμως αναμφίβολα για την εποχή μας. Ο Μίλερ που είχε φτάσει μέχρι τα Όσκαρ για το Moneyball καταπιάνεται γι άλλη μια φορά με ένα άθλημα ίσως γιατί ο πρωταθλητισμός αποτελεί μια τέλεια εικόνα και μεταφορά της αδυσώπητης ανταγωνιστικής αμερικανικής κοινωνίας. Βασισμένο σε αληθινή ιστορία το Foxcatcher αφηγείται τη συνάντηση του πρωταθλητή Σουλτς με τον εκκεντρικό μεγιστάνα Ντι Ποντ ο οποίος αποφασίζει να προσφέρει χρήματα και την πολυτελή έπαυλή του ως προπονητικό κέντρο με αντάλλαγμα τη δόξα και τις επιτυχίες. Η σχέση των δύο ανδρών στην οποία θα εμπλακεί και ο αδερφός του Μάικλ, Ντέιβιντ που υπήρξε μέντορας και προπονητής του θα μετατραπεί σταδιακά σε μια αλλόκοτη σχέση εξάρτησης, εξαγοράς, αλλά και επίδειξης δύναμης από την πλευρά του πάμπλουτου μεγιστάνα οδηγώντας σε τραγικά αποτελέσματα. Ο Μίλερ περιγράφει τη σκοτεινή πλευρά του αμερικάνικου ονείρου σε μια χώρα όπου το χρήμα δυνητικά μπορεί αγοράζει οτιδήποτε και όταν αποτυγχάνει απλά το καταστρέφει. Ο κωμικός Στίβεν Κάρελ, αγνώριστος εμφανισιακά, στο ρόλο του Ντι Ποντ δίνει μια ερμηνεία που θα τον φέρει σίγουρα ως τα Όσκαρ, ενώ εξίσου εκπληκτικοί είναι οι Τσάνιγκ Τάτουμ και Μάρκ Ράφαλο στους ρόλους των αδερφών Σουλτς. Στην Ευρώπη πάλι οι τρομεροί αδερφοί Νταρντέν αναλαμβάνουν να μιλήσουν για το χαμένο ευρωπαϊκό όραμα μέσα από την ιστορία μιας εργάτριας που μαθαίνει ότι απολύεται και πώς ο μόνος τρόπος να κρατήσει τη δουλειά της είναι να πείσει τους συναδέλφους της να μην πάρουν το μπόνους τους. Το Δύο Μέρες, Μια Νύχτα μπορεί κατά τη γνώμη μας να μην ανήκει στις καλύτερες στιγμές των Νταρντέν (Ροζέτα, Το Παιδί) έχει όμως επάνω του τη σφραγίδα της επείγουσας ταινίας σε μια Ευρώπη που εξοντώνει τους εργαζόμενους πολίτες της δημιουργώντας καθημερινά προσωπικές και οικογενειακές τραγωδίες. Η Μαριόν Κοτιγιάρ στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι συγκινητικά άμεση σε μια ερμηνεία που δύσκολα κανείς θα αποφύγει να βουρκώσει και δεν θα είναι έκπληξη όχι απλά το βραβείο γυναικείας ερμηνείας, αλλά ακόμη και ένας τρίτος Χρυσός Φοίνικας για τους αδερφούς Νταρντέν.
