Matteo Strukul: «Ο Καζανόβα άκουγε πραγματικά τις γυναίκες»

*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"

Ο πιο διάσημος καρδιοκατακτητής που έχει ζήσει ποτέ, είναι πρωταγωνιστής στο τελευταίο μυθιστόρημα του Matteo Strukul. «Θεωρώ πως ένας από τους λόγους που τον αγαπούσαν τόσο πολύ ήταν γιατί άκουγε πραγματικά τις γυναίκες», ανέφερε ο Ιταλός συγγραφέας για τον Καζανόβα.

Ο Strukul μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του με τίτλο «Καζανόβα: Η σονάτα των ραγισμένων καρδιών» (εκδ. Μεταίχμιο) μάς μεταφέρει στην παρακμιακή Βενετία του 18ου αιώνα παρουσιάζοντας με μαεστρία τις περιπέτειες του θρυλικού ήρωα, αποδίδοντας παράλληλα το πνεύμα μιας συναρπαστικής εποχής.

Ο συγγραφέας που βρέθηκε στην πόλη μας με αφορμή την 21^η ΔΕΒΘ μίλησε στο «ΤyposThes» για την επιτυχία της σειράς βιβλίων του για την οικογένεια των Medici, για την αγάπη του για την Ιστορία της χώρας του, αλλά και για το πρώτο βιβλίο που του χάρισαν ως παιδί: την Ιλιάδα του Ομήρου. «Όλα ξεκίνησαν εδώ, στη χώρα σας», ανέφερε, σχολιάζοντας πως η Ελλάδα είναι ο πυρήνας του δυτικού πολιτισμού. Όντας και δημοσιογράφος, μίλησε για την κρίση στον τύπο, και έδωσε συμβουλές για καλούς δημοσιογράφους, και για εφημερίδες που θέλουν να κάνουν την διαφορά.

-Γιατί επιλέξατε να ασχοληθείτε με την ιστορία του Καζανόβα και να την παρουσιάσετε με έναν διαφορετικό τρόπο;

-Διαβάζοντας την αυτοβιογραφία του «Histoire de ma vie» διαπίστωσα έναν άλλο χαρακτήρα. Ήταν φυσικά ένας εραστής που αποπλανούσε, αλλά και ένας κατάσκοπος, κάποιες φορές για την Αυστροουγγρική αυτοκρατορία, άλλες για την Βενετία. Είχε ταξιδέψει πολύ και ήξερε να παίζει βιολί. Έλεγε πως είχε πτυχίο στη Νομική, βέβαια το τελευταίο δεν έχει επιβεβαιωθεί. Ήταν ένας αλχημιστής. Υπήρχαν πολλές πτυχές του τις οποίες θέλησα να προσεγγίσω. Στην αρχή του βιβλίου μια κόμισσα του ζητά να αποπλανήσει μια νέα κοπέλα και η ίδια θα είναι το έπαθλο. Ήθελα να γράψω ένα μυθιστόρημα που να αναφέρονταν σε μια περιπέτεια με τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει όπως πχ στα γαλλικά μυθιστορήματα για τον «Κόμη Μόντε Κρίστο» του Αλέξανδρου Δουμά, ή για τον «Σιρανό ντε Μπερζεράκ» του Εντμόν Ροστάν. Για αυτό τον κόσμο ήθελα να μιλήσω.

-Ο ήρωας αυτός ήταν ένας ψεύτης. Ξεγελούσε τις γυναίκες. Γιατί όμως ο κόσμος τον αγαπάει;

-Δεν ήταν ευγενής. Δεν υπάρχει κάποια απόδειξη για αυτό. Υπάρχει η θεωρία πως ήταν παιδί δύο ηθοποιών. Και οι ηθοποιοί είναι υπέροχοι ψεύτες. Οπότε θεωρώ πως συχνά υποκρίνονταν. Όμως με έναν δελεαστικό τρόπο. Ήταν εμφανίσιμος, ψηλός… Άκουγε πραγματικά τις γυναίκες. Αυτό δεν ήταν ασυνήθιστο στην Βενετία. Γιατί την εποχή εκείνη οι γυναίκες είχαν κάποιες ελευθερίες πχ στο εμπόριο. Τον 15^ο αιώνα μια γυναίκα μπορούσε να φτιάξει το πιο πολύτιμο μαργαριτάρι στην ιστορία που λέγεται roseta. Έχει ένα ιδιαίτερο σχήμα σαν μια σφαίρα, αλλά σε γυαλί. Αυτό το κόσμημα είχε μεγάλη απήχηση στην εποχή εκείνη. Επίσης η πρώτη πτυχιούχος στην Ιστορία ήταν στην Βενετία. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα. Θεωρώ λοιπόν ότι το γεγονός ότι άκουγε τις γυναίκες ήταν ένας λόγος που ήταν τόσο αγαπητός και πετυχημένος. Ενώ πχ όλοι οι έμποροι προσπαθούσαν να συγκεντρώσουν χρήματα και εξουσία, και δεν ήταν τόσο χαρούμενοι και διαθέσιμοι για επικοινωνία.

-Η σειρά βιβλίων που γράψατε για την οικογένεια των Medici είχε μεγάλη απήχηση. Πρόκειται για ένα κομμάτι της Ιστορίας της χώρας σας. Τι σας ελκύει στην Ιστορία;

-Είχα σκεφτεί ότι έχουμε τόσο πλούσια Ιστορία και Τέχνη. Και χρειάζεται ένας Ιταλός συγγραφέας να την αφηγηθεί στους αναγνώστες. Ήταν περίεργο να διαβάζω για τον Ντάντε Αλιγκέρι ή τον Λεονάρντο ντα Βίντσι στον Νταν Μπράουν. Αλλά δεν έχουμε πολύ διάσημους συγγραφείς για να κάνουν κάτι ανάλογο. Δεν ξέρω γιατί… Και μάλιστα θεωρώ πως αν κανείς γράψει για τέτοια θέματα τα βιβλία του θα έχουν μεγάλη απήχηση. Όταν βγήκε η σειρά των βιβλίων αυτών ήταν από τα πιο επιτυχημένα στην ιταλική αγορά. Πολλοί εκδότες από διάφορα μέρη του κόσμου είδαν πως υπήρχε ένας Ιταλός συγγραφέας που να γράφει για την Ιταλική ιστορία.

Το 2012 άρχισα να μελετώ το υλικό που είχα στην διάθεσή μου γιατί ο εκδότης ήθελε τέσσερα βιβλία σε ένα χρόνο. Οπότε όταν το 2016 βγήκε το πρώτο, μετά από 2 μήνες το 2^ο κλπ. Όταν είχε βγει το 4^ο, το 1^ο είχε μόλις έξι μήνες που είχε κυκλοφορήσει. Ήταν απίστευτο! Όλοι θέλουν να ξέρουν για την Φλωρεντία, την Αναγέννηση, τον πόλεμο ανάμεσα στις επιφανείς οικογένειες ή στις δυναστείες εκείνων των χρόνων. Είναι ιστορίες με ενδιαφέρον.

-Μάθατε καλύτερα την Ιστορία της χώρας σας μέσα από την έρευνά σας;

-Εννοείται! Ήταν πολύ ενδιαφέρον να μελετώ όλα αυτά τα θέματα. Πώς ήταν η χώρα μου τον 15^ο αιώνα, πώς ντύνονταν, τις συνήθειές τους κλπ. Όμως έβαλα και τις δικές μου πινελιές γιατί πρόκειται για μυθιστόρημα. Τα ιστορικά μυθιστορήματα είναι μια καλή βάση για να αρχίσεις μετά να εντρυφήσεις σε κάποιο θέμα. Μπορείς να συνεχίσεις να διαβάζεις βιβλία για παρεμφερή ζητήματα.

-Τα βιβλία σας αποτελούν βάση για ταινίες και σειρές;

-Στην τηλεόραση η σειρά που έγινε δεν βασίστηκε στα βιβλία μου. Είναι περίπου για την ίδια περίοδο, όμως εστιάζει και σε άλλα πρόσωπα. Μου ζητήθηκε όμως να συμμετάσχω σε ένα μιούζικαλ για τον Καζανόβα και έγραψα το λιμπρέτο. Η παράσταση θα κάνει περιοδεία και στην Κίνα.

Μετά υπάρχουν και άλλοι παραγωγοί που δουλεύουν πάνω σε βιβλία μου όμως δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί αυτό.

-Έχετε σπουδάζει νομικά. Πώς μπήκε η λογοτεχνία στην ζωή σας;

-Το γράψιμο ήταν μέρος της ζωής μου. Έπρεπε κατά κάποιο τρόπο να λέω ιστορίες στον δικαστή. Μέσα από το επάγγελμά μου έμαθα πολλά και μετά τα χρησιμοποίησα στα βιβλία μου. Πχ ο Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον είχε πτυχίο νομικής.

-Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

-Οι Γάλλοι συγγραφείς όπως ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο Βίκτωρ Ουγκώ, και φυσικά ο Αλεσάντρο Μαντσόνι είναι από τους αγαπημένους μου. Όταν ήμουν παιδί το πρώτο μου βιβλίο ήταν από την γυναίκα του θείου μου και ήταν η Ιλιάδα. Μου είπε πρέπει να το διαβάσεις με προσοχή. Έκλαιγα όταν διάβασα την ιστορία του Έκτορα γιατί ήταν ένας απίστευτος ήρωας. Ήξερε ότι θα πεθάνει όμως πάλεψε μέχρι το τέλος. Έχω διαβάσει και τις ελληνικές τραγωδίες και την μυθολογία. Θεωρώ πως η χώρα ας είναι ο πυρήνας του δυτικού πολιτισμού. Όλα ξεκίνησαν εδώ. Ο θείος μου που ήταν καθηγητής ελληνικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Πάβοδα μου το έλεγε αυτό. Οι τραγωδίες πχ του Αισχύλου με συναρπάζουν, όπως και ο μύθος του Αίαντα του Τελαμώνιου.

-Είστε και δημοσιογράφος. Πώς βλέπετε τον χώρο με την έλευση της τεχνητής νοημοσύνης;

-Η τεχνητή νοημοσύνη κλέβει την παραγωγή εργαζόμενων στην δημοσιογραφία, στην τέχνη… Άνθρωποι που σπούδασαν, τώρα βλέπουν να τους κλέβουν την δουλειά τους. Μιλάμε για ΑΙ και ρωτάμε απαντήσεις όπως πριν μερικά χρόνια θα πήγαινε κανείς στο μαντείο για χρησμό. Πρέπει να βελτιωθείς, να διαβάζεις βιβλία, να έχεις άποψη. Αν είσαι καλός δημοσιογράφος πρέπει να έχεις την δική σου άποψη για να μπορείς μετά να πεις κάτι ενδιαφέρον. Οι εφημερίδες έχουν κάποιες ευθύνες. Γιατί άρχισαν να πάνε στην κατεύθυνση του διαδικτύου, να έχουν μεγαλύτερη ταχύτητα στην παραγωγή ειδήσεων και αυτό πολλές φορές είναι αδύνατο. Αυτό ήταν η αρχή του τέλους κατά κάποιο τρόπο.

-Πώς είναι ο τύπος στην Ιταλία;

-Υπάρχει μεγάλη κρίση. Θυμάμαι η Repubblica και η Corriere della Sera πωλούσαν 1 εκατ. αντίτυπα πριν 20 χρόνια και τώρα 100.000. Υπάρχουν τα sites όμως δεν είναι το ίδιο. Η εκδοτική αγορά είναι καλύτερη. Υπήρχε φόβος για το e-book όμως οι πωλήσεις του είναι στο 5%. Τα έντυπα βιβλία αντέχουν ακόμη και σήμερα. Στις εφημερίδες τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ένα καλό παράδειγμα όμως είναι οι New York Times που έχουν δημιουργήσει έναν καλό πυρήνα αναγνωστών και μπορούν να δημοσιεύσουν ιστορίες με έρευνα και το κοινό να ανταποκρίνεται. Όσοι θέλουν να μάθουν πιο ενδελεχώς για ένα ζήτημα θα την προτιμήσουν.  Πρέπει να δουν οι εφημερίδες τι θέλουν οι αναγνώστες. Και ίσως κάνουν την διαφορά.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

• Θεσσαλονίκη: Έργα καθαρισμού με κλειστές λωρίδες στον Περιφερειακό – Για 5 βράδια
• Θεσσαλονίκη: Τρίημερο φεστιβάλ για παιδιά δίπλα στη θάλασσα - Το πρόγραμμα
• ΕΠΙΣΗΜΟ: Λουκέτο σε γνωστό τηλεοπτικό κανάλι - Γιατί κλείνει, σταματά άμεσα