*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"
Το τραγούδι συναντά το θέατρο και τον κινηματογράφο στην βραδιά με τίτλο «Σαν ταξιδάκι αναψυχής» που θα χαρίσει στο κοινό ο Θοδωρής Βουτσικάκης.
Ο Θεσσαλονικιός δημιουργός ετοιμάζεται να ανέβει στη σκηνή του Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου, στις 21:00 για μια συναυλία με αγαπημένα κομμάτια. Ο ίδιος μίλησε στον «ΤyposThes» για την αγάπη του για τον κινηματογράφο και την μουσική των ταινιών. «Από παιδί γοητεύτηκα πάρα πολύ με το σινεμά αλλά και τη μουσική που γράφεται για αυτό. Άλλωστε και τα τραγούδια της “Όμορφης Ζωής”, τα περισσότερα τουλάχιστον, είναι μελωδίες από τον κινηματογράφο, και το “Τυχερό Αστέρι” έχει αποτελέσει κατά μια έννοια κομμάτι αυτής της ιστορίας μετά την παρουσία του στο “Maestro”», δήλωσε ο δημιουργός. Αναφερόμενος στη πόλη μας, στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε, σχολίασε ότι «η πρώτη ύλη της είναι σπουδαία», για να συμπληρώσει πως: «Χρειάζονται κάποιοι άνθρωποι που θα πάρουν την πρόοδο της πόλης αληθινά στους ώμους τους και φυσικά θα βρουν και τρόπους για να στηριχτεί όλο αυτό».
-Ένα ταξίδι αναψυχής έχει την ανεμελιά και φυσικά τη μουσική. Πόσο σημαντικό είναι να ζούμε στιγμές πιο ήρεμες στην εποχή μας;
-Πολύ σημαντικό. Το χρειαζόμαστε, να συντονιζόμαστε με αυτή την πλευρά της ζωής μας. Πέρα από όσα συμβαίνουν γενικά, κοινωνικά, ταραχώδη, και ό, τι ο καθένας μας έχει στην καθημερινότητα του, είναι και οι ρυθμοί της εποχής που μας απομακρύνουν όλο και περισσότερο από την ηρεμία και την ανεμελιά. Αυτό, το να σκας έτσι ανέμελα και άδολα ένα χαμόγελο. Η μουσική έχει σίγουρα τη δύναμη να το καταφέρνει αυτό.
-Πώς σχεδιάσατε το πρόγραμμα της συναυλίας; Πού δώσατε έμφαση;
-Σε αυτή τη συναυλία στη Μονή Λαζαριστών θα παρουσιάσουμε ένα πρόγραμμα με τραγούδια που μάθαμε και αγαπήσαμε από το σινεμά και το θέατρο. Φυσικά ο κινηματογράφος έχει μεγάλη δύναμη στο να συνδέει τραγούδια με την εικόνα και στη συνέχεια με τις ζωές μας, αλλά και το θέατρο έχει υπάρξει αφορμή και πρόσφορο έδαφος για σημαντικούς καλλιτέχνες να δημιουργήσουν μοναδικά.
Εγώ από παιδί γοητεύτηκα πάρα πολύ με το σινεμά αλλά και τη μουσική που γράφεται για αυτό. Άλλωστε και τα τραγούδια της «Όμορφης Ζωής», τα περισσότερα τουλάχιστον, είναι μελωδίες από τον κινηματογράφο, και το «Τυχερό Αστέρι» έχει αποτελέσει κατά μια έννοια κομμάτι αυτής της ιστορίας μετά την παρουσία του στο “Maestro”. Είμαι όμως πολύ χαρούμενος γιατί θα συμπράξουμε σε αυτή την εμφάνιση και με δύο υπέροχους ηθοποιούς, τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη που παρακολουθώ φυσικά χρόνια και έχω ξεχωρίσει κι εγώ για τη μουσικότητα του και την μελωδικότητα της φωνής του, και τη Μαρία Τσιάκκα, τη νεαρή Κύπρια ηθοποιό που είδα φέτος στην παράσταση «Χορικά Ύδατα» του Θ.Ο.Κ, σε σκηνοθεσία της Λίνας Νικολακοπούλου, και μαγεύτηκα.
-Την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει η Λίνα Νικολακοπούλου με την οποία διατηρείτε μια μακρόχρονη φιλία. Πώς είναι η συνεργασία μαζί της;
-Με τη Λίνα νιώθω ότι διανύουμε μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της συνεργασίας μας. Και ταυτόχρονα χωρίς αγωνία. Υπάρχει αρμονία, χαρά. Πέρα από το μεγαλειώδες στιχουργικό έργο της είναι και σπουδαία προσωπικότητα. Οι ώρες που περνάω μαζί της λειτουργούν λυτρωτικά.
-Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στη Θεσσαλονίκη. Πώς βλέπετε την εξέλιξη της πόλης ως καλλιτέχνης;
-Η πρώτη ύλη της Θεσσαλονίκης είναι σπουδαία. Και από τη φυσική θέση και τον θαλασσινό της αέρα, αλλά και από ταλαντούχους ανθρώπους. Δεν είναι τυχαίο, πόσοι καλλιτέχνες γεννήθηκαν και γεννιούνται στη Θεσσαλονίκη. Η ενέργεια και η ψυχή της πόλης το ζητάει. Από εκεί και μετά όμως, είναι σαν κάτι να την κολλάει, κάτι μένει στάσιμο. Νομίζω είναι η νοοτροπία που δεν εξελίσσεται, ή για να μην είμαι άδικος, εξελίσσεται πιο αργά από την πραγματικότητα. Και πιστεύω πως αυτό που λέω το νιώθουμε όλοι οι νέοι καλλιτέχνες που προερχόμαστε από τη Θεσσαλονίκη. Χρειάζονται κάποιοι άνθρωποι που θα πάρουν την πρόοδο της πόλης αληθινά στους ώμους τους και φυσικά θα βρουν και τρόπους για να στηριχτεί όλο αυτό. Είναι πολύ δύσκολο, το ξέρω, όχι όμως ακατόρθωτο.
-Πώς πρωτομπήκε στην ζωή σας η μουσική;
-Αφορμή ήταν ένας κοντινός άνθρωπος της οικογένειας μου, η Γιάννα Ακριβοπούλου, που ήταν μουσικός και ζούσε στην Τήνο, και φυσικά η θέληση των γονιών μου να μάθουμε, και εγώ και η αδερφή μου, μουσική. Η αστεία εκδοχή της ιστορίας είναι ότι είδα την Όλγα να παίζει πιάνο και ζήλεψα παράφορα. Ισχύει εν μέρει, αφού πήγα στην επιτροπή που έδινε εξετάσεις ένα καλοκαίρι στην Τήνο, και ζήτησα να εξεταστώ κι εγώ. Δεν είχα κάνει όμως ούτε ένα μάθημα ακόμα (Γέλια). Πρέπει να ήμουν πέντε χρονών. Τώρα εκ των υστέρων, μετά από τόσα χρόνια, και σοβαρά μιλώντας, νομίζω ότι με διάλεξε η μουσική και όχι εγώ αυτήν. Θα συναντιόμασταν δηλαδή με τον ένα η τον άλλο τρόπο.
-Στην εποχή της τεχνολογίας, είναι πιο δύσκολο να γίνουν πρωτογενείς δουλειές; Δουλειές που να μιλούν στην ψυχή του ακροατή;
-Αν μιλάμε για την τεχνητή νοημοσύνη, που σαρώνει μπλέκοντας και θολώνοντας την πραγματικότητα με πλαστές εικόνες και απομιμήσεις ήχων και φωνών, δεν νομίζω ότι μπορεί να αντικαταστήσει την πρωτογενή δημιουργία. Είναι άλλο να χρησιμοποιεί ένας καλλιτέχνης την τεχνολογία για να εμπλουτίσει την τέχνη του και είναι άλλο για παράδειγμα να βάζουμε έναν υπολογιστή να τραγουδάει σαν τη Whitney Houston ή να γράφει μουσική σαν τον Μάνο Χατζιδάκι. Αυτό το «σαν», είναι ένας γκρεμός που θα χωρίζει πάντα την αληθινή συγκίνηση από αυτό. Όσο τουλάχιστον είμαστε εμείς άνθρωποι, και όχι «σαν» άνθρωποι.
-Τι θα ακολουθήσει μετά τη Θεσσαλονίκη;
-Ολοκληρώνουμε τον κύκλο των καλοκαιρινών μου εμφανίσεων στην Αθήνα, στην ταράτσα του θεάτρου Λαμπέτη, όπου θα παίξουμε και πρώτη φορά ζωντανά όλα τα τραγούδια από το νέο άλμπουμ μας με τη Λίνα Νικολακοπούλου. Στη συνέχεια, 12 Οκτωβρίου θα είμαι ξανά στο Ηρώδειο στο πλευρό του Σταύρου Ξαρχάκου και μετά με το καλό θα προγραμματίσουμε το χειμώνα μας και τη νέα σεζόν, που φαίνεται ότι θα έχει και αρκετά καινούργια πράγματα για μένα. Πάντα έχω μεγάλη ανυπομονησία για τα καινούργια.
-Φεύγετε για ένα μακρινό ταξίδι. Ποιους 5 δίσκους θα βάζατε στις αποσκευές σας;
-Αυτή την περίοδο θα έπαιρνα μαζί μου τα παρακάτω:
«Το χαμόγελο της Τζοκόντα»
«Σαν ηφαίστειο που ξυπνά»
“Hit me hard and soft” της Billie Eilish
“Che vita meravigliosa” του Diodato
και «Το πρώτο μου τριαντάφυλλο».
Χρήσιμα
Τιμές εισιτηρίων:
Προπώληση: 15€, Ταμείο: 18€.
Προπώληση:
Ηλεκτρονικά: ticketservices.gr
Τηλεφωνικά: 210 7234567
Σάρωθρον Cafe Bar (Κατούνη 17, Λαδάδικα, τηλ. 2310 538282).
