Συνέντευξη στην Λεμονιά Βασβάνη
Τι θα γινόταν αν ο Θάνατος μπορούσε μέσα από τη φωνή του να αποκαλύψει τον έρωτα;
Σε έναν χώρο απομόνωσης και δημιουργίας, ένας Ποιητής συνομιλεί με μια παράδοξη παρουσία: Ένα κρανίο που μοιάζει να επιστρέφει από τη λήθη. Ανάμεσα στους δύο αναπτύσσεται ένας υπαινικτικός σκηνικός διάλογος όπου η μνήμη, η φθορά και η επιθυμία διασταυρώνονται.
Τα παραπάνω συμβαίνουν στο «Thy Eternal Summer» που θα παρουσιαστεί στις 20, 21 & 22 Απριλίου στο Θέατρο Τεχνών, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής 2026 που διοργανώνει ο Δήμος Θεσσαλονίκης.
Η παράσταση, η οποία κινείται δυναμικά ανάμεσα στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα*, αντλεί έμπνευση από το έργο του William Shakespeare και του Κώστα Καρυωτάκη, φέρνοντας σε συνάντηση δύο ποιητικές φωνές που συνομιλούν πέρα από τον χρόνο και τη γεωγραφία. Με όχημα τη ζωντανή πρωτότυπη μουσική, τον λόγο και το σώμα δημιουργείται ένα ατμοσφαιρικό σκηνικό τοπίο όπου η ειρωνεία, η τρυφερότητα και το χιούμορ συνυπάρχουν.
Κατά την Βασιλεία Κενάνογλου ο Σαίξπηρ «έχει έναν μοναδικό τρόπο να έχει μία σχεδόν κινηματογραφικότητα στην ποίησή του και να είναι εξαιρετικά σύγχρονος, γι’ αυτό και παραμένει και διαχρονικός».
Όπως είπε η ηθοποιός, ο Σαίξπηρ με τον Καρυωτάκη «Έχοντας το ίδιο νόμισμα, τον έρωτα, εμπνέονται και δημιουργούν και μιλούν για τη ζωή και τον άνθρωπο με διαφορετικό τρόπο, και ταυτόχρονα κι εμείς αναζητούμε τρόπους μέσα από τα κείμενά τους να δούμε τι είναι για εμάς ο έρωτας στο σήμερα και πώς μπορεί να εκφραστεί».
Για την επιλογή να ακούγονται και τα αγγλικά στην παράσταση εξήγησε ότι «η πρωτότυπη γλώσσα παίζει καθοριστικό λόγο στην ποιητικότητα, το ρυθμό και τη μουσικότητα του κειμένου».
Σχετικά με το τι ονειρεύεται στην τέχνη είπε πως θέλει «να υπάρχει χώρος και υποστήριξη στο να είναι κάποιος καλλιτέχνης, ειδικά στα πρώτα του βήματα».
-Η παράστασή σας συνδυάζει την ποίηση με τη μουσική. Πώς αυτό παρουσιάζεται επί σκηνής;
-H μουσική με έναν τρόπο λειτουργεί ως "μέρος" της δραματουργίας της παράστασης και έχει σχεδόν, αν όχι, ισάξιο ρόλο με το κείμενο, είναι κάπως μέρος της αφήγησης. Πρακτικά πώς γίνεται αυτό; Με το ότι είναι πρωτότυπη, δηλαδή τα σονέτα έχουν μελοποιηθεί από τον Θοδωρή Παπαδημητρίου καθώς και κάθε ήχος και μελωδία που ακούγεται στην παράσταση, όπως επίσης ότι όλα ερμηνεύονται ζωντανά.
-Το έργο του Σαίξπηρ παραμένει διαχρονικό. Τι ξεχωρίζετε σε αυτό;
-Το ότι έχει έναν μοναδικό τρόπο να έχει μία σχεδόν κινηματογραφικότητα στην ποίησή του και να είναι εξαιρετικά σύγχρονος, γι’ αυτό και παραμένει και διαχρονικός κατά τη γνώμη μου. Έχει ένα μαγικό τρόπο, ειδικά στα σονέτα του, μέσα σε περιορισμένο "χώρο", να εκφράζει βαθιά συναισθήματα, ερωτήματα και εικόνες, ακόμη και σχόλια με ένα τρομερά ζωντανό και βαθιά προσωπικό τρόπο, που ταυτόχρονα όμως είναι και φοβερά οικουμενικός.
-Πώς επιλέξατε την «συζήτηση» ανάμεσα σε Σαίξπηρ και Καρυωτάκη;
-Είχαμε ξεκινήσει να δουλεύουμε τα σονέτα καθαρά μουσικά, ετοιμάζαμε ας πούμε μία συναυλία, αλλά δε θέλαμε να μείνουμε σε αυτό. Θέλαμε με κάποιον τρόπο να υπάρχει μία σύνδεση με το ελληνικό στοιχείο, που να μπορούσε ίσως να προσδώσει και μία πιο παραστάσιμη μορφή. Οπότε αρχίσαμε να αναζητούμε και να διαβάζουμε Έλληνες ποιητές. Η αλήθεια είναι ότι ο Κώστας Καρυωτάκης ήταν από τους πρώτους που ανατρέξαμε γιατί τον βρίσκουμε και λίγο "παρεξηγημένο/αδικημένο" και θέλαμε να τον γνωρίσουμε λίγο παραπάνω. Διαβάζοντάς τον, τον αγαπήσαμε ιδιαίτερα και θεωρούμε ότι το κείμενό του «το Καύκαλο» με το χιούμορ , την καυστικότητα και το σαρκασμό που έχει, ταιριάζει στον κόσμο που θέλαμε να δημιουργήσουμε με τα σονέτα του Σαίξπηρ.
-Πώς σχολιάζουν οι δύο ποιητές, αλλά και η παράσταση, τον έρωτα; Ποια η σημασία του στην ζωή;
-Ο έρωτας μπορεί να λειτουργήσει ως έμπνευση και κινητήριος δύναμη για πολλούς, αν όχι για τους περισσότερους. Υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο σε κάποιες περιπτώσεις να λειτουργήσει με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο. Υπάρχει και η πλευρά του πόνου και της οδύνης και του υπαρξιακού αδιεξόδου στον έρωτα. Δεν βιώνουν όλοι τον έρωτα ως κάτι που είναι φωτεινό . Έτσι έχουμε δύο πλευρές σε ένα νόμισμα. Το ίδιο πράγμα ισχύει και με τη ζωή, το θάνατο και το πώς πορευόμαστε και αντιλαμβανόμαστε αυτά. Κάπως έτσι και ο Σαίξπηρ με τον Καρυωτάκη. Έχοντας το ίδιο νόμισμα, τον έρωτα, εμπνέονται και δημιουργούν και μιλούν για τη ζωή και τον άνθρωπο με διαφορετικό τρόπο, και ταυτόχρονα κι εμείς αναζητούμε τρόπους μέσα από τα κείμενά τους να δούμε τι είναι για εμάς ο έρωτας στο σήμερα και πώς μπορεί να εκφραστεί. Έχει χώρο να εκφραστεί; Αν ναι, πως;
-Επιλέξατε να έχετε δύο γλώσσες. Πώς λειτουργεί αυτό;
-Επιλέξαμε να έχουμε και τις δύο γλώσσες καθώς η πρωτότυπη γλώσσα ενός έργου δίνει μία άλλη «σημασία» και ζωντάνια σε ένα κείμενο, ακόμα και νόημα σε κάποιες περιπτώσεις, οπότε σε ένα ποίημα και ειδικά το σονέτο, που έχει πολύ συγκεκριμένη μορφολογία, η πρωτότυπη γλώσσα παίζει καθοριστικό λόγο στην ποιητικότητα, το ρυθμό και τη μουσικότητα του κειμένου. Ταυτόχρονα μας απασχολεί το με ποιους τρόπους μπορούν να ενσωματωθούν σε ένα δρώμενο κείμενα διαφορετικών πολιτισμών και γλωσσών, και η διατήρηση της αρχικής γλώσσας είναι ένας από αυτούς. Οπότε είπαμε να πειραματιστούμε λίγο με αυτό. Βέβαια μέσα στο κείμενο που δημιουργήσαμε, ανεξαρτήτως γλώσσας, η αφήγηση είναι μία, όπως επίσης και μέσα στην αφήγηση πολλές φορές θα συναντήσουμε μέρος της μετάφρασης των κειμένων. Χρησιμοποιούμε βέβαια υπέρτιτλους κατά τη διάρκεια της παράστασης.
-Μιλήστε μας για την ομάδα σας… Πώς οραματίζεστε την τέχνη; Ποιο το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό σας όνειρο;
-Στον πυρήνα της δουλειάς μας βρίσκεται ο πειραματισμός με το κείμενο, τη ζωντανή -πρωτότυπη μουσική και τον ήχο, ως ισότιμα δραματουργικά εργαλεία, όπως επίσης και ο πειραματισμός και συνδυασμός των διαφορετικών καλλιτεχνικών ιδιοτήτων μας ξεκινώντας από αυτή του μουσικού. Όλα τα πρότζεκτ βασίζονται σε ζωντανή πρωτότυπη μουσική του Θοδωρή Παπαδημητρίου, δημιουργώντας ένα ενιαίο σκηνικό σώμα λόγου, φωνής και ήχου. Η γενική φιλοσοφία του σχήματός μας και του τρόπου που δουλεύουμε είναι να ερχόμαστε σε δημιουργικό διάλογο και συνεργασία με διαφορετικούς καλλιτέχνες, είδη τεχνών και πολιτισμών, να δημιουργούμε ευέλικτα πρότζεκτ τα οποία να ταξιδεύουν εύκολα, να μην έχουν πολλές τεχνικές απαιτήσεις, να έχουν έναν διαπολιτισμικό χαρακτήρα και να μπορούν να προσαρμόζονται σε διαφορετικές χώρες και χώρους. Μας ενδιαφέρουν πολύ οι διαφορετικοί χώροι και πώς ο χώρος , το τοπίο, μπορεί να επηρεάσει ένα δρώμενο, όπως επίσης και την όλη εμπειρία αυτού που έχουμε δημιουργήσει και για εμάς και για το κοινό.
Το πρώτο μας πρότζεκ, Echoing Silence, παρουσιάστηκε στην Ελλάδα και στο Λονδίνο και εντάχθηκε στον προγραμματισμό των OSO Richmond Theatre και The Union Theatre. Το 2024 συνεργαστήκαμε με το Hellenic Foundation for Culture UK και το Trinity College σε εκδήλωση αφιερωμένη στον Λόρδο Βύρωνα, όπου μαζί με άλλους καλλιτέχνες δημιουργήσαμε ηχητικά τοπία και μία πιο «ζωντανή αφήγηση» πάνω στο κείμενο Manfred του Λόδου Βύρωνα.
Η παράστασή μας Thy Eternal Summer, εμφανίστηκε με μεγάλη επιτυχία στο Εθνικό Θέατρο της Κένυας, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου της Κένυας και έχει γίνει δεκτή στο Διεθνές Φεστιβάλ θεάτρου στην Κόρδοβα της Αργεντινής.
Πώς οραματίζομαι την τέχνη; Καλή ερώτηση! Θα ήθελα καταρχάς να υπάρχει χώρος και υποστήριξη στο να είναι κάποιος καλλιτέχνης, ειδικά στα πρώτα του βήματα. Επίσης θα ήθελα ως καλλιτέχνης να μπορώ να έχω χώρο να εκτεθώ και να δημιουργήσω, χωρίς αυτό να προϋποθέτει ότι σε μεγάλο βαθμό θα πρέπει να είμαι πρώτα ινφλουένσερ. Το λέω λίγο σε μεγέθυνση και "χοντροκομμένα" αλλά αυτό που εννοώ είναι ότι θα ήθελα η δημιουργία περιεχομένου και η ύπαρξή μου στα social media να μην καθορίζει το αν θα έχω πρόσβαση ή την ευκαιρία στο να εμφανιστώ, να παρουσιάσω τη δουλειά μου κάπου ή να λάβω μία επιχορήγηση. Με ενδιαφέρει να μπορώ να είμαι στον κόσμο έξω να τον αφουγκράζομαι, να έρχομαι σε επαφή με τους ανθρώπους, να γεύομαι τη ζωή, και στον λίγο χρόνο που απομένει στη σκληρή καθημερινότητα, να δημιουργώ κάτι το οποίο θα με συνδέει με τον εαυτό μου, τους συνεργάτες μου, και θα με βοηθάει να δημιουργώ πράγματα, που θα αφορούν και θα με συνδέουν, ελπίζω, με τον κόσμο.
Το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό μου όνειρο είναι, όπως φαντάζομαι και στους περισσότερους καλλιτέχνες, να μην είναι η τέχνη το side job μου αλλά η κύρια ασχολία μου. Επιπλέον θα ήθελα να καταφέρνω να δημιουργώ πράγματα με τα οποία θα κάνουμε ένα ταξίδι κυριολεκτικά, θα ήθελα να ταξιδέψω πολύ με αυτά που δημιουργώ και να εμφανιστώ στα πιο ιδιαίτερα μέρη και κοινά διαφορετικών τόπων, αλλά να ταξιδεύω και μεταφορικά. Θα ήθελα δηλαδή μέσα από αυτά που δημιουργούμε να καταφέρνουμε, κάτι μέσα μας να μετακινείται, κάτι να ξυπνάει, κάπως, όλοι μαζί, δημιουργοί και κοινό, να έχουμε νιώσει κάτι μέσα μας, κάτι να μετακινείται για εκείνη τη λίγη ώρα, να έχουμε πάει κάπου, να έχουμε εμπνευστεί και να εμπνέουμε.
-Συμμετέχετε στην Ανοιχτή Θεατρική Σκηνή. Πώς βλέπετε τέτοιες πρωτοβουλίες;
-Είμαστε πολύ χαρούμενοι που συμμετέχουμε σε αυτό το σημαντικό θεατρικό γεγονός της πόλης και ευχαριστούμε το Δήμο Θεσσαλονίκης για αυτό το βήμα που μας δίνει. Θεωρώ εξαιρετικά σημαντικές τέτοιες πρωτοβουλίες και χαίρομαι ιδιαίτερα που τα τελευταία χρόνια αρχίζει να υπάρχει μία κάποια περισσότερη κινητικότητα ως προς αυτήν την κατεύθυνση. Η τέχνη αλλά κυρίως το να δίνεται το βήμα στους ανθρώπους, που σε τόσο δύσκολους για την τέχνη καιρούς, προσπαθούν να παράξουν τέχνη και να μας προσκαλέσουν σε ένα ταξίδι που κάτι μετακινεί μέσα μας, είναι κάτι που το έχουμε πολύ ανάγκη και σαν μονάδες αλλά και σαν κοινωνία, πόσο μάλλον το να δίνεται χώρος σε ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Γουίλιαμ Σαίξπηρ, Κώστας Καρυωτάκης, Μίλτος Τσιάντος, Δραματουργική Επεξεργασία: Βασιλεία Κενάνογλου, Μίλτος Τσιάντος, Σκηνοθεσία: Μίλτος Τσιάντος, Πρωτότυπη Μουσική: Θοδωρής Παπαδημητρίου, Σκηνικά-Κοστούμια: Ασημίνα Πλουμή , Σχεδιασμός Φωτισμών: Μίλτος Τσιάντος, Sound design: Θοδωρής Παπαδημητρίου, Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία - Αντωνία Πασβάνη, Κατασκευή μάσκας: Αννέτα Ιμπρισίμη, Φωτογραφίες: Ευαγγελία Κενάνογλου, Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μαρία Τότσκα, Παραγωγή: SexPeer- Epi Skopon
Παίζουν: Βασιλεία Κενάνογλου, Θοδωρής Παπαδημητρίου
Ακούγονται οι φωνές των: Αναστασία Ρουμελιώτη, Σταυρούλα Κουϊτζόγλου, Ζωή Παπαδοπούλου, Φένια Μάγιου, Θοδωρής Παπαδημητρίου, Τζίμης Αντωνιάδης, Δημήτρης Φλάρης, Μίλτος Τσιάντος.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
20, 21 & 22 Απριλίου
Ώρα έναρξης: 21.15
Θέατρο Τεχνών, Κωνσταντινουπόλεως 75, Θεσσαλονίκη
Πληροφορίες – Κρατήσεις: 6985565171
Διάρκεια: 60’
Trailer | Thy Eternal Summer
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
Κανονικό: 12€
Φοιτητικό, ΑμεΑ, Ανέργων, Άνω των 65, Ατέλεια: 8€
Προπώληση μέσω more.com.
