Συνέντευξη στην Λεμονιά Βασβάνη
Μια επανερμηνεία της Κόλασης του Dante βασισμένης κατά κύριο λόγο στο σώμα επιχειρεί ο Πάνος Δεληνικόπουλος στην παράσταση που ανεβάζει στο θέατρο Αμαλία. Η παραγωγή μέσα από την κίνηση, τη μουσική, τον λόγο, την εικόνα και το χώρο, καταδύεται στο ανυπέρβλητο μεσαιωνικό κείμενο, επιχειρώντας μια διερεύνηση των εννοιών της ηθικής, της τιμωρίας και της ανθρώπινης ευθύνης, ανιχνεύοντας τη σημασία τους στις μέρες μας.
«Η «Κόλαση» ανήκει σ’ αυτή τη χορεία των κειμένων που παραμένουν ανεξάντλητα και εξακολουθούν να διατυπώνουν αιτήματα σε κάθε ιστορική συγκυρία», σημείωσε ο σκηνοθέτης μιλώντας στο TyposThes. Παράλληλα σχολίασε πως "η τιμωρία υπεισέρχεται σε πολύ μεγαλύτερο κομμάτι της καθημερινότητάς μας απ’ όσο ίσως φανταζόμαστε".
Περισσότερα στην συνέντευξη που ακολουθεί.
-Γιατί επιλέξατε να ανεβάσετε μια παράσταση για την «Κόλαση» του Δάντη;
-Να ξεκινήσουμε από το ότι η «Κόλαση» ανήκει σ’ αυτή τη χορεία των κειμένων που παραμένουν ανεξάντλητα και εξακολουθούν να διατυπώνουν αιτήματα σε κάθε ιστορική συγκυρία. Στα καθ’ ημάς, ζούμε σε συνθήκες οι οποίες δημιουργούν όλο και πιο έντονη ασάφεια ως προς τις έννοιες του νόμιμου, του ηθικού, του θεμιτού, του δίκαιου, της προσωπικής ελευθερίας, της ευθύνης που απορρέει απ’ αυτή. Κι όσο αυξάνεται αυτή η σύγχυση, τόσο δοκιμάζονται οι σχέσεις εντός της κοινότητας. Και κάπου εκεί εμφανίζεται το κανονιστικό, μεταμφιεσμένο σε αναγκαιότητα.
-Πόσο απαιτητικό ήταν το όλο εγχείρημα;
-Χωρίς περιστροφές, πάρα πολύ. Ένα κείμενο τέτοιου βεληνεκούς μπορεί άνετα να σε εκθέσει αν δεν προσπαθήσεις όσο σου αναλογεί να το συναντήσεις έντιμα και ειλικρινά. Χωρίς κι αυτή η προσπάθεια να εγγυάται υποχρεωτικά κάτι σε επίπεδο αποτελέσματος. Το μοναδικό εχέγγυο ήταν ότι η ομάδα που συγκροτήθηκε τόσο επί σκηνής όσο και εκτός αυτής, ήταν μια σπανίως ευτυχής συγκυρία. Η διαθεσιμότητα, ο επαγγελματισμός και η έμπνευση απάντων των εμπλεκομένων, έκανε τελικά τη διαδικασία να φαντάζει πολύ πιο εύκολη απ’ όσο πραγματικά ήταν.
-Τι εντύπωση σας είχε αφήσει το κείμενο όταν το πρωτοδιαβάσατε;
-Όπως είπα και προηγουμένως, είναι από αυτά τα κείμενα που ζητούν απαντήσεις. Τα ερωτήματα που σου θέτουν, σε συνοδεύουν και επαναδιατυπώνονται διαρκώς.
-Το έργο αναφέρεται στην τιμωρία. Ποιο ρόλο έχει στην πορεία των ηρώων; Πώς μας επηρεάζει σήμερα;
-Οι μετέχοντες στην παράσταση διάγουν σε τρεις διακριτές καταστάσεις: αυτού που επιβάλλει την τιμωρία, αυτού που τη δέχεται και αυτού που την παρατηρεί. Νομίζω ότι όλοι μας μ’ αυτούς τους τρεις μηχανισμούς υπάρχουμε σε σχέση με την τιμωρία, η οποία υπεισέρχεται σε πολύ μεγαλύτερο κομμάτι της καθημερινότητάς μας απ’ όσο ίσως φανταζόμαστε. Το ερώτημα είναι κατά πόσο επιτρέπουμε στον εαυτό μας -ή μας επιτρέπεται εν γένει- να αντιληφθεί σε ποια από τις τρεις αυτές καταστάσεις βρίσκεται, πόσο συγχέουμε την έννοια της τιμωρίας με αυτή της δικαιοσύνης και σε ποιο βαθμό τελικά έχουμε εξοικειωθεί μαζί της. Ή έχουμε πειστεί πως δεν μπορούμε να υπάρξουμε χωρίς αυτή.
-Προσεγγίσατε την παράσταση χρησιμοποιώντας και την κίνηση. Γιατί;
-Δεδομένου ότι ο τόπος της τιμωρίας είναι πάντα και ποικιλοτρόπως το σώμα, προέκυψε ως φυσικό επακόλουθο ο μηχανισμός με τον οποίο αυτή βιώνεται να είναι οι ποιότητες της παρουσίας του. Κίνηση, ακινησία, ρυθμός, σχήμα, επαφή.
-Πώς βλέπετε το θέατρο στη Θεσσαλονίκη;
-Δε θα πρωτοτυπήσω λέγοντας ότι δυστυχώς το ταβάνι του είναι συγκεκριμένο. Όσο οι καλλιτέχνες του θεάτρου δεν έχουν το περιθώριο να ευδοκιμήσουν εδώ, ο ορίζοντας δύσκολα θα πλαταίνει. Ίσως μια ελπίδα είναι οι μεταναστεύοντες προς την πρωτεύουσα να επιστρέφουν ενίοτε για να εργάζονται και στη Θεσσαλονίκη μαζί με τους παραμένοντες εδώ, και το αντίστροφο. Το ότι στις ήδη υπάρχουσες σκηνές της πόλης που παράγουν περιεχόμενο, έχουν προστεθεί νέες που επενδύουν σ’ αυτή τη λογική, ίσως επιτρέψει σ’ αυτές τις συνεργασίες να ανθίσουν.
-Ποια τα επόμενα βήματά σας;
-Καμιά φορά το να περιμένεις να έρθει κάτι να σε συναντήσει, αποδεικνύεται πιο πρόσφορο από το να τρέχεις ξοπίσω του.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Πάνος Δεληνικόπουλος, Δραματουργία: Πάνος Δεληνικόπουλος- Πέτρος Παπαζήσης, Σκηνογραφία - Ενδυματολογία: Μαρίνα Κωνσταντινίδου, Κινησιολογία: Αλέξης Τσιάμογλου, Συνεργάτης σκηνοθέτης- φωνητικές ενορχηστρώσεις: Πέτρος Παπαζήσης, Βοηθός Σκηνογραφίας Ενδυματολογίας: Αννέτα Ιμπρισσίμι, Σχεδιάστρια φωτισμών: Δήμητρα Αλουτζανίδου, Βοηθός σκηνοθεσίας- παραγωγής: Athiná Marietje Gralike, Φωτογραφίες πρόβας: Αλέξης Τσιάμογλου, Athiná Marietje Gralike, Παραγωγή: TooFarEast- Θέατρο Αμαλία, Συμπαραγωγή: ΩΡΙΩΝ ΑΜΚΕ.
Επί σκηνής: Φιλαρέτη Πεντούση, Αρετή Πολυμενίδη, Μίλτος Τσιάντος
και ο μουσικός Θανάσης Παναγιωτόπουλος
Φωνή: Πέτρος Παπαζήσης.
Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Παίζεται: 24,25,26,31/5 και 1,2,3/6 στις 21.00. Είσοδος από 13 ευρώ. Προπώληση more.com.
