Συνέντευξη στην Λεμονιά Βασβάνη
Πώς μπορούν να συνυπάρξουν ένας νεαρός και ένας όχι και τόσο νεαρός ηθοποιός πάνω και κάτω από τη σκηνή; Η παράσταση «Ηθοποιός (Προσοχή Εύθραυστον!)», σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαλάκου, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης (Κωνσταντινουπόλεως 75, Θεσσαλονίκη) στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής 2026 που διοργανώνει ο Δήμος Θεσσαλονίκης, επιχειρεί να προσεγγίσει την σχέση ανάμεσα σε δύο ηλικιακά διαφορετικές γενιές καλλιτεχνών. Πώς άραγε συμβιώνουν; Πόσο υπάρχουν κόντρες μεταξύ τους;
Ο Δημήτρης Ναζίρης υποδύεται τον πιο έμπειρο ηθοποιό. Ο ίδιος νιώθει όπως μας είπε πολύ κοντά στους νέους. «Κάνουμε την ίδια δουλειά και όσο πιο κοντά είμαστε τόσο πιο “αναίμακτα” δημιουργούμε τις προϋποθέσεις κατανόησης / επίλυσης των θεμάτων που προκύπτουν κάθε φορά, σε κάθε καινούριο ανέβασμα», σχολίασε στο TyposThes ενώ πρόσθεσε πως οι «Οι νέες γενιές πάντα ανοίγουν καινούριους δρόμους (...) Και κερδίζουμε πολλά, όταν μας περιλαμβάνουν».
Περισσότερα στην συνέντευξη που ακολουθεί.
-Πώς είναι σήμερα οι αξίες στο θέατρο; Τι έχει αλλάξει;
-Οι αξίες, για το θέατρο, άρχισαν να δημιουργούνται από την εποχή της δημιουργίας του. Και φυσικά, νομοτελειακά θα έλεγα, αναμορφώνονται διαρκώς, χαρακτηρίζοντας κάθε φορά την εποχή τους. Τις αλλάζει η ίδια η κοινωνία ή οι ιδιαίτερες ανάγκες/τάσεις της θεατρικής τέχνης, στο πέρασμα των εποχών. Τι έχει αλλάξει; Τα πάντα! Από την καθημερινή συναναστροφή, μέχρι τον τρόπο που ο άνθρωπος εξοντώνει τον συνάνθρωπό του. Το θέατρο παρακολουθεί, με τους δικούς του κανόνες και τη δική του ευαισθησία, την πορεία του ανθρώπου.
-Εσείς πόσο κοντά νιώθετε με τους νέους συναδέρφους σας; Τι αγαπάτε στη νέα γενιά;
-Προσωπικά, νιώθω πάρα πολύ κοντά τους. Κάνουμε την ίδια δουλειά και όσο πιο κοντά είμαστε τόσο πιο “αναίμακτα” δημιουργούμε τις προϋποθέσεις κατανόησης / επίλυσης των θεμάτων που προκύπτουν κάθε φορά, σε κάθε καινούριο ανέβασμα. Είμαστε συνάδελφοι, δηλαδή συνεργάτες κυριολεκτικά. Και η συνεργασία οφείλει να είναι αγαστή. Απόλυτα αρμονική. Οι νέες γενιές πάντα ανοίγουν καινούριους δρόμους. Όχι πάντα σημαντικούς και όχι σε όλη την υφήλιο ταυτόσημα. Προφανώς, το σημαντικό είναι ότι ανοίγουν καινούριους δρόμους. Και κερδίζουμε πολλά, όταν μας περιλαμβάνουν.
-Η υποκριτική δίνει τη δυνατότητα να προσεγγίζετε συνεχώς διαφορετικούς χαρακτήρες. Πόσο γοητευτικό και απαιτητικό είναι αυτό;
-Το Θέατρο πλησιάζει, “ζουμάροντας” τις περισσότερες φορές και με ιδιαίτερη ένταση, πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες. Είναι ο λόγος για τον οποίο, οι οκτώ στους δέκα από ’μας, έχουμε διαλέξει αυτή τη δουλειά. Για ’μας (τους οκτώ) είναι απόλυτα γοητευτικό, όσο και απόλυτα απαιτητικό. Είναι σίγουρα ένας από τους στόχους. Δημιουργεί πολλά ανοίγματα στη ζωή, στην καθημερινότητα η μελέτη χαρακτήρων, ακόμα ή κυρίως αντικοινωνικών, δύστροπων ή αφελών. Μαθαίνουμε έτσι τη σκέψη κάποιου που θέλει να κάνει κακό ή πώς αντιδρά κάποιος που μόλις έκανε ένα. Ή μέσα από ποια διαδοχή σκέψεων, ένας άνθρωπος φαίνεται να πιστεύει ότι δίνοντας τη ζωή του για κάποιον σκοπό, δεν χαρακτηρίζεται ανόητος, αλλά σωτήρας ή μάρτυρας. Οι συντριπτικά βέβαια περισσότεροι από τους θεατρικούς ήρωες είναι δημιουργήματα της πένας / σκέψης του συγγραφέα. Γι’ αυτό και οφείλουμε τόσο πολλά και σ’ αυτούς.
-Τι ξεχωρίζετε από την καριέρα σας;
-Τη γνωριμία μου με τους ανθρώπους του θεάτρου. Τους ανθρώπους με τους οποίους έχω συνεργαστεί δηλαδή, όσο και τους “ανθρώπους” που έχω ερμηνεύσει. Ακόμα και τους χαρακτήρες που έχω φανταστεί μέσα από τη δουλειά μου.
-Τι θυμάστε από τα πρώτα βήματά σας στη σκηνή;
-Στο θέατρο μπήκα δύο φορές και βγήκα μία. Μέχρι στιγμής. Η δεύτερη έξοδος μακάρι να αργήσει λίγο ακόμα. Στα πρώτα βήματα, δέος, στα όρια του τρόμου, για το αν μπορώ. Ακόμα έρχεται μερικές φορές.
-Στον τίτλο υπάρχει η λέξη “εύθραυστον”. Πόσο εύθραυστοι είναι οι ηθοποιοί;
-Δε θα το έλεγα, με σοβαρότητα στη συμπτωματολογία. Και προφανώς δεν το συγχέουμε με την ευαισθησία. Προσωπικά, έχω γνωρίσει εύθραυστους ηθοποιούς, αλλά σίγουρα και κάποιους χοντρόπετσους. Το πραγματικά ενδιαφέρον είναι ότι οι εύθραυστοι συχνά εγκαταλείπουν, ενώ οι χοντρόπετσοι σπανίως.
Συντελεστές
Παίζουν: Δημήτρης Ναζίρης, Άγγελος Μανωλίδης-Τζημινόπουλος, Ελίνα Αντώνιου, Γιώργος Μιχαλάκος , Κείμενο – Σκηνοθεσία: Γιώργος Μιχαλάκος, Επιμέλεια κειμένου - Σύμβουλος δραματουργίας: Ανθή Αντωνιάδη , Φωτισμοί: Αριστοτέλης Αρμάντο Μέμα, Πρωτότυπη μουσική: Δημήτρης Καλφέλης, Εικαστική επιμέλεια: Νίκη Αγγελίδου, Ανδρομάχη Μπάρδη, Φωτογραφίες: Soul Art Photography , Γραφιστικά: Λοΐζος Θεοδώρου, Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μαρία Τότσκα
Χρήσιμα
25, 26 & 27 Μαΐου στις 21.15.
Πληροφορίες – Κρατήσεις: 6987055479
Διάρκεια: 75’
Εισιτήρια: Κανονικό: 14€, Φοιτητικό, ΑμεΑ, άνω των 65, ανέργων: 12€, Θεατρική ατέλεια: 10€ (μόνο στο ταμείο του θεάτρου).
Προπώληση:
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/festival/ithopoios-prosoxi-euthrauston/
*Οι κάτοχοι εισιτηρίων μειωμένων τιμών οφείλουν την ένδειξη των απαραίτητων δικαιολογητικών, εφόσον τους ζητηθούν στο ταμείο του θεάτρου.
