Επιτέλους φθινοπώρισε. Μετά από τόσες βροχές τον περασμένο χειμώνα, είχα υποσχεθεί ότι δε θα παραπονιόμουν, όση ζέστη και να έκανε το καλοκαίρι – και έκανε πολλή. Όπως και να έχει όμως, όταν αρχίσει να κρυώνει ο καιρός, όλα μου φαίνονται καλύτερα. Πιο ελεγχόμενα και πιο δεκτικά. Μέχρι και η τέχνη μου φαίνεται πιο γλυκόπιοτη. Ακόμα και η δύστροπη και πικρή, σαν τις μελωδίες των Tiger Lilies. Το σύριγμα των χορδών στο “Thousand Violins” κάνει τις μέρες του Σεπτέμβρη να ρέουν ευκολότερα. Ίσως βοηθά ο waltz ρυθμός, τα πάντα είναι καλύτερα όταν χορεύονται, έτσι δεν είναι;
Κι αν θες να ζήσεις την εμπειρία από ακόμα πιο κοντά; Να τη βιώσεις εμπλουτισμένη με tango, swing, θεατρικό funk; Τουλάχιστον για αυτή τη Δευτέρα, το Φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστών θα σου σώσει τη ζωή. Οι The Pupeteears (πατήστε ΕΔΩ για λεπτομέρειες της συναυλίας) πραγματοποιούν την εξ αναβολής εμφάνισή τους, με την SummerExit Vintage Edition παράστασή τους, όπου αναμένεται να ξετυλίξουν όλο το αλλοπρόσαλλο κουβάρι που αποτελεί την ουσία της τέχνης τους. Μουσική από όλο τον κόσμο, χορός, θεατρικότητα και οι Ιταλοθρεμμένοι Grikanta να τους συνοδεύουν. Μα αλήθεια, ποιος μελαγχολεί το φθινόπωρο πια;
Γιάννης Καψάσκης
