">
Είμαι σε δίλημμα. Από τη μία, οι συνεχείς αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε κάθε γωνιά του πλανήτη, για τόσα πολλά χρόνια, με κάνουν να νιώθω καλά συμμετέχοντας και βλέποντας τους συνανθρώπους μου να προσπαθούν να κάνουν τις ζωές τους καλύτερες. Ταυτόχρονα προβληματίζομαι ακριβώς για το ίδιο γεγονός. Τόσα χρόνια, τόσες προσπάθειες, τόσες θυσίες και ακόμα φαίνεται να υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά. Είτε κάνουμε μια τρύπα στο νερό κάθε φορά, είτε κάθε μέρα που περνάει, η καταπίεση θεριεύει.
Δεν ξέρω αν υπάρχει απάντηση σε αυτό, αλλά το να σταματήσουμε σίγουρα δεν είναι η λύση. Κάτι παρόμοιο θα έχουν να πουν για το συγκεκριμένο θέμα και τα μέλη της ομάδας Leibniz Live Art Company, που συμμετέχουν στα φετινά 50α Δημήτρια, και όπου παρουσιάζουν την performance “The Book Of Blood: Human Writes”. Μια παρουσίαση με συμβολικό χαρακτήρα, που στοχεύει στο να μεταμορφώσει την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε ένα απλό βιβλίο, ώστε αυτό να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Πως θα γίνει αυτό; Με την εθελοντική αιμοδοσία του κοινού. Μια σταγόνα αίμα είναι αυτό που απαιτείται, και οι ελπίδα αποκτά καύσιμο. Όλα αυτά από σήμερα, με ελεύθερη είσοδο από 30 Σεπτεμβρίου έως και 2 Οκτωβρίου στο MAISON CRYSTAL (10.00-15.00) και παρουσίαση της παράστασης στις 4 Οκτωβρίου.
Είναι ένα θέμα που υποθέτω ότι θα απασχολεί τον κόσμο για πάντα. Αυτό που με κάνει να νιώθω αισιόδοξος είναι όταν οι απόπειρες αυτές έχουν ως βάση το παρελθόν και την ιστορία των κινημάτων, αλλά φέρνουν το εκάστοτε θέμα στη σύγχρονη του διάσταση. Μια τέτοια στιγμή βιώσαμε στην τελευταία απονομή των αμερικάνικων βραβείων Grammy, όπου ο John Legend και ο Common ερμήνευσαν με μαγικό τρόπο το τραγούδι “Glory” από το soundtrack της ταινίας Selma που αφηγήθηκε την ιστορία της πορείας διαμαρτυρίας στην Αλαμπάμα, της οποίας ηγήθηκε ο Martin Luther King. Ίσως αυθυποβάλλομαι, αλλά κάθε φορά που τελειώνει, η ελπίδα μέσα μου υπερισχύει.
Γιάννης Καψάσκης
