">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Με νέο έργο επιστρέφει στη σκηνή ο Άνθιμος Κατιρτζόγλου. Τίτλος του; «Ο Αυλητής». Και με θέμα ένα ζευγάρι που προσπαθεί, με όπλο την αγάπη, να συγκρουστεί με τις κοινωνικές, πολιτισμικές και οικονομικές αδικίες της ζωής. Λίγο πριν την πρεμιέρα της παράστασης που έχει οριστεί για το ερχόμενο Σάββατο 19 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Σοφούλη, μιλήσαμε μαζί του.
-Πώς γεννήθηκε η ιδέα για αυτό το έργο;
- Το 2012 είχα συμμετάσχει σε έναν διεθνές φεστιβάλ με μία μικρού μήκους ταινία και εκεί είδα το φιλμ ''Ham and the Piper'' του Mark Norfolk. Η συγκεκριμένη ταινία με άγγιξε πολύ και είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τον δημιουργό της. Φέτος, σε μία περίοδο που οι καταστάσεις και τα γεγονότα μου θύμισαν πολύ το έργο, αποφάσισα να ζητήσω τα πνευματικά δικαιώματα από την εταιρία Prussia Lane productions (την οποία και ευχαριστώ πολύ για την άψογη συνεργασία που είχαμε) και να επεξεργαστώ το κείμενο, φέρνοντας το, όσο πιο κοντά γίνεται, στη δική μας πραγματικότητα.
-Στον «Αυλητή» όπλο του ζευγαριού ενάντια στα προβλήματα είναι η αγάπη. Στην πραγματικότητα; Τι θέση έχει η αγάπη σήμερα στη ζωή μας;
-Θεωρώ ότι η αγάπη αποτελεί βασικό παράγοντα για να αντιμετωπίζουμε κάθε μας εμπόδιο. Και στο έργο αυτό, το ζευγάρι ερωτεύεται παρά το γεγονός, ότι αυτός είναι απόγονος μαύρης φυλής και αυτή Εβραία. Δύο διαφορετικοί κόσμοι που με την αγάπη ενώνονται και είναι μαζί για περισσότερο από είκοσι χρόνια. Ακόμα και στις δύσκολες μέρες, αναπολούν κάποιες όμορφες στιγμές από το παρελθόν, στιγμές που μας δίνουν δύναμη να αντιμετωπίσουμε τη δύσκολη πραγματικότητα μέσα στα τόσα προβλήματα που καθημερινά βιώνουμε.
-Παράλληλα γίνονται αναφορές και στους συμβιβασμούς και τις προκαταλήψεις που υπάρχουν στην κοινωνία. Πόσο επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας και γιατί;
-Δυστυχώς μας επηρεάζουν πολύ. Σε όλες τις κοινωνίες, υπάρχει ο ρατσισμός στη θρησκεία και το χρώμα του δέρματος. Στον «Αυλητή», ο πρωταγωνιστής, αν και θεωρείται ο καλύτερος υπάλληλος, δεν παίρνει ποτέ τη θέση του προϊσταμένου, επειδή τα θρησκευτικά πιστεύω της εταιρίας δεν συνάδουν με αυτά της γυναίκας του. Κάποια στιγμή όμως, το υποσυνείδητο μας, μας οδηγεί να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας όπως και ο Αυλητής του Χάμελιν, χωρίς βέβαια να οδηγούμαστε πάντα στις σωστές και λογικές λύσεις.
-Οι κινηματογραφικές αναφορές είναι εμφανείς στη γραφή των έργων και στη σκηνοθεσία των παραστάσεων που κάνετε. Τι είναι ο κινηματογράφος για εσάς;
-Ο κινηματογράφος είναι όπως και το θέατρο πηγή ζωής, έκφραση συναισθημάτων. Μερικές φορές, αυτά που δημιουργούμε δεν είναι τίποτα άλλο από αυτό που θα θέλαμε να πούμε, απλά εκφραζόμαστε σε ένα πανί ή πάνω σε ένα θεατρικό σανίδι. Διαφέρει με το θέατρο μόνο στα τεχνικά κομμάτια.
-Υπάρχει ενδεχόμενο να κάνετε στο άμεσο μέλλον κάποια ταινία; Και γενικότερα ποια τα επόμενα σχέδιά σας;
-Μου αρέσει να κάνω σταθερά βήματα. Άλλωστε, έτσι όπως είναι η κατάσταση στην χώρα μας, δεν μπορείς να σχεδιάζεις μακροπρόθεσμα. Και αυτή τη στιγμή δίνω τον καλύτερο μου εαυτό στον ''Αυλητή'' στο θέατρο Σοφούλη. Μέσα στη χρονιά πάντως θα ήθελα να ανεβάσω άλλο ένα τουλάχιστον θεατρικό έργο και να κάνω μία ταινία μικρού μήκους, το κείμενο της οποίας περιμένει στο συρτάρι μου από πέρυσι. Μακάρι να πάνε όλα καλά στη χώρα μας και να μου δοθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις.
«Ο Αυλητής» θα παίζεται στο Θέατρο Σοφούλη (Τραπεζούντος 5 και Θεμ.Σοφούλη, Καλαμαριά) από 19/12: Οι Παρασκευή, Σάββατο στις 21.15 και Κυριακή στις 20.00. Πληροφορίες – κρατήσεις: 2310423925 & www.theatrosofouli.gr
