«Ομπρέλα» προστασίας στη Θεσσαλονίκη «ανοίγει» διαχρονικά το δάσος του Σέιχ Σου, που απορροφάει μεγάλη ποσότητα υδάτων, διαφυλάσσοντας την πόλη από μεγάλες πλημμύρες. Αν και κάηκε μεγάλο μέρος του το 1997, έγιναν επείγοντα αντιπλημμυρικά έργα και η κατάσταση παραμένει υπό έλεγχο, όμως θα προκύψουν προβλήματα αν το δάσος ξανακαεί.
«Το δάσος λειτουργεί ακόμα προστατευτικά, ενώ το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η περιφερειακή οδός και ο δρόμος προς τον Δενδροπόταμο που πλημμυρίζουν σε ισχυρές βροχοπτώσεις», ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Τομέας Υδραυλικής και Τεχνικής Περιβάλλοντος, Μάριος Βαφειάδης.
«Ειδικά για την περιφερειακή, δημιουργείται πρόβλημα σε κάποια πρανή με κοκκινόχωμα, που είναι κάθετα και διαβρώνονται με τις βροχές» εξηγεί. Λόγω της ρυμοτομίας της, στη Θεσσαλονίκη -σύμφωνα με τον καθηγητή- δεν πλημμυρίζουν περιοχές που βρίσκονται στην Άνω Πόλη και σε μεγάλες κλίσεις, όπως η περιοχή πάνω από την οδό Εγνατία ή, ακόμη περισσότερο, πάνω από την οδό Αγίου Δημητρίου.
«Ωστόσο», διευκρινίζει, «το νερό που συγκεντρώνουν εκεί οι αγωγοί κατεβαίνει «φουσκωμένο» και ορμητικό και πολλές φορές «πετάει» τα καπάκια από τα φρεάτια που βρίσκονται χαμηλά στην πόλη, κάτω από την οδό Τσιμισκή, στη Νέα παραλία, ή στην οδό Βασιλίσσης Όλγας», λέει ο κ.Βαφειάδης, αποδίδοντας το γεγονός στη διάμετρο των αγωγών και σε ενδεχόμενες εμφράξεις.
«Επιπλέον, θέμα υπάρχει όταν ανεβαίνει η στάθμη της θάλασσας και εισέρχεται θαλασσινό νερό μέσα στο δίκτυο, δημιουργώντας ζημιές στον βιολογικό καθαρισμό. Η στάθμη ανεβαίνει με την παλίρροια, όταν υπάρχουν ισχυροί νότιοι άνεμοι και έντονοι κυματισμοί με αποτέλεσμα η διαφορά της στάθμης, έστω και μισό μέτρο, να δυσκολεύει τα νερά της βροχής να βγουν έξω» τονίζει.
Για τον καθηγητή, ειδικά αυτή την εποχή, είναι επιτακτική η ανάγκη καθαρισμού των υδροστομίων από φύλλα και κλαδιά, η καλή συντήρηση του δικτύου και η σταδιακή αντικατάσταση αγωγών ή η αύξηση των διαμέτρων.
