«Ήθελα να δείξω στους ανθρώπους πώς είναι να έχει κάποιος εκτεθεί σ' αυτή την ιδεολογία του εξτρεμισμού κι όμως να καταλήξει υπέρμαχος της ειρήνης και της μη βίας», είπε, εξηγώντας πώς αποφάσισε να μιλήσει δημόσια και να αποκαλύψει την ταυτότητά του. Την πραγματική, όχι αυτή που «υιοθέτησε» όταν η οικογένεια άλλαξε το όνομά της θέλοντας να κόψει κάθε στοιχείο διασύνδεσης με τον Νοσάιρ...
Η απόφαση ήταν δύσκολη αλλά σήμερα ο Ζακ Ιμπραχίμ δηλώνει χαρούμενος για τις ευκαιρίες που του δόθηκαν μέσα απ' αυτή τη διαδικασία. «Μεγαλώνοντας ως φτωχό παιδί στα γκέτο της Αμερικής δεν πίστευα ποτέ πως θα βρισκόμουν εδώ, σήμερα, μπροστά σας σ' ένα βιβλιοπωλείο στη Θεσσαλονίκη να μιλώ για τη ζωή μου. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό κατά πολλούς τρόπους. Θέλω να δείξω σε όλους ότι υπάρχει διέξοδος. Μπορεί αυτό να μην είναι εφικτό για όλους, αλλά σίγουρα υπάρχει». Στη χθεσινή παρουσίαση, ο Ζακ Ιμπραχίμ μίλησε ακόμη για:
...τον πατέρα του:
Μέσα από τη φυλακή, ο Νοσέρ έστειλε ένα email στον γιο του και τον παρότρυνε να επιστρέψει στο Ισλάμ και τότε μόνο όλα τα προβλήματά του θα λυθούν. «Συνοψίζοντας τα όσα είχε κάνει, έγραφε πως όλα ήταν θέλημα Θεού, κάτι που ένας αθεϊστής είναι σίγουρο πως δεν θέλει ν' ακούσει. Γι αυτό και δεν ξέρω αν έχει κάποια αξία να προσπαθήσω να αποκαταστήσω τις σχέσεις μου με τον πατέρα μου...».
Παραδέχεται, ωστόσο, ότι υπάρχει ένα μέρος μέσα του που θέλει να είναι ο πατέρας του είναι ευτυχισμένος και να έχει αυτό που θέλει, δηλαδή σχέσεις με τον γιο του. «Αυτό με κάνει να νιώθω ενίοτε εμπαθής κι άλλοτε χαζός».
...τη μητέρα του:
Σε αντίθεση με τον πατέρα του, η μητέρα του ήταν αυτή που επηρέασε θετικά την πορεία της ζωής του. Μια φράση της -«...κουράστηκα να ζω μισώντας»- ήταν αρκετή για να του δώσει να καταλάβει πως έπρεπε να κάνει στροφή στη ζωή του, να αποτινάξει στερεότυπα και αντιλήψεις ετών και να προσεγγίσει αλλιώς τον κόσμο γύρω του.
...την τρομοκρατία:
Ο Ζακ Ιμπραχίμ πέρασε τα παιδικά του χρόνια κυνηγημένος εξαιτίας του τρομοκράτη πατέρα του, μετά τη φυλάκιση του οποίου η οικογένεια αναγκάστηκε ν’ αλλάξει τόπο κατοικίας για περισσότερες από 20 φορές. Αυτό όμως τον έκανε να κατανοήσει ακόμη βαθύτερα τις συνέπειες των πράξεων του πατέρα του και να πάει την απόφαση να αφιερωθεί στην προώθηση της ειρήνης, παρά το γεγονός ότι γαλουχήθηκε στον δογματισμό και το μίσος.
Σε μια αναφορά στα όσα γίνονται σήμερα στον πλανήτη, τον ISIS και τις επιθέσεις που αιματοκυλούν την Ευρώπη, είπε: «Είναι φυσικό να αντιδράμε με θυμό και φόβο όταν βλέπουμε επιθέσεις στην πόλη μας, αλλά η φυσική μας αντίδραση δεν είναι κατ' ανάγκη και η σωστή [...] Οι περισσότεροι από τους δράστες αυτών των επιθέσεων είναι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει στην Ευρώπη, σε γκέτο και περιθωριοποιημένοι. Και είναι μία μικρή μειονότητα αυτής της μειονότητας που καταφεύγουν σε τέτοιου είδους ενέργειες».
Για τον αντίκτυπο που τέτοιου είδους ενέργειες μπορεί να έχουν στους πρόσφυγες, τα σύγχρονα θύματα των πολέμων σήμερα, επισήμανε: «Διάβασα κάποιες μελέτες όπου πρόσφυγες μιλούσαν για το πώς τους συμπεριφέρονταν οι υπόλοιποι στην κοινωνία ύστερα από μία τέτοια επίθεση. Ο ένας στους δέκα αισθάνεται ότι διώκεται περισσότερο εξαιτίας αυτού, αλλά τρεις στους δέκα αισθάνονται πως γίνεται μεγαλύτερη προσπάθεια ενσωμάτωσής τους στην κοινωνία. Αυτή είναι η αντίδραση που θα έπρεπε να έχουμε...».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ