">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Κορωνίδα των μνημονιακών στόχων ξένων και ντόπιων συμφερόντων, καλά κρυμμένη πίσω από το πέπλο δήθεν συγκρούσεων και διαπραγμάτευσης με την Τρόικα, είναι η σταθερή εδώ και τρία χρόνια πορεία πλήρους αποσύνθεσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της χώρας. Όσο ο δημόσιος διάλογος εξαντλείται στις άνευ ουσίας δηλώσεις Στουρνάρα και την άσκοπη συνάντηση Σαμαρά με την Τρόικα, η κυβέρνηση οδηγεί τους δήμους και τις περιφέρειες σε απόλυτο υπαρξιακό αδιέξοδο, θεσμοθετεί αρμόδια όργανα για την οριστική διάλυσή τους και χρησιμοποιεί τη μιντιακή της κυριαρχία για να πείσει όλους τους Έλληνες πως δεν υπάρχει τίποτε πιο διεφθαρμένο στην Ελλάδα απ’ την τοπική αυτοδιοίκηση.
Μόνο τυχαίες δεν είναι οι πρόσφατες αποκαλύψεις μεγάλων και μικρών σκανδάλων στο τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Δεν αναφερόμαστε μονάχα στην καταδίκη των Παπαγεωργούπουλου, Σαξώνη, Λεμούσια. Από πίσω έρχονται οι πρόσφατες διώξεις νυν και πρώην τοπικών αρχόντων, όπως αυτές των αδερφών Ψωμιάδη, του Γ. Τσιότρα κ.τ.λ., αλλά και 500 καταγγελίες που ερευνά το ΣΔΟΕ. Δεν πρόκειται απλά για αίμα στην αρένα, όπως πολλοί ισχυρίζονται. Απώτερος στόχος είναι η λαϊκή αποδοχή της αμετάκλητης ακύρωσης της ίδιας της Αυτοδιοίκησης!
Η πιο αγαστή συνεργασία τόσο των τριών σημερινών εταίρων της κυβέρνησης, όσο και των τριών κυβερνήσεων των Μνημονίων, αφορά την απαξίωση της αυτοδιοίκησης, τόσο ουσιαστικά, θεσμικά και δομικά, όσο και στα μάτια του κόσμου. Με πηχυαίους τίτλους περί «μαφίας» των δήμων και «ατελείωτου πάρτι» στην τοπική αυτοδιοίκηση, υποδέχτηκε μεγάλη εφημερίδα των Αθηνών την ετήσια οικονομική έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Σε ολόκληρο το δημοσίευμα, που βρίσκεται εύκολα μέσω διαδικτύου, σε κανένα σημείο δεν αναφέρεται πως από τα 146,5 εκατ. ευρώ παράνομων δαπανών που απέτρεψε το ανώτατο Δημοσιονομικό Δικαστήριο, η πίτα χωρίζεται στα τρία! Το πόσο των 56.881.517 ευρώ ανήκει στις δαπάνες του Κράτους (τακτικός προϋπολογισμός και προϋπολογισμός Δημοσίων Επενδύσεων), τα 42.337.032 σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και τα υπόλοιπα 47.278.579 στους ΟΤΑ Α’ και Β’ Βαθμού.
Για τρεις με τέσσερις μέρες, το μόνο που ακούγαμε και διαβάζαμε ήταν τα πούρα του ενός δήμου, η κοπή πίτας του άλλου και τα συναφή, παρότι οι δαπάνες αυτές δεν έγιναν ΠΟΤΕ, καθώς όπως προείπαμε ακυρώθηκαν από το ανώτατο Δημοσιονομικό Δικαστήριο.
Επ’ ουδενί δεν θα μπούμε στον κόπο να υπερασπιστούμε ούτε έναν από τους ανθρώπους που είτε έχουν ήδη βρεθεί με το χέρι (μέχρι τον αγκώνα) στο μέλι, είτε βρίσκονται στην κρίση της δικαιοσύνης. Επ’ ουδενί δεν θεωρούμε πως η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως μακρύ χέρι της κυβέρνησης, ένα πελατειακό κράτος σε τοπικό επίπεδο. Όμως, ακριβώς όπως τα δημόσια πανεπιστήμια οφείλουμε να τα εξυγιάνουμε ώστε να λειτουργούν εύρυθμα και αποδοτικά για την κοινωνία, το ίδιο ακριβώς ισχύει και για δήμους και περιφέρειες.
Η εφόρμηση κατά της αιρετής αυτοδιοίκησης είναι απαίτηση της Τρόικας από το πρώτο κιόλας Μνημόνιο. Η αρχή έγινε με τον «συγκεντρωτικό» Καλλικράτη. Η τότε κυβέρνηση τι ακριβώς αποφάσισε με το νόμο αυτό; Να δώσει περισσότερες αρμοδιότητες σε δήμους και περιφέρειες που κάλυπταν μεγαλύτερο πληθυσμό, πλέον, μειώνοντας τις δαπάνες του κράτους για την τοπική αυτοδιοίκηση! Καταργώντας, δηλαδή, κάθε έννοια λογικής οι μνημονιακές κυβερνήσεις αποφάσισαν να κόψουν κατά 60% τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ), οδηγώντας στη ντε φάκτο κατάργηση από το επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης κοινωνικής πρόνοιας. Το κλείσιμο παιδικών σταθμών, που κατά καιρούς επανέρχεται στα κανάλια, είναι μόνο ένα απ’ τα παραδείγματα της αποτελεσματικότητας του Καλλικράτη.
Νέο τσουνάμι, όμως, έρχεται με το Παρατηρητήριο Αυτοτέλειας των ΟΤΑ, ουσιαστικά μία επιτροπεία των δήμων, η οποία θα ελέγχει τους προϋπολογισμούς των δήμων μηνιαία. Αν ένας δήμος παρουσιάσει απόκλιση από τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς που προβλέπονται για δύο συνεχόμενα τρίμηνα, τότε ο δήμος αυτός θα υπάγεται αυτόματα σε «πρόγραμμα εξυγίανσης». Κοινώς, οι δήμοι θα κάνουν ό,τι κάνει κι η κυβέρνηση εδώ και τρία χρόνια. Θα αυξάνουν τα τέλη και τους φόρους, θα διώχνουν το προσωπικό και θα κηρύττουν στάση πληρωμών των οφειλών τους.
Για να το θέσουμε ακόμη πιο ξεκάθαρα, μιλάμε για ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ των δήμων! Στην κατάρρευση οδηγούν την τοπική αυτοδιοίκηση οι τελευταίες κυβερνήσεις, εφαρμόζοντας πρώτα και κύρια σε αυτό το επίπεδο το Μνημόνιο, με ένα συνδυασμό της λιτότητας, της απόλυτης κατάλυσης της αυτοδιαχείρισης των ΟΤΑ, αλλά και την ελαστικοποίηση της εργασίας στο χώρο του δημοσίου, όπου η εκμετάλλευση πάει σύννεφο με τα διαβόητα ΕΣΠΑ, με χιλιάδες αξιόλογους αποφοίτους με πτυχία και ικανότητες να… χαρτζιλικώνονται για ένα 5μηνο, ώστε να γυρίσουν στην ανεργία για 2 χρόνια.
Σκοπός του κειμένου, βεβαίως, και δεν είναι καμία υπεράσπιση για κανέναν διωκόμενο ή καταδικασμένο τοπικό άρχοντα. Όμως, πολιτικά τυφλός θα πρέπει να είναι όποιος δεν αντιλαμβάνεται πως καραδοκούν ιδιωτικοποιήσεις, στα σκουπίδια και την ύδρευση, με κάποιους να θησαυρίζουν στην υγειά των δήμων.
