Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές!
Κάθε χρόνο, παραμονές της ιστορικής για τον ελληνικό λαό μέρας, της Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου τα αισθήματά μας επιδεινώνονται έντονα, και οι καρδιές σφίγγονται από τον πόνο.
Πενθούμε και προσευχόμαστε, ενθυμούμενοι τα αναίτια θύματα και τους μάρτυρες της καταστροφής, τη τραγική μοίρα εκατοντάδων χιλιάδων Ποντίων, οι οποίοι έχασαν τις πατρίδες τους, όμως διατήρησαν την υπερηφάνεια, την αξιοπρέπεια και την εθνική τους ταυτότητα.
Σχεδόν εκατό χρόνια πέρασαν από την εποχή των τραγικών αυτών γεγονότων, όμως, μέχρι σήμερα δεν μπορούμε να πούμε ότι το χρέος μας προς τους προγόνους μας εκπληρώθηκε.
Δεν απαιτούμε εκδίκηση για όσα έγιναν, αλλά απαιτούμε δικαιοσύνη και καταδίκη παρόμοιων εγκλημάτων από πλευράς διεθνούς κοινότητας με μοναδικό σκοπό να μην επιτρέψουμε την επανάληψή τους.
Έχοντας μία τέτοια τραγική εμπειρία, είμαστε υποχρεωμένοι από επιστημονική άποψη να ερευνάμε τις αιτίες και τις συνέπειες όσων συνέβησαν, να αναφερόμαστε δημόσια στη τραγωδία των Ποντίων σε πολιτικό επίπεδο, με όλους τους δυνατούς τρόπους να διαδίδουμε πληροφορίες για το απαράδεκτο των εγκλημάτων κατά των λαών, κατά της ανθρωπότητας.
Τέτοιας φύσεως πρέπει να είναι η ιστορική συμβολή του ποντιακού λαού στην οικοδόμηση ενός αξιοπρεπούς μέλλοντος δίχως αναταραχές, αιματοχυσίες και πολέμους. Σε αυτό έγκειται το χρέος μας προς τους προγόνους μας!
Ας προσευχηθούμε και ας υποκλιθούμε. Ευλογημένη η μνήμη των αδικοχαμένων.
Ας μας προστατεύει ο Κύριος από το κακό, και ας μας ευλογήσει να προβαίνουμε μόνο σε καλές πράξεις και ενέργειες.
Με βαθιά εκτίμηση και σεβασμό
Ιβάν Σαββίδης
