Με κεντρικούς άξονες της πρότασής του την αντιμετώπιση των φαινομένων βίας και ανομίας εντός των χώρων του πανεπιστημίου, την ενίσχυση του πανεπιστημιακού αυτοδιοίκητου και την άρση γραφειοκρατικών εμποδίων, που σχετίζονται με την έρευνα, ο πρόεδρος του Τμήματος της Κτηνιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου, ενημέρωσε την πανεπιστημιακή κοινότητα του Αριστοτελείου για την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος πρύτανης στις προσεχείς πρυτανικές εκλογές.
"Ένας πρύτανης πρέπει να λειτουργεί στρατηγικά και όχι διαχειριστικά", ανέφερε ο κ. Παπαϊώννου σε συνάντηση γνωριμίας που είχε σήμερα με δημοσιογράφους, εξηγώντας ότι η διαχείριση των ζητημάτων της καθημερινότητας του πανεπιστημίου πρέπει να γίνεται από τις υπηρεσίες του και όχι από τη διοίκηση του Ιδρύματος, η οποία ωστόσο είναι αυτή που χαράσσει τη στρατηγική και τους δίνει την κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν. Σε ό,τι αφορά τα ξεχωριστά ψηφοδέλτια μέσα από τα οποία εκλέγονται οι πρυτάνεις και οι αντιπρυτάνεις, εξέφρασε τη βεβαιότητα πως την επομένη των εκλογών όσοι θα εκλεγούν - ανεξάρτητα από τις πολιτικές αναφορές τους ή τις όποιες διαφορές στις απόψεις και προτάσεις - θα μπορέσουν να συνεργαστούν αποτελεσματικά με μέλημα την πρόοδο και κοινή αγωνία το καλό του πανεπιστημίου.
"Ενστερνιζόμενος πλήρως την ακαδημαϊκή μου υποχρέωση να συμβάλλω στην αναπόφευκτη μεταρρυθμιστική προσπάθεια που πρέπει να δρομολογηθεί με στόχο την ανάδειξη στρατηγικά του ΑΠΘ ως πρωτοπόρου, αυτόνομου και εξωστρεφούς Πανεπιστημίου, προτίθεμαι να θέσω υποψηφιότητα για το αξίωμα του Πρύτανη του ΑΠΘ στις επερχόμενες πρυτανικές εκλογές", ανέφερε ο κ. Παπαϊώννου στη δήλωση υποψηφιότητάς του.
Σε ό,τι αφορά τα ζητήματα της ανομίας επισήμανε πως "δεν είναι ανεκτό, όταν πολλοί συμπολίτες μας στερούνται ακόμα και τα προς το ζην, να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε τη βία, τη λεηλασία, την κακομεταχείριση και την καταστροφή της Πανεπιστημιακής περιουσίας, δεν μπορούμε να λειτουργούμε σε ένα κλίμα γενικευμένης, διάχυτης καθημερινής υποβάθμισης, το οποίο επιτρέπει στην εγκληματικότητα να ανθεί στο χώρο μας", υπογραμμίζοντας πως η ανοχή απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές θα πρέπει να είναι μηδενική "και για αυτό θα θέσουμε προ των ευθυνών τους την Πολιτεία και την τοπική κοινωνία".
Σε σχέση με τα ζητήματα της γραφειοκρατίας παρατήρησε πως "το Πανεπιστήμιο μοιάζει να έχει μετατραπεί σε ένα γιγαντιαίο χαρτί, που μας τύλιξε και μας πνίγει", προτείνοντας "η απλούστευση των διαδικασιών και η απαλλαγή από το άχθος των περιττών διοικητικών ενεργειών χωρίς καμιά προστιθέμενη αξία, να είναι βασικό μέλημα".
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα υπηρεσίας που έχει περιέλθει σε γραφειοκρατικό τέλμα ανέφερε τον Ειδικό Λογαριασμό Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ) που "δημιουργήθηκε ακριβώς για να απελευθερώσει την έρευνα από τους κανόνες διοίκησης του στενού κράτους και για το λόγο αυτό πέτυχε θεαματικά αποτελέσματα για το Πανεπιστήμιο και τη χώρα" και "αντίθετα, η υπαγωγή του στους κανόνες του Δημοσίου Λογιστικού εκδιώκει την έρευνα και καταδικάζει το ανθρώπινο δυναμικό της στη μετανάστευση, τη στιγμή που είναι άκρως αναγκαίο να λειτουργήσει ως μηχανισμός πρώτης ευκαιρίας".
