">
Απόφαση που μπορεί να τη χαρακτηρίσει και κανείς «σταθμό» πήρε πρόσφατα το Ειρηνοδικείο Καβάλας, καθώς προχώρησε στο ολικό «κούρεμα» του χρέους ενός ζευγαριού δανειοληπτών διασώζοντας πλήρως την α’ κατοικία του.
Η απόφαση αυτή είναι ίσως από τις μοναδικές δικαστικές αποφάσεις για ολική διαγραφή χρέους τη στιγμή, μάλιστα, που υπάρχει χρέος για αγορά πρώτης κατοικίας.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Ειρηνοδικείο Καβάλας αποφάσισε την ολική διαγραφή χρέους ύψους 120.000 ευρώ (για στεγαστικό δάνειο, καταναλωτικά και πιστωτικές κάρτες), εξαίρεση της κύριας κατοικίας του από την εκποίηση, δηλαδή τον πλειστηριασμό, που μπορούσε να διαταχθεί από το Δικαστήριο και, παράλληλα, την εξαίρεση των δανειοληπτών από την πρόσθετη υποχρέωση να καταβάλει μέχρι το 85% της εμπορικής της αξίας του ακινήτου τους.
«Πρόκειται ίσως από τις μοναδικές αποφάσεις, αν όχι η μοναδική απόφαση σε όλη την Ελλάδα, κατά την οποία το Δικαστήριο απαλλάσσει τους δανειολήπτες από τις οφειλές τους και θέτει σε εφαρμογή την πρόβλεψη του νομοθέτη να εξαιρεί από την υποχρέωση καταβολής μέχρι το 85% της εμπορικής της αξίας του ακινήτου τους όταν τίθεται ζήτημα επιβίωσης τους», δήλωσε για το συγκεκριμένο θέμα ο δικηγόρος του Συλλόγου Δανειοληπτών και Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδος Χρήστος Γάκης.
Όπως διευκρίνισε ο κ Γάκης, το ζευγάρι αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης δεδομένου οτι ο σύζυγος είναι μακροχρόνια άνεργος ενώ οι απολαβές της συζύγου δεν ξεπερνούν τις 400 – 420 ευρώ.
Εν τω μεταξύ να σημειωθεί πως σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 9 του Ν. 3869/2010, «ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει στο δικαστήριο πρόταση εκκαθάρισης ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση βεβαρημένο ή μη με εμπράγματη ασφάλεια ακίνητο, που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του, εφόσον τούτο δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας, προσαυξημένο κατά πενήντα τοις εκατό. Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών μέχρι συνολικό ποσό που ανέρχεται στο ογδόντα πέντε τοις εκατό της εμπορικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας, όπως αυτή αποτιμάται από το δικαστήριο».
Η διάταξη αυτή εισάγει ευνοϊκή ρύθμιση υπέρ του οφειλέτη, αφού του παρέχει τη δυνατότητα εξαίρεσης της κύριας κατοικίας του από την εκποίηση, δηλαδή τον πλειστηριασμό, που μπορούσε να διαταχθεί από το Δικαστήριο σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 1 του ίδιου άρθρου, δοθέντος ότι αποτελεί ρευστοποιήσιμο περιουσιακό στοιχείο, πλην όμως του επιβάλλει, προκειμένου να πετύχει την εξαίρεση, την πρόσθετη υποχρέωση να καταβάλει μέχρι το 85% της εμπορικής της αξίας.
Ταυτόχρονα, σύμφωνα και με την εισηγητική έκθεση του Ν. 3869/2010, δίνεται μεν η δυνατότητα στον οφειλέτη να απαλλαγεί από τα χρέη του, εφόσον όμως δεν υφίστανται περιουσιακά στοιχεία για την ικανοποίηση των πιστωτών. Ειδικά επί της διάσωσης της κατοικίας από τη ρευστοποίηση, η δυνατότητα αυτή παρέχεται στον οφειλέτη υπό τους όρους και διαδικασίες που δε θα θίγουν τα συμφέροντα των πιστωτών. Εφόσον ο οφειλέτης δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στην πρόσθετη αυτή υποχρέωση, εναπόκειται στη βούλησή του η εξαίρεση ή μη της κύριας κατοικίας του από την εκποίηση, αφού το δικαστήριο μπορεί να τη διατάξει μόνο μετά από αίτημά του και όχι αυτεπάγγελτα.
Με βάση λοιπόν τη ρύθμιση του αρθ, 9 παρ. 2 εφόσον μεν τα υπόλοιπα των χρεών του οφειλέτη μετά τις καταβολές της ρύθμισης του αρθ. 8 παρ. 2 υπερβαίνουν το ποσό του 85% της εμπορικής αξίας της κατοικίας του, το Δικαστήριο θα προβεί σε ρύθμιση επιβάλλοντάς του πρόσθετο χρέος για την εξόφληση των οφειλών του αυτών ίσο με το ποσό αυτό του 85%, απαλλασσομένου του υπολοίπου των χρεών με την τήρηση της ρύθμισης. Εφόσον δε τα υπόλοιπα των χρεών του είναι μικρότερα του 85% θα υποχρεωθεί σε καταβολές μέχρι την εξάντληση του ποσού αυτού.
«Ευνοϊκοί οι όροι και οι προϋποθέσεις για όλους τους δανειολήπτες»
Πάντως σε ερώτηση που θέσαμε στον δικηγόρο του Συλλόγου Δανειοληπτών και Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδος Χρήστο Γάκη, σχετικά με το πώς κρίνει ο ίδιος τους όρους και τις προϋποθέσεις που τίθενται γενικότερα , έτσι ώστε να μπορούν στα δικαστήρια να δικαιωθούν απέναντι στις τράπεζες, οι δανειολήπτες, υποστήριξε στον «ΤΘ» πως «οι όροι είναι ευνοϊκοί και μάλιστα με κάποιες τροποποιήσεις που έγιναν τελευταία στο νόμο 41/61, δίνει το δικαίωμα στα δικαστήρια να αποφασίζουν πιο ελεύθερα». Για το αν το εισόδημα ενός δανειολήπτη παίζει σημαντικό ρόλο στην απόφαση του δικαστηρίου, μας απάντησε πως «ναι μεν αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την απόφαση του Ειρηνοδικείου, αλλά δεν εμποδίζει να υπάρχουν ρυθμίσεις ανάλογα με το χρέος και το κατά πόσο μπορεί να καλύψει αυτό από το εισόδημά του». Τόνισε μάλιστα πως οι υποθέσεις αυτές δεν αφορούν ειδικές περιπτώσεις ανθρώπων, αλλά όλους όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα χρεών».
