Πέθανε σε ηλικία 79 ετών από ανακοπή καρδιάς ο συγγραφέας και εκδότης Θανάσης Γεωργιάδης.
Ο Θανάσης Γεωργιάδης γεννήθηκε το 1944 στους Γεωργιανούς Ημαθίας. Σπούδασε ελληνική και αγγλική φιλολογία. Επί δεκαετίες εργάζεται ως επιμελητής εκδόσεων. Μετέφρασε περισσότερα από τριακόσια έργα, συνεργάστηκε με πολυάριθμα έντυπα και διηύθυνε την έκδοση λογοτεχνικών περιοδικών. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές "Η αντιθετική όσο και ισόμερη βιολογία της Ελισάβετ Π. Γεωργιάδου" (1983), "Ο μέγας διάκοσμος" (1984), "Ύπνοι και θάνατοι" (1989), "Ωδές 1-4" (1991), "Μικρή γεωγραφία" (2000), τα πεζογραφήματα "Αλέξανδρος" (1996), "Αλέξανδρος -Ο Θείος Γνόφος" (2001), το μυθιστόρημα "Το βιβλίο του Ιορδάνη Γαβρά" (2001) τα ιστορικά μελετήματα "Η αρχαία Μακεδονία κατά τον Στράβωνα" (1991), "Θράκη και Θράκες στην αρχαιότητα" (1998), "Περίπλους Ευξείνου" (2001).
Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή από ανάρτηση του φίλου και συνεργάτη του, Χρίστου Ζαφείρη, ο οποίος αναφέρει τα εξής:
Με οδύνη αναγγέλλω τον θάνατο του αγαπημένου φίλου μου και συνεργάτη σε δημοσιογραφικούς και εκδοτικούς χώρους Θανάση Γεωργιάδη, που πέθανε (8/11) από ανακοπή, σε ηλικία 79 χρόνων. μετά από πολύχρονη ταλαιπωρία με διάφορες ασθένειες.
Ο Θανάσης ήταν ένας βαθιά μορφωμενος φιλόλογος (Γαλλική και Ελληνική Φιλολογία, εδώ και στη Γαλλία) ένας ευαίσθητος διανοούμενος, ποιητής και πεζογράφος με αρκετά βιβλία. Ήταν ένα θαυμαστό πνευματικό... "πολυμηχάνημα" στο χώρο της πνευματικής παραγωγής: Επιμελητής εκδόσεων και εγκυκλοπαιδειών, δημοσιογράφος, διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού "Παρατηρητής" και σε εκδοτικούς οίκους, δεινός μεταφραστής βιβλίων από την αρχαία γραμματεία και τη σύγχρονη γαλλόφωνη και αγγλόφωνη λογοτεχνία και ιστορία. Έγραψε επίσης αρκετά μελετήματα για την αρχαία Μακεδονία και Θράκη και τον Ποντιακό ελληνισμό. Απόγονος Ποντίων προσφύγων που στέριωσαν στους Γεωργιανούς Ημαθίας, ο γενέθλιος τόπος (1944) και το καταφύγιο ηρεμίας του Θανάση.
Ήταν κοσμογυρισμένος, εντυπωσίαζε με τις γνώσεις του παντός του (φιλολογικού και ιστορικού) επιστητού, γλυκός και δοτικός στους φίλους του, σεμνός, συνεργάσιμος και ανιδιοτελής. Θα τον θυμόμαστε ως ωραίο ψυχή τε και σώματι, αγαθό, χαμογελαστό και μεγάλο φίλο. Θα μείνει όμως μέσα μου σαν "καρφί" ένα ακατανόητο πνευματικό σύμπτωμα του Θανάση, πώς αυτός ο παντογνώστης, η "κινητή εγκυκλοπαίδεια" και ο δημιουργικός και κριτικός νους, είχε περιέλθει τα τελευταία χρόνια σε πλήρη άνοια!
Θα ταφεί στη Νικήτη Χαλκιδικής, δίπλα στην αγαπημένη του Γεωργία. Εύχομαι κουράγιο και δύναμη στον γιο τους Αντώνη.
