">
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το συσσίτιο της εκκλησίας της Οσίας Ξένης, η οποία βρίσκεται στην οδό Μαρασλή 74 και Αλκμήνης στη Χαριλάου, από το οποίο αυτή τη στιγμή «εξυπηρετούνται» περίπου 100 άνθρωποι σε καθημερινή βάση (οι οποίοι παίρνουν μαγειρεμένο φαγητό), ενώ παράλληλα δίνονται μια φορά κάθε μήνα δίνονται δέματα με μη μαγειρεμένο φαγητό σε ακόμη περίπου 100 ανθρώπους της περιοχής.
Η κουζίνα στην οποία μαγειρεύονται καθημερινά τα φαγητά για το συσσίτιο.
«Οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες, αλλά πολύς κόσμος εξακολουθεί να διστάζει να έρθει και να ζητήσει βοήθεια», δήλωσε στον «Τ.Θ.» ο υπεύθυνος του συσσιτίου, πατέρας Ιωάννης. «Το βλέπουμε καθημερινά ότι υπάρχει πολύς κόσμος που έχει ανάγκη, αλλά οι Έλληνες μάλλον ντρέπονται να έρθουν και να πάρουν φαγητό από το συσσίτιο», σημειώνει ο ίδιος και προσθέτει ότι «στο συσσίτιό μας, τα τελευταία χρόνια έχουν έρθει περισσότεροι αλλοδαποί από ότι πριν. Έχουμε και αρκετούς Έλληνες, αλλά ειδικά φέτος έχουμε πολλούς αλλοδαπούς. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί Έλληνες χρειάζονται βοήθεια, αλλά ντρέπονται να έρθουν, αν και εμείς προσπαθούμε να βοηθήσουμε με διάφορους τρόπους».
Αυτό το οποίο είναι ξεκάθαρο, είναι ότι τα τελευταία χρόνια με την κρίση, έχει αυξηθεί κατά πολύ ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που έχουν καταφύγει στη λύση του συσσιτίου.
«Το συσσίτιο γινόταν πάντα, αλλά παλαιότερα δεν εξυπηρετούσε τόσο κόσμο. Δεν υπήρχαν και οι εγκαταστάσεις που έχουμε σήμερα και μπορούσαμε να εξυπηρετήσουμε 35-40 άτομα», λέει ο πατέρας Ιωάννης. Τα 40 αυτά άτομα, όμως, σήμερα έχουν γίνει 100! «Καθημερινά δίνουμε φαγητό σε περίπου 100 ανθρώπους. Δίνουμε φαγητό, φρούτο, σαλάτα, ψωμί και δύο φορές την εβδομάδα, γάλα. Αυτό γίνεται από Δευτέρα μέχρι και Παρασκευή. Τις Παρασκευές, εν όψει του Σαββατοκύριακου, δίνουμε δύο φαγητά», εξηγεί ο πατέρας Ιωάννης και προσθέτει: «Αυτό γίνεται από το Σεπτέμβριο μέχρι και το τέλος Ιουνίου. Κατά το διάστημα αυτό, δίνουμε δέματα με μη μαγειρεμένο φαγητό. Το ίδιο γίνεται και μια φορά κάθε μήνα σε περίπου 90 ανθρώπους. Τα δέματα είναι περίπου 30 – 40, αλλά δεν είναι ατομικά, αλλά οικογενειακά. Έχουν φαγητό για όλα τα μέλη της οικογένειας. Περιέχουν ξηρά τροφή και κρέας. Κριθαράκι, ρύζι, φασόλια, λάδι, κοτόπουλο, κιμά»...
Όλα τα τρόφιμα, και αυτά που μοιράζονται στα πακέτα και αυτά που μαγειρεύονται καθημερινά, έρχονται από δωρεές, αλλά και τα χρήματα από τα μνημόσυνα που γίνονται στο ναό.
Το συσσίτιο, πάντως, δεν είναι ανοιχτό για όλους. Αντίθετα, υπάρχει συγκεκριμένη λίστα με ανθρώπους οι οποίοι παίρνουν το φαγητό. «Έχουμε κατάσταση, όλα είναι καταχωρημένα», λέει ο πατέρας Ιωάννης και εξηγεί: «Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα δώσουμε μια μερίδα φαγητό σε κάποιον άλλο αν έρθει και το ζητήσει. Αλλά υπάρχει μια λίστα με ανθρώπους που εξυπηρετούνται και οι οποίοι μας έχουν δώσει τα χαρτιά τους, όπως εκκαθαριστικό, πού μένουν κλπ. Κάθε χρόνο πρέπει να μας φέρουν καινούρια χαρτιά, γιατί μπορεί να έχει αλλάξει η κατάσταση του καθενός. Γίνεται και κάποιος έλεγχος για να δούμε ότι πράγματι όσα λένε ισχύουν. Από εκεί και πέρα βοηθάμε ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός και τις δυνατότητές μας. Γιατί δεν είναι μόνο το φαγητό. Δίνουμε και κάποια χρήματα σε παιδιά, απόρους ή σε ανθρώπους που δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα και το ενοίκιό τους». Ο ίδιος σημειώνει ότι προς το παρόν «δεν έχουμε κλείσει την πόρτα σε κανέναν, αρκεί να μας λένε αλήθεια για την ανάγκη τους. Αντίθετα, έχουμε τη δυνατότητα να εξυπηρετήσουμε και να βοηθήσουμε και άλλους ανθρώπους. Αν για παράδειγμα έρχονταν άλλοι 100 και ζητούσαν βοήθεια, έχουμε –προς το παρόν- τη δυνατότητα να τους εξυπηρετήσουμε».
Ο πατέρας Ιωάννης σημειώνει ακόμη ότι υπάρχει και μεγάλη βοήθεια από μαγαζιά και τον κόσμο της περιοχής. «Υπάρχουν κάποιοι μεγάλοι δωρητές, αλλά ο περισσότερος κόσμος φέρνει όσα μπορεί. Κάποιοι δίνουν κάθε μήνα κάποια χρήματα. Έχουν μειωθεί, βέβαια, αυτές οι δωρεές, αλλά και πάλι ο κόσμος προσπαθεί», σημειώνει.
«Κάθε χρόνο έρχονται περισσότεροι»
Τα φαγητά μαγειρεύονται καθημερινά από γυναίκες της ενορίας, οι οποίες έχουν προσφερθεί να βοηθήσουν. Κάθε μέρα, υπάρχει μια υπεύθυνη για το μαγείρεμα των φαγητών και κάποιες άλλες που έρχονται για να βοηθήσουν. Πρόκειται, βέβαια, για σχεδόν... πλήρη απασχόληση, καθώς η διαδικασία κάθε μέρα ξεκινάει από τις 7 το πρωί ώστε τα φαγητά να είναι έτοιμα μέχρι και τις 11.00. μετά ξεκινάει η διανομή, διαδικασία που μπορεί να κρατήσει περισσότερο από μια ώρα. Μια από τις υπεύθυνες είναι η κ. Λίνα Μαργαρίτη, η οποία επιβεβαίωσε και αυτή από την πλευρά της την αύξηση του κόσμου που ζητά βοήθεια. «Τα τελευταία χρόνια με την κρίση, ο κόσμος έχει αυξηθεί κατά πολύ. Το ίδιο ισχύει και για αυτούς οι οποίοι παίρνουν τα δέματα με τα μη μαγειρεμένα φαγητά. Κάθε χρόνο γίνονται και περισσότεροι», λέει και προσθέτει ότι ο αριθμός «μεγαλώνει κατά τη διάρκεια της σεζόν. Για παράδειγμα, ξεκινήσαμε φέτος με 63 άτομα. Οι υπόλοιποι προστέθηκαν στην πορεία, έρχονται σταδιακά. Πέρσι φτάσαμε στο τέλος να εξυπηρετούμε 120 ανθρώπους, κάτι το οποίο είναι πολύ πιθανό να γίνει και φέτος. Όσο μπαίνει ο χειμώνας, τόσο περισσότερος κόσμος έρχεται».
