">
Σχεδόν μια δεκαετία δράσης «κουβαλά» στις πλάτες του ο «Όμιλος για την UNESCO Νέων Θεσσαλονίκης», ο οποίος δραστηριοποιείται από το 2004 στους τομείς του πολιτισμού, της επιστήμης, της εκπαίδευσης και του περιβάλλοντος, τόσο σε τοπικό, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Ο «Τ.Θ.» συναντήθηκε με τον κ. Μπάμπη Παπαϊωάννου, που είναι μέλος του δ.σ. του ομίλου, αλλά και συντονιστής της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας «Θεσσαλονίκη 2014», και ο οποίος μίλησε για τις δράσεις και τους στόχους του ομίλου.
«Ο όμιλος δημιουργήθηκε το 2004. Είχαμε την ιδέα να δημιουργήσουμε έναν όμιλο νέων, γιατί υπήρχε κενό σε αυτό τον τομέα», θυμάται. «Μαζευτήκαμε 25 άτομα, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήμασταν δραστήριοι, από το χώρο των πανεπιστημίων, των κοινωνικών κινημάτων, των πρωτοβουλιών μέσα στην πόλη κλπ. Ο λόγος για τον οποίο επιλέξαμε να λειτουργήσουμε μέσω της UNESCO, είναι γιατί αρχικά μας έδινε μια αναγνωρισιμότητα (που μας διευκόλυνε να υλοποιήσουμε αυτά που σκεφτόμασταν σε τοπικό επίπεδο), καθώς επίσης και το ότι η Θεσσαλονίκη έχει 15 μνημεία τα οποία βρίσκονται στη λίστα της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO». Μεταξύ αυτών είναι τα βυζαντινά τείχη, η Ροτόντα, ο Άγιος Δημήτριος, η Αγία Σοφία, η Μονή Βλατάδων και τα βυζαντινά λουτρά. Σύμφωνα με τον κ. Παπαϊωάννου «από την πρώτη στιγμή ξεκινήσαμε δυναμικά με δράσεις όπως ανταλλαγές, συνέδρια, σεμινάρια, αλλά και πιο ακτιβιστικές δράσεις, όπως καταγραφές μέσα στην πόλη. Πιστεύω ότι η πορεία του ομίλου και το ότι έχει αντέξει μέχρι και σήμερα, δείχνει ότι η συνταγή είναι καλή». Όπως σημειώνει «ο όμιλος, ναι μεν είναι ανεξάρτητος, αλλά σε ετήσια βάση ελέγχεται από την Εθνική Επιτροπή και κάθε χρόνο στέλνουμε ετήσια ενημέρωση με την οποία καλούμαστε να πούμε τι κάναμε στη διάρκεια του έτους, ώστε και η κεντρική UNESCO να έχει μια εικόνα για το τι κάνουν οι όμιλοι».
Αυτή τη στιγμή ο όμιλος έχει περίπου 120 μέλη, τα οποία πληρώνουν και συνδρομή των 10 ευρώ. Κατά τον κ. Παπαϊωάννου, αυτό είναι το μόνο έσοδο, και… συμπληρώνεται από χρήματα που βάζουν κατά καιρούς από την τσέπη τους τα μέλη του δ.σ.! Ωστόσο, εκτός από τα μέλη, υπάρχει και ένα δίκτυο εθελοντών, «που μπορεί να είναι και 300-400. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση για τον αριθμό τους, ο οποίος αλλάζει συνεχώς και έχει να κάνει και με τις ανάγκες που υπάρχουν».
Οι δράσεις του ομίλου
Ο όμιλος έχει -αυτή τη στιγμή- τρεις κύριες δραστηριότητες. «Αρχικά τρέχουμε ένα μεγάλο πρόγραμμα, ο επικεφαλής του οποίου είναι ο δήμος Δέλτα. Αυτό είναι στα προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας, πάνω στη θεματική ενότητα του περιβάλλοντος. Η λογική του είναι να μελετήσουμε τον Αξιό ποταμό καθώς έρχεται από την πΓΔΜ και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Το κομμάτι που έχουμε αναλάβει εμείς, είναι αυτό της ενημέρωσης του πληθυσμού. Πηγαίνουμε στα σχολεία των περιοχών που είναι κοντά στο ποτάμι και ενημερώνουμε τα παιδιά με έναν λίγο παιχνιδιάρικο -ίσως- τρόπο και τους μιλάμε για το ποτάμι, για το τι γίνεται σε αυτό, για τη ζωή στο ποτάμι, τα φυτά, τα ζώα, τα πουλιά, το γιατί πρέπει να προστατευτεί», αναφέρει ο κ. Παπαϊωάννου.
Κατά τον ίδιο «τα συμπεράσματα είναι διπλής ανάγνωσης. Υπάρχουν σχολεία οι μαθητές των οποίων είναι πάρα πολύ καλά ενημερωμένοι για το ποτάμι και ζουν κοντά του. Υπάρχουν, όμως, και άλλα σχολεία, οι μαθητές των οποίων δεν έχουν επισκεφτεί ποτέ το ποτάμι, αν και μένουν 10 λεπτά μακριά. Δεν τους έχει πάει ποτέ το σχολείο, δεν έχουν πάει ποτέ με την οικογένειά τους και δεν έχουν δει ποτέ τι γίνεται εκεί». Στα τέλη του χρόνου θα ξεκινήσει και ένας κύκλος ενημέρωσης των αγροτών, οι οποίοι «είναι σημαντική ομάδα - στόχος γιατί, εκτός του ότι τρέφονται από το ποτάμι (ποτίζουν τα χωράφια τους κλπ), είναι και αυτοί που κατά κύριο λόγο το καταστρέφουν».
Στο δεύτερο πρόγραμμα του ομίλου, επικεφαλής εταίρος είναι τα συνδικάτα της Βουλγαρίας. Το πρόγραμμα έχει να κάνει με τη θεματική εκπαίδευση νέων για την είσοδό τους στην αγορά εργασίας. Όπως λέει ο κ. Παπαϊωάννου, «στη Βουλγαρία, όπως και στην Ελλάδα η κρίση έχει χτυπήσει πάρα πολύ και η ανεργία στους νέους είναι στα ύψη. Εμείς προσπαθούμε, μαζί με τα συνδικάτα, να εκπαιδεύσουμε νέους, στη λογική του να έρθουν, να δούμε ποια είναι τα προσόντα τους, τι τους λείπει και να τους κατευθύνουμε αντίστοιχα. Αυτό υλοποιείται στη Βουλγαρία και ένα κομμάτι του θα γίνει του χρόνου το καλοκαίρι και στη Θεσσαλονίκη».
«Το τρίτο κομμάτι των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων μας», αναφέρει ο κ. Παπαϊωάννου, «είναι τα πολλά μικρά προγράμματα ανταλλαγών νέων. Κάθε μήνα ή κάθε 15 μέρες, βγάζουμε μια ανακοίνωση για τα προγράμματα ανταλλαγής που οργανώνουμε και τα θέματα που αφορούν. Αυτή την περίοδο, βέβαια, η ιστοσελίδα μας ανακατασκευάζεται, οπότε οι ανακοινώσεις αυτές ανεβαίνουν κυρίως στο facebook. Αυτά τα προγράμματα είναι διάρκειας μέχρι μια εβδομάδα. Είναι μια πολύ σημαντική δράση για εμάς, λόγω του ότι όλο το πακέτο είναι επιδοτούμενο και δεν έχει ιδιαίτερο κόστος για αυτούς που θέλουν να συμμετέχουν. Βρίσκουμε μια ομάδα νέων μέχρι 29 ετών, την εκπαιδεύουμε για ένα μικρό χρονικό διάστημα πάνω στη θεματική που θα ασχοληθούν και τα παιδιά πηγαίνουν στο εξωτερικό όπου συμμετέχουν σε μια συνάντηση με νέους και από άλλες χώρες και συζητούν πάνω στη θεματική τους ενότητα. Μας ενδιαφέρει κατά προτεραιότητα να στέλνουμε παιδιά στο εξωτερικό, γιατί είναι μια πολύ καλή εμπειρία το να βγαίνουν έξω και να βλέπουν πράγματα. Έχουμε παραδείγματα παιδιών που έχει αλλάξει η ζωή τους από αυτά τα προγράμματα. Και προσπαθούμε να στέλνουμε συνέχεια καινούριο κόσμο. Αρκετές φορές φιλοξενούμε και στην πόλη μας τέτοια γκρουπ».
Ο όμιλος, όμως, πραγματοποιεί και τοπικές δράσεις, οι οποίες εστιάζουν στις βασικές προτεραιότητες της UNESCO. «Κυρίως δουλεύουμε με μνημεία της πόλης. Με εθελοντές, με παιδιά που θέλουν να βοηθήσουν, έχουμε κάνει μια νεανική δουλειά. Πρόκειται για έναν οδηγό των μνημείων UNESCO της πόλης, αλλά μέσα από τα μάτια ενός νέου ανθρώπου και το τι τον ενδιαφέρει σε κάθε μνημείο. Τα μνημεία UNESCO στη Θεσσαλονίκη, είναι μια μάλλον δύσκολη και τραγική υπόθεση. Για παράδειγμα η Ροτόντα πρόπερσι κινδύνεψε να απενταχθεί από τη λίστα, κάτι το οποίο θα ήταν παγκόσμια πρωτοτυπία, καθώς δεν έχουν απενταχθεί ούτε τα μνημεία στο Αφγανιστάν την εποχή των Ταλιμπάν!», επισημαίνει ο κ. Παπαϊωάννου. Ο όμιλος, σε συνεργασία με άλλους φορείς, εργάζεται για την ανάδειξη των μνημείων UNESCO, τα οποία από τους επίσημους φορείς είναι μάλλον… παρατημένα: «Φιλοξενήσαμε πρόσφατα μια ομάδα της UNESCO από τη Γερμανία. Οι άνθρωποι ήξεραν τα μνημεία και ζήτησαν να τα δουν. Πήγαμε και 'φρίκαραν' με αυτά που είδαν. Αυτοί έχουν μια καλή πρακτική την οποία προσπαθούν να μας φέρουν στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα, υπάρχει μια μικρή πόλη στη Γερμανία που έχει ένα μόνο μνημείο UNESCO. Και κατάφεραν με μια λογική ανάδειξης του μνημείου αυτού, να κουβαλούν ένα εκατομμύριο τουρίστες το χρόνο για να δουν το μνημείο αυτό! Ζήτησαν να μας βοηθήσουν, να δουν σε τι κατάσταση είναι τα μνημεία, αλλά είναι πολύ δύσκολο», αναφέρει ο κ. Παπαϊωάννου…
Η συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση και η… καχυποψία του κόσμου
Η συζήτηση οδηγείται εκ των πραγμάτων στην τοπική αυτοδιοίκηση και το πώς αυτή αντιμετωπίζει ή συνεργάζεται με τις εθελοντικές ομάδες. «Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι μια πονεμένη υπόθεση», σχολιάζει ο κ. Παπαϊωάννου. «Θα πρέπει να πω (και αυτό όχι γιατί είμαι συντονιστής στην Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας του 2014), ότι η διοίκηση Μπουτάρη έχει ανοίξει τις πόρτες στις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Είναι η πρώτη φορά που έχουμε τη δυνατότητα ως οργανώσεις να χρησιμοποιούμε δωρεάν τις υποδομές που υπάρχουν και ο δήμαρχος έχει θεσπίσει ένα νέο σύστημα διαβούλευσης και κάθε 2-3 μήνες καλεί τις οργανώσεις της πόλης σε ένα διάλογο για κάποιο θέμα. Όμως αυτά δεν φτάνουν. Πέραν από τις καλές προθέσεις και τις καλές προγραμματικές θέσεις, είναι δύσκολη η συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, γιατί δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο με βάση το οποίο να γίνονται οι συνεργασίες με τα σχήματα της κοινωνίας των πολιτών». Ο ίδιος, διαπιστώνει και μια «τεράστια καχυποψία και δυσπιστία» απέναντι στις οργανώσεις αυτές «όταν πάμε να κάνουμε κάτι που εν δυνάμει είναι δουλειά του δήμου. Επίσης θεωρούν ότι υπάρχουν οικονομικά κίνητρα. Είναι δύσκολο να αποδεχτούν ότι νέοι ή και λιγότερο νέοι προσφέρονται να κάνουν κάτι χωρίς να ζητούν οικονομικό αντάλλαγμα, αλλά ζητούν από το δήμο απλά να τους διευκολύνει».
Εκτιμά ακόμη ότι η αντιμετώπιση του κόσμου προς τις οργανώσεις δεν έχει αλλάξει «παρά το γεγονός ότι ένα κομμάτι του δικτύου αλληλεγγύης προς τους ανθρώπους που υφίστανται τις συνέπειες της κρίσης, υλοποιείται από εθελοντικές και μη κερδοσκοπικές οργανώσεις. Το σύνολο των οργανώσεων αυτών, εξακολουθεί να έχει πάνω του τη ρετσινιά του ότι είναι το 'πλυντήριο' του μαύρου χρήματος του πολιτικού συστήματος. Ο κόσμος θεωρεί ότι οι οργανώσεις είναι διαπλεκόμενες με την εκάστοτε εξουσία και ότι αυτά που κάνουν είναι αστεία πράγματα, υπερτιμολογημένα και υπερμεγενθυμένα», αναφέρει.
Επίσης, κάνει λόγο και για υστέρηση από την πολιτεία, για την οποία επισημαίνει ότι «δεν θέλει να κάνει καμία ρύθμιση! Και έτσι, ο οποιοσδήποτε μπορεί να φτιάξει μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία, να κάνει προγράμματα και να παίρνει χρήματα. Αλλά ακόμη και σήμερα η πολιτεία αρνείται να ρυθμίσει οτιδήποτε έχει σχέση με το χώρο αυτό, γιατί ακόμη και σήμερα γίνονται συναλλαγές κάτω από το τραπέζι με ψεύτικες οργανώσεις και ψεύτικα σχήματα». Μάλιστα, σημειώνει ότι «έχουμε ζητήσει επανειλημμένα (με έγγραφα και κείμενα θέσεων τα οποία έχουμε στείλει στους πρωθυπουργούς των τελευταίων 5-6 χρόνων) να εφαρμοστεί η κοινοτική νομοθεσία και τα παραδείγματα των χωρών της Ευρώπης. Σε όλες τις χώρες υπάρχουν ρυθμίσεις, μητρώα, διαδικασίες εγγραφής, έλεγχος και ειδικές διαδικασίες. Εδώ όλα αυτά είναι χωρίς ρύθμιση».
«Για εμάς που δραστηριοποιούμαστε στα εθελοντικά σχήματα, είναι βασικό να καταλάβουν οι φορείς της πολιτείας ότι το να δηλώνεις εθελοντής και να κάνεις δράσεις, είναι κάτι που κάνουμε πρώτιστα επειδή μας αρέσει! Έχουμε τη θέληση να προσφέρουμε στα κοινά και όχι γιατί έχουμε μυριστεί χρήματα και εξουσία. Αν μας αντιμετωπίσουν ως σοβαρούς συνομιλητές, θα μπορούμε και εμείς να κάνουμε καλύτερα τη δουλειά μας», υπογραμμίζει.
«Το μέλλον των οργανώσεων, απαιτεί επαγγελματισμό»
Κατά τον κ. Παπαϊωάννου, από την πλευρά της νεολαίας τα τελευταία χρόνια υπάρχει πολύ μεγάλη αλλαγή στο βαθμό συμμετοχής σε εθελοντικές οργανώσεις. «Τα νούμερα έχουν αυξηθεί πάρα πολύ και υπάρχει πολύ μεγάλη προσφορά και θέληση από τους νέους να συμμετέχουν τόσο σε 'ελαφριές' δράσεις (για το περιβάλλον, καθαρισμούς κλπ), όσο και στις πολύ 'βαριές', όπως αλληλεγγύη σε κομμάτια του πληθυσμού που μαστίζονται από την κρίση, λειτουργία κοινωνικών φαρμακείων, κλπ», επισημαίνει.
Παράλληλα, σημειώνει ότι «το αρνητικό και κακό φαινόμενο της ανεργίας στους νέους, ωθεί, επίσης, πολλούς στο να προσφέρουν. Το αν αυτό θα κάνει την αλλαγή κάτι πρόσκαιρο ή αν θα είναι ουσιαστική, είναι κάτι που θα φανεί στο μέλλον. Δεν το ξέρουμε ακόμη. Θα χρειαστεί και η ετοιμότητα των ίδιων των οργανώσεων που αυτή τη στιγμή είναι χαρούμενες που έχουν εθελοντές και μπορούν να κάνουν καλύτερα και μεγαλύτερα προγράμματα». Στο πλαίσιο αυτό επισημαίνει ότι «ο χώρος της κοινωνίας των πολιτών είναι πολύ ευμετάβλητος και τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Και φοβάμαι ότι θα πρέπει να οδηγηθούμε στην επόμενη μέρα η οποία απαιτεί έναν μεγαλύτερο επαγγελματισμό και στελέχη που θα είναι εκπαιδευμένα. Στην Ευρώπη, ο τομέας των μη κυβερνητικών οργανώσεων και του εθελοντισμού, μετριέται πλέον στο ΑΕΠ της χώρας! Χιλιάδες άνθρωποι εργάζονται κανονικά με αμοιβές και ένσημα στο χώρο αυτό. Εκατομμύρια ευρώ δημιουργούνται ως τζίρος μέσα από το χώρο αυτό. Στην Ελλάδα είμαστε μακριά από τα πράγματα αυτά. Εμείς στον όμιλο έχουμε εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου όταν έχουμε προγράμματα που τρέχουν. Αυτή τη στιγμή για παράδειγμα έχουμε 5 υπαλλήλους που πληρώνονται από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Αλλά όταν δεν έχουμε προγράμματα δεν έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε υπαλλήλους και δουλεύουμε με εθελοντές ή με παιδιά που κάνουν πρακτική άσκηση, κυρίως ξένους που μας έρχονται από διεθνή δίκτυα ανταλλαγών».
Τα σχέδια του ομίλου και το… «αγκάθι» της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας
Το καλοκαίρι, ο «Όμιλος για την UNESCO Νέων Θεσσαλονίκης», κλείνει 10 χρόνια ζωής και παρουσίας στην πόλη, κάτι το οποίο συμπίπτει με την Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας «Θεσσαλονίκη 2014». Στο πλαίσιο αυτό, ο όμιλος ετοιμάζει μια σειρά από δράσεις, οι οποίες όμως δεν θα γίνουν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας! Ο λόγος έχει να κάνει με τον ίδιο τον κ. Παπαϊωάννου και την παρουσία του και στον όμιλο, αλλά και στην οργάνωση της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας από τη θέση του συντονιστή!
«Λόγω της ιδιότητάς μου ως συντονιστής στην Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014, και παρά το γεγονός ότι θα θέλαμε να συμμετέχουμε, ως διοικητικό συμβούλιο αποφασίσαμε να μη συμμετέχουμε. Πάντως, με δικά μας χρήματα, μια από τις μεγάλες εκδηλώσεις που θα κάνουμε θα την αφιερώσουμε ή θα την προσφέρουμε στην Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας», εξηγεί ο ίδιος.
Ωστόσο, τα σχέδια του ομίλου είναι πολλά. Συγκεκριμένα, θα συνεχιστεί μια σειρά δράσεων που υλοποιούνται γειτονικές χώρες (Αλβανία, πΓΔΜ, Βουλγαρία και ίσως και Τουρκία), στο πλαίσιο των οποίων θα φιλοξενηθούν στη Θεσσαλονίκη νέοι που προέρχονται από μη κυβερνητικές και εθελοντικές οργανώσεις των χωρών αυτών. Στο πλαίσιο των δράσεων, θα γίνουν συναντήσεις, εκθέσεις και παρουσιάσεις ειδικών γεγονότων στη Θεσσαλονίκη.
Στόχος του ομίλου είναι να ολοκληρωθεί και ο οδηγός για τα μνημεία UNESCO της Θεσσαλονίκης. «Αν όλα πάνε καλά με τη συνεργασία φορέων της πόλης, θέλουμε να εκδώσουμε τον οδηγό αυτό. Θα πρόκειται για ένα απλό φυλλάδιο που θα είναι στα ελληνικά και στα αγγλικά ώστε να παρακολουθεί κάποιος τα μνημεία, να ξέρει πού βρίσκονται κλπ. Το κυριότερο είναι ότι θέλουμε να κάνουμε έναν ηλεκτρονικό οδηγό, που θα βγει και σε εφαρμογή για smartphones. Αυτόν θα μπορεί να τον κατεβάσει κάποιος από την ιστοσελίδα μας και όταν θα περνάει δίπλα από ένα μνημείο UNESCO να βλέπει πληροφορίες για το τι βλέπει και γιατί είναι σημαντικό για την πόλη», εξηγεί ο κ. Παπαϊωάννου.
Επίσης, ο όμιλος ετοιμάζεται σε συνεργασία με μια μεγάλη εθελοντική οργάνωση από τη Βρετανία να ανοίξει ένα μεγάλο πρόγραμμα για τον εξτρεμισμό για τους νέους και το πώς αυτοί αντιλαμβάνονται την ένταξή τους σε ακραίες οργανώσεις και ομάδες, καθώς και ένα project για τους νέους στα νησιά. «Εμείς αν και δεν είμαστε σε νησί, είμαστε παραθαλάσσια περιοχή», λέει ο κ. Παπαϊωάννου και προσθέτει: «Έχουμε εντοπίσει τέσσερις νησιωτικές περιοχές (Αδριατική, Σικελία, Κύπρος, τα νησιά της Ισπανίας και τα νησιά της Πορτογαλίας) και σε συνεργασία με οργανώσεις από την παραθαλάσσια Βρετανία, θα κάνουμε ένα project για τη ζωή των νέων στις νησιωτικές και παραθαλάσσιες περιοχές. Σκοπός μας είναι να δικτυώσουμε συγκεκριμένες περιοχές και να γίνει ανταλλαγή εμπειριών και προϊόντων και να δούμε πώς μπορούμε να αναπτύξουμε εμπορικές επαφές, βάζοντας στο επίκεντρο νέους οι οποίοι κάνουν κάτι δημιουργικό. Πιστεύουμε ότι θα μας φέρει πολύ κοντά με ανθρώπους που έχουν κοινά στοιχεία με εμάς. Όλοι όσοι ζούμε δίπλα στη θάλασσα (όσο διαφορετική και αν είναι αυτή) αντιδρούμε με τον ίδιο τρόπο σε πολλά πράγματα».
Τέλος, σε συνεργασία με το Anna Lindh Foundation, ο όμιλος θα φιλοξενήσει φιλοξενούμε δράσεις που προβάλλουν και ενισχύουν τη συνεργασία ανάμεσα στην Ευρώπη και τις Αραβικές χώρες. Όπως λέει ο κ. Παπαϊωάννου, «θα έχουμε μια δράση στη Θεσσαλονίκη με Άραβες νέους. Μας ενδιαφέρει να δούμε πώς βιώνουν τη ζωή τους μετά την περίφημη Αραβική Άνοιξη και το τι μπορεί να σημαίνει για αυτούς. Δεν μπορώ να πω εγώ αν η ζωή τους έγινε καλύτερη ή χειρότερη, αλλά το σίγουρο είναι πως πρόκειται για μια δραματική αλλαγή στη ζωή τους. Και μου έχει κάνει εντύπωση ότι για αυτούς ο όρος 'Αραβική Άνοιξη' δεν υπάρχει. Τα παιδιά στην Αίγυπτο μιλάνε για επανάσταση. Φιλοδοξούμε να φέρουμε εδώ παιδιά που είναι φοιτητές, μπλόγκερς και γυναίκες, για να μας πουν τι μπορεί να σημαίνει σήμερα το να ζουν στις χώρες τους που ήταν κομμάτι αυτής της περιόδου».
Τα 15 μνημεία UNESCO της Θεσσαλονίκης
Τα βυζαντινά τείχη της Θεσσαλονίκης (4ος - 5ος αι.)
H Ροτόντα του Αγίου Γεωργίου (4ος αι.)
Η βασιλική της Παναγίας Αχειροποίητου (5ος αι.)
Η βασιλική του Αγίου Δημητρίου (7ος αι.)
Ο ναός του Οσίου Δαυίδ (Μονή Λατόμου) (6ος αι.)
Ο ναός της Αγίας Σοφίας (8ος αι.)
Ο ναός της Παναγίας των Χαλκέων (11ος αι.)
O ναός του Αγίου Παντελεήμονα (14ος αι.)
Ο ναός των Αγίων Αποστόλων (14ος αι.)
Ο ναός του Αγίου Νικολάου του Ορφανού (14ος αι.)
Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης (13ος αι.)
Ο ναός του Σωτήρος (14ος αι.)
Η Μονή Βλατάδων (14ος αι.)
Ο ναός του Προφήτη Ηλία (14ος αι.)
Τα βυζαντινά λουτρά (14ος αι.).
