Του Γιώργου Παπαδημητρίου
Ήταν το μακρινό 2006, πριν 20 ολόκληρα χρόνια, όταν είχε υπογραφεί η σύμβαση για την υλοποίηση της αρχικής γραμμής του μετρό, ενώ το 2013 είχε γίνει το αντίστοιχο για την επέκταση της βασικής γραμμής προς την Καλαμαριά. Κι όταν εννοούμε «επέκταση», επειδή η λέξη ακούγεται κάπως βαρύγδουπη, καλό είναι να θυμόμαστε προς πρόκειται για λιγότερο από 5 χιλιόμετρα γραμμής και μόλις 5 στάσεις, σε μια περιοχή όπου δεν υφίστανται ζητήματα με αρχαιότητες.
Κάπως έτσι, κι αφότου το μετρό, έστω και σε αυτή την κουτσουρεμένη (αλλά πέρα για πέρα απαραίτητη για τους κατοίκους αυτής της ταλαίπωρης πόλης) μορφή, έγινε πραγματικότητα, είχαμε ακούσεi από τα πλέον επίσημα χείλη πως η επέκταση προς την Καλαμαριά θα ήταν έτοιμη στα τέλη του 2025, ως πανηγυρικό follow-up στα γενέθλια ενός έτους από την έναρξη λειτουργίας αυτού του πολύπαθου έργου. Λίγο αργότερα, και πιο συγκεκριμένα τον Απρίλιο του 2025, πληροφορηθήκαμε πως η επέκταση μετατίθεται για τον Φεβρουάριο του 2026, λόγω της ύπαρξης πολλών αναδόχων, των δυσκολιών που συνοδεύουν τη διάνοιξη της οδού Πόντου και της αργοπορίας στην έκδοση των δικαστικών αποφάσεων για τη διενέργεια των απαραίτητων απαλλοτριώσεων. Στο πλαίσιο αυτού του προγραμματισμού, είχε κριθεί αναγκαία η διακοπή λειτουργίας του μετρό για έναν ολόκληρο μήνα στα τέλη του 2025.
Στο επόμενο κεφάλαιο αυτή της συναρπαστικής saga, ήταν αρχές του 2026 όταν μάθαμε πως το μετρό θα κλείσει τον Μάρτιο με προοπτική να είναι η επέκταση ετοιμοπαράδοτη μετά το Πάσχα του 2026. Μάλιστα, τότε είχε προβληθεί και ως δικαιολογία απρόοπτου και αναπάντεχου συμβάντος το γεγονός ότι το Πάσχα πέφτει φέτος νωρίς, στις αρχές Απριλίου, παρότι πρόκειται για ημερομηνία ήδη οριστικοποιημένη και παγιωμένη πολύ καιρό πριν. Τελικά, το μετρό δεν έκλεισε μιας και η επέκταση της Καλαμαριάς έχει αναβληθεί χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, όπως δήλωσε πριν λίγες ημέρες ο Υφυπουργός Μεταφορών και Υποδομών Νίκος Ταχιάος από το βήμα του 1ου Blue Heritage Summit, επαναλαμβάνοντας στην ουσία τα όσα είχε υπονοήσει και έναν μήνα νωρίτερα. «Παίζει για καλοκαίρι, αλλά μην παίρνετε και όρκο» ήταν το ρεζουμέ των εξαγγελιών, και σε κάποια στιγμή θα πρέπει να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε ποια είναι το σκεπτικό πίσω από οποιοδήποτε χρονοδιάγραμμα από τη στιγμή που α) αυτό δεν πρόκειται να τηρηθεί, όπως διαπιστώνεται στην πράξη και β) η μη τήρησή του αντιμετωπίζεται ως κάτι απολύτως φυσιολογικό και αναμενόμενο.
Παρεμπιπτόντως, καλό θα ήταν να επικρατήσει η δέουσα προσοχή στις διατυπώσεις, μιας και είναι μάλλον εκνευριστικό να αναπαράγονται (σκόπιμες ή ακούσιες) ανακρίβειες και αναλήθειες. Κι αυτό διότι το μετρό ΔΕΝ έχει επανέλθει στα κανονικά του ωράρια (όπως γράφεται σχεδόν παντού) μιας και α) το τελευταίο δρομολόγιο αναχωρεί στις 23:00 και όχι στις 00:30 και β) έχουν εξαφανιστεί τα μεταμεσονύχτια δρομολόγια της Παρασκευής και του Σαββάτου. Με άλλα λόγια, προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: είναι πράγματι αναγκαία τα προσαρμοσμένα ωράρια από τη στιγμή που είχαν θεσπιστεί για ένα πλάνο που τελικά δεν ευοδώθηκε; Όπως και να έχει, από τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Ταχιάου είναι απαραίτητο να συγκρατήσουμε δύο ακόμη στοιχεία. Αφενός, την αρκετά σαφή αναφορά στην επέκταση του μετρό προς τα βορειοδυτικά της πόλης, αφετέρου το «γείωμα» όσον αφορά την άμεση σύνδεση του μετρό με το αεροδρόμιο Μακεδονία.
Σε μια εποχή όπου τα μεγάλα έργα συγκοινωνιακών υποδομών στη Θεσσαλονίκη βρίσκονται στη βιτρίνα της δημοσιότητας, από την ολοκλήρωση του Flyover μέχρι την επέκταση της 6ης προβλήτας στο Λιμάνι και τον εμπλουτισμό του στόλου των αστικών λεωφορείων, καλό θα είναι να θυμόμαστε όλες τις κραυγαλέες αργοπορίες, ματαιώσεις και διαψεύσεις, και ακόμη χρησιμότερο είναι να σημειώνουμε με κύκλους τις υποσχεθείσες ημερομηνίες παράδοσης. Θα είναι έτοιμη το καλοκαίρι η επέκταση του μετρό στην Καλαμαριά; Θα ολοκληρωθεί ο Flyover μέσα στο 2027; Θα ενισχυθεί ο στόλος των αστικών λεωφορείων «το προσεχές διάστημα»; Θα αποπερατωθεί η επέκταση της 6ης προβλήτας μέσα στο 2029; Θα καταρτιστεί «σύντομα» η εκτελεστική σύμβαση για τους βορειοδυτικούς σταθμούς του μετρό; Θα λειτουργήσει εξίσου «σύντομα» ο προαστιακός που θα επιφέρει μια κάποια βελτίωση στο συγκοινωνιακό απαρτχάιντ που αντιμετωπίζει η δυτική Θεσσαλονίκη; Και σταματάμε εδώ τη μακρά λίστα των ερωτημάτων για να μην γίνουμε (δικαιολογημένα) απαισιόδοξοι.
