*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"
Ένα χρήσιμο εργαλείο είναι διαθέσιμο online που απευθύνεται σε επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σε μονάδες ΠΦΥ, χώρους ΤΕΠ νοσοκομείων και σε φοιτητές/φοιτήτριες σχολών επιστημών υγείας με στόχο την καλύτερη εκπαίδευσή τους για την διαχείριση περιστατικών ενδοοικογενειακής και συντροφικής βίας που έχουν υποστεί γυναίκες.
Στο Μοοc του έργου "CARE POWER" το οποίο υλοποιείται από την Εταιρεία Έρευνας Εκπαίδευσης Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και Κλινικών Δεξιοτήτων, με έδρα το Εργαστήριο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Γενικής Ιατρικής και Έρευνας Υπηρεσιών Υγείας του Τμήματος Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παρακολουθήσουν δωρεάν 6 εκπαιδευτικές ενότητες οι οποίες συνδυάζουν θεωρητική εκπαίδευση και πρακτική εφαρμογή, μέσα από περισσότερες από 10 κλινικές περιπτώσεις, πάνω από 50 ερωτήσεις κριτικής σκέψη, πάνω από 40 flashcards, και πλούσιο διαδραστικό υλικό με εικόνες, video και podcasts.
Να ενημερωθούν από το τι είναι συντροφική βία, μέχρι το πώς εκδηλώνεται, χρήσιμα στατιστικά στοιχεία, πληροφορίες για τον ρόλο των επαγγελματιών και τρόπους διαχείρισης και αντιμετώπισης.
42% των γυναικών έχει υποστεί ή θα υποστεί συντροφική βία
«Σύμφωνα με τα δεδομένα της έρευνας το 2024 από το ΕΚΚΕ δείχνουν ότι το 42% έχει δεχτεί κατά την διάρκεια της ενήλικης ζωής του κάποιο είδος σωματικής ή ψυχολογικής συντροφικής βίας από νυν ή πρώην σύντροφο. Δυστυχώς είναι αυξημένο ποσοστό, και συμβαδίζει με τα παγκόσμια δεδομένα, που δείχνουν ότι μία στις τρεις γυναίκες έχουν υποστεί έμφυλη βία», εξήγησε στον «ΤyposThes» η Ευαγγελία Σαββίδου, Ιατρός, MSc, Ακαδημαϊκή Συνεργάτιδα, Εργαστήριο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Γενικής Ιατρικής και Έρευνας Υπηρεσιών Υγείας, Τμήμα Ιατρικής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.
Και συμπλήρωσε: «Το Care Power παίρνει εφόρμηση από αυτό το έντονο πρόβλημα που αποτελεί και ζήτημα δημόσιας υγείας, κοινωνικής συνοχής και μια σημαντική καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αφορμάται και από το ότι οι περισσότερες γυναίκες θα απευθυνθούν αρχικά ή και μοναδικά στις υπηρεσίες υγείας για βοήθεια. Την ίδια στιγμή, όπως φάνηκε από έργο, από τη βιβλιογραφία και από την άμεση επαφή με τους επαγγελματίες υγείας στις εκπαιδεύσεις που κάναμε στις δράσεις δικτύωσης φορέων, οι επαγγελματίες υγείας ήταν ανεπαρκείς ως προς την εκπαίδευσή τους. Αυτό δικαιολογείται γιατί δεν υπάρχει κάποια θεσμοθετημένη εκπαίδευση ως προς το πώς μπορούν να διαχειρίζονται και να στηρίζουν αποτελεσματικά τις επιζώσες γυναίκες. Επίσης υπάρχουν πολλά θεσμικά εμπόδια ως προς τον τρόπο οργάνωσης του συστήματος υγείας, με πιο βασικό την έλλειψη κλινικών πρωτοκόλλων. Των κατευθυντήριων δηλαδή οδηγών στο πώς μπορούν να δράσουν για να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις ανάγκες αυτών των γυναικών».
Εστιάζοντας στον τρόπο δράσης σημείωσε πως «τα μέλη της διεπιστημονικής ομάδας που συμμετείχαν στο έργο και που απαρτίζεται από γιατρούς, ψυχολόγους, νοσηλευτές και κοινωνιολόγους, επιχείρησαν να γεφυρώσουν το κενό που υπάρχει ανάμεσα στην εκπαίδευση και την διασύνδεση. Και δημιούργησαν το mooc. «Είναι ένα ανοιχτό διαδικτυακό μάθημα ασύγχρονης εκπαίδευσης, διαθέσιμο δωρεάν πρωτίστως στους επαγγελματίες υγείας, αλλά και σε όποιο άτομο θέλει να το παρακολουθήσει. Μέσα από τα μαθήματα μπορεί κανείς να κατανοήσει το φαινόμενο, να ξέρει τις ενδείξεις, αλλά και το πώς να προχωρήσει σε κλινική ανίχνευση. Παρουσιάζουμε το μοντέλο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας το lives. Στην συνέχεια προχωράμε και σε πιο κλινικά ζητήματα καταγραφής, πλάνο ασφαλείας και εκτίμησης της ασφάλειας της γυναίκας, και στο κομμάτι διασύνδεσης. Επιπλέον κάναμε και σύγχρονες εκπαιδεύσεις. Τρεις διαδικτυακές όπου συμμετείχαν πάνω από 360 επαγγελματίες και δια ζώσης εκπαιδεύσεις σε Λάρισα, Θεσσαλονίκη και Ιωάννινα με πάνω από 70 επαγγελματίες υγείας από τις παραπάνω πόλεις και από γειτονικές περιοχές.
Ακόμη προσπαθήσαμε να ξεκινήσουμε την διασύνδεση φορέων που εμπλέκονται στην διαχείριση της ενδοοικογενειακής βίας με συμμετοχή από εκπροσώπους της εκάστοτε υγειονομικής περιφέρειας, τον ακαδημαϊκό τομέα και τις δομές φιλοξενίας. Προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε το θέμα πολύπλευρα και να εστιάσουμε στα βασικά κενά».
Η κυρία Σαββίδου συμπλήρωσε πως «Η επικοινωνία ασθενή γιατρού σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτεί χρόνο. Όμως συχνά αυτός με τα κενά στο σύστημα υγείας και την υποστελέχωση των νοσοκομείων, δεν υπάρχει. Μια γυναίκα που θα έρθει θα δει έναν γιατρό ή έναν νοσηλευτή που δεν γνωρίζει και για να αποκαλύψει ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει χρειάζεται ιδιωτικότητα. Δυστυχώς τις περισσότερες φορές δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι χώροι για να μπορεί να συζητήσει χωρίς να ακουστεί. Συν του ότι συχνά υπάρχει υπερφόρτωση των γιατρών με τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας. Όλα αυτά είναι μια πρόκληση».
Το έργο CARE POWER. Το CARE POWER υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος PREVENT-Preventing gender-based violence and violence against children, το οποίο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (CERV), το Ίδρυμα Μποδοσάκη και το Κέντρο Στήριξης ΜΚΟ, με συνολικό προϋπολογισμό 2,3 εκατ. ευρώ.
Επιστημονικός Υπεύθυνος Έργου είναι ο Καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και Ιατρικής Εκπαίδευσης του Τμήματος Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Εμμανουήλ Σμυρνάκης.
Περισσότερες πληροφορίες: https://arecs.org.gr/index.php/education/actions/care-power.
- Αντώνης Ρέμος για συναυλία στην Τουρκία: «Πρέπει να κοιτάξουμε τι μας ενώνει»
- ΠΑΟΚ: Χειρουργήθηκε ο Ντεσπόντοφ - Χάνει το υπόλοιπο της σεζόν
- Στενά του Ορμούζ: Οι ΗΠΑ λένε ότι πέρασαν εμπορικά πλοία - Διαψεύδει το Ιράν
- Θεσσαλονίκη: Δίωξη για απόπειρα ληστείας στον 67χρονο που μπήκε με σφυρί σε τράπεζα
