Έφυγε από τη ζωή ο Παναγιώτης Ξωχέλλης, ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και από το 1975 καθηγητής της Παιδαγωγικής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Η ερευνητική και συγγραφική του δραστηριότητα επικεντρωνόταν στους τομείς Σχολική Παιδαγωγική, Διδακτική Έρευνα, Εκπαίδευση-Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών και Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση.
Η κηδεία θα γίνει αύριο Τετάρτη, στις 12:45, στον Ναό Αναστάσεως του Κυρίου.
Σε ανάρτησή της για το θάνατο του Παναγιώτη Ξωχέλλη, η κα. Χοντολίδου αναφέρει:
Ο δάσκαλός μου, Π.Δ. Ξωχέλλης. Μυτιληνιός, από το Πέραμα του κολπου της Γέρας (εκεί που η σελήνη είναι μοναδική και τα θαύματα συντελούνται μπρος στα μάτια σου), αετόπουλο, Παιδαγωγική Ακαδημία, Μόναχο, Πρωτοβάθμιος Καθηγητής, εκλεγμένος παμψηφεί. ΠΑΜ στη δικτατορία.
Ήρθε στην Ελλάδα στη Β’ Έδρα Παιδαγωγικής στη μεταπολίτευση. Ο «Γερμανός». Όταν οι άνθρωποι είχαν οράματα, πάθος και ιδανικά. Έχτισε, εν πολλοίς, αυτό που είναι σήμερα η Παιδαγωγική. Η πρώτη σοβαρή μεγάλης κλίμακας χρηματοδοτούμενη έρευνα, το πρώτο μεταπτυχιακό, η εισαγωγή του colloquium στις διδακτορικές σπουδές, το πρώτο παιδαγωγικό περιοδικό με κριτές, πανελλαδικά και Διεθνή Συνέδρια, η Παιδαγωγική Εταιρεία Ελλάδας. Στα μαθήματά του είδα για πρώτη φορά τα hand outs με τη σκοποθεσία, τη βιβλιογραφία, τον εβδομαδιαίο προγραμματισμό. Και φυσικά τα υιοθέτησα.
Συμμετοχή σε όλες τις επιτροπές των Υπουργείων Παιδείας —και ας μη εισακουόταν πάντοτε οι προτάσεις του. Βαθιά δημοκράτης, δάσκαλος των περισσότερων από εμάς. Χορτασμένος άνθρωπος, κιμπάρης.
Γι αυτόν όλα αυτονόητα. Για μας μαθήματα ζωής. Βαθιά σχέση με τον τόπο του (κατέβηκε με σημαίες —ένας από όλους— όταν το βυρσοδεψείο του Σουρλάγκα απειλούσε με μόλυνση τον κόλπο.
Δάσκαλε, σε ευχαριστώ από καρδιάς για όλα. Για την επιμονή, την υπομονή, την άδολη αγάπη, την αμέριστη υποστήριξη. Είμαι, ελπίζω, γνήσιο δικό σου ακαδημαϊκό παιδί.
Η κηδεία θα γίνει την Τετάρτη, στις 12:45, στον Ναό Αναστάσεως του Κυρίου, στα Κοιμητήρια.
