">
Εκνευρισμός, αργοπορία, κύκλοι, κι άλλοι κύκλοι, περισσότεροι κύκλοι. «Κατεβείτε εσείς και θα έρθω εγώ μόλις βρω», «αναγκάστηκα να το βάλω σε πάρκινγκ και θα μου βγει ο κούκος αηδόνια», «έπρεπε να κατέβω με μετρό ή λεωφορείο», «εκεί που το έβαλα, παίζει και να με γράψουν, αλλά δεν είχε πουθενά αλλού». Μια συνηθισμένη φρασεολογία αγανάκτησης, μια καθημερινή ρουτίνα ταλαιπωρίας και σύγχυσης, με τη συγκεκριμένη κολόνια να κρατάει εδώ και πολλά χρόνια.
Ορισμένα μέτρα έχουν ληφθεί, το μετρό σίγουρα έχει συνδράμει στην αποσυμφόρηση του κέντρου, τα πατίνια μάς προσπερνούν σαν σφαίρες, πολλές καμπάνιες για τη μειωμένη χρήση του αυτοκινήτου έχουν προσπαθήσει να αλλάξουν τη νοοτροπία μας. Παρόλα αυτά, το πάρκινγκ εξακολουθεί να είναι ένας από τους μπαμπούλες της Θεσσαλονίκης. Υπάρχει άραγε κάποια ελπίδα για βελτίωση;
Και τώρα ο λόγος σε εσάς. Τι θα μπορούσε κατά τη γνώμη σας να λύσει σε βάθος χρόνου το πρόβλημα του πάρκινγκ στη Θεσσαλονίκη;
Ψηφίστε στο Poll του TyposThes και πείτε μας τη γνώμη σας.
