Οι καρποί μιας βραζιλιάνικης ποικιλίας πιπεριάς περιέχουν ένα συστατικό που έχει τη δύναμη να εξουδετερώνει επικίνδυνα στελέχη του σταφυλόκοκκου που έχουν αναπτύξει αντίσταση στα αντιβιοτικά.
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Scientific Reports, επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Emory των ΗΠΑ, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Κασσάνδρα Κουαβ, εξέτασε γιατί οι παραδοσιακοί θεραπευτές του Αμαζονίου χρησιμοποιούν εκατοντάδες χρόνια την πιπεριά Schinus terebinthifolia για να θεραπεύσουν λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών ιστών.
«Μελετήσαμε κάθε χημικό συστατικό της συγκεκριμένης πιπεριάς και τα δοκιμάσαμε έναντι βακτηρίων που προκαλούν σοβαρές ασθένειες, για να μπορέσουμε να ανακαλύψουμε την ιατρική χρήση του φυτού αυτού», εξηγεί η ερευνήτρια.
Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι μια ραφιναρισμένη πλούσια σε φλαβόνες χημική ουσία που εξήγαγαν από τις πιπεριές μπορούσε αναστείλει τον σχηματισμό δερματικών αλλοιώσεων σε ποντίκια που είχαν μολυνθεί με ανθεκτικό στην μεθικιλλίνη Σταφυλόκοκκο (MRSA). Το συστατικό αυτό λειτουργεί όχι σκοτώνοντας τον MRSA αλλά καταστέλλοντας ένα γονίδιο που επιτρέπει στα κύτταρα του βακτηρίου να επικοινωνούν μεταξύ τους. Μπλοκάροντας την επικοινωνία εμποδίζει τα κύτταρα να αναλάβουν συνεργατική δράση.
«Αφοπλίζει τον MRSA και τον εμποδίζει να εκκρίνει τις τοξίνες που χρησιμοποιεί για να καταστρέψει τους ιστούς. Έπειτα το ανοσοποιητικό σύστημα αναλαμβάνει δράση και έχει περισσότερες πιθανότητες να επουλώσει την πληγή», εξηγεί η Δρ Κουαβ. Η ανακάλυψη αυτή ανοίγει νέες προοπτικές στην καταπολέμηση των ανθεκτικών λοιμώξεων, που προκαλούν ετησίως 700.000 θανάτους, σε παγκόσμια κλίμακα. Και οι προβλέψεις του Οργανισμού Ηνωμένες Εθνών είναι δυσμενείς ανεβάζοντας τον αριθμό αυτό στα 10 εκατομμύρια μέχρι το 2050.
Μέχρι σήμερα η μάχη κατά των ανθεκτικών λοιμώξεων έχει αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι καθώς έχει πυροδοτήσει το πρόβλημα της αντίστασης στα αντιβιοτικά. Το εκχύλισμα της βραζιλιάνικης πιπεριάς θέτει σε νέα βάση το ζήτημα καθώς διακόπτει το σύστημα σηματοδότησης του MRSA χωρίς να τον εξοντώνει. Επίσης, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το εκχύλισμα δεν κάνει κακό στους υγιείς δερματικούς ιστούς ή στα καλά βακτήρια του δέρματος.
