"Τα σημάδια έχουν ως εξής: δεν θυμάστε το όνομα και μετά δεν σας έρχεται το πρώτο γράμμα, ο αριθμός των συλλαβών. Δεν πρόκειται να εμφανιστεί στο μυαλό σας ξαφνικά μια ώρα αργότερα ενώ οδηγείτε. Δεν πρόκειται να το έχετε στην άκρη του μυαλού σας, ποτέ. Τα κλειδιά; Δεν μπορείτε να τα βρείτε και όταν τα βρίσκετε, δεν θυμάστε σε τι χρησιμεύουν. Ή τα βρίσκετε και ήταν στο ψυγείο ή σε κάποιο άλλο περίεργο μέρος".
Οι περισσότεροι από μας ωστόσο δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για όλα αυτά, είπε η Τζενόβα. Ακόμα και ένας τυπικός, υγιής 25χρονος θα βιώσει παρόμοιες καταστάσεις τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα. Η διαφορά είναι ότι θα ξαναθυμηθούμε κάποια στιγμή το ξεχασμένο όνομα, ή τα κλειδιά θα βρεθούν ανάμεσα στα μαξιλάρια του καναπέ. Είναι λιγότερο πιθανό αυτά τα πράγματα να προκαλούνται από μια εκφυλιστική ασθένεια. Το πραγματικό πρόβλημα για τους νεότερους, υγιείς ενηλίκους είναι η αφηρημάδα. "Για τους περισσότερους από εμάς, όταν δεν βρίσκουμε τα κλειδιά μας, δεν φταίει η μνήμη αλλά η έλλειψη προσοχής", είπε η Τζενόβα. "Κάνετε πέντε πράγματα ταυτόχρονα και δεν δίνετε σημασία που αφήσατε το οτιδήποτε εξαρχής".
